Ksiega Jonasza 2:5

Polska Biblia Gdanska

Jużem był rzekł: Wygnanym jest od oczów twoich, wszakże jeszcze będę patrzał na kościół twój święty.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 69:1-2 : 1 Przedniejszemu śpiewakowi na Sosannim psalm Dawidowy. 2 Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do duszy mojej.
  • Lm 3:54 : 54 Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie!
  • Ps 40:2 : 2 Z żądością oczekiwałem Pana; a skłonił się ku mnie, i wysłuchał wołanie moje;

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Jon 2:2-4
    3 wersety
    86%

    2I modlił się Jonasz Panu, Bogu swemu, we wnętrznościach onej ryby,

    3I rzekł: Wołałem z ucisku swego do Pana, a ozwał mi się; z głębokości grobu wołałem, a wysłuchałeś głos mój.

    4Boś mię wrzucił w głębokość w pośrodek morza, i rzeka ogarnęła mię; wszystkie nawałności twoje i powodzi twoje zwaliły się na mię.

  • Jon 2:6-7
    2 wersety
    85%

    6Ogarnęły mię wody aż do duszy, przepaść mię ogarnęła, rogożem obwiniona była głowa moja.

    7Zstąpiłem aż do spodku gór, ziemia się zaworami swemi zawarła nademną na wieki; tyś jednak wywiódł z dołu żywot mój, o Panie, Boże mój!

  • Lm 3:53-55
    3 wersety
    83%

    53Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.

    54Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie!

    55Wzywam imienia twego, o Panie! z dołu bardzo głębokiego.

  • Ps 69:1-2
    2 wersety
    82%

    1Przedniejszemu śpiewakowi na Sosannim psalm Dawidowy.

    2Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do duszy mojej.

  • 2 Sm 22:5-6
    2 wersety
    82%

    5Albowiem ogarnęły mię były boleści śmierci, potoki niezbożnych przestraszyły mię.

    6Boleści grobu ogarnęły mię, zachwyciły mię sidła śmierci.

  • Ps 18:4-5
    2 wersety
    81%

    4Wzywałem Pana chwalebnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.

    5Ogarnęły mię były boleści śmierci, a potoki niepobożnych zatrwożyły mię.

  • Ps 42:6-7
    2 wersety
    81%

    6Przeczże się smucisz, duszo moja! a przecz sobą trwożysz we mnie? Czekaj na Boga; albowiem go jeszcze będę wysławiał za wielkie wybawienie twarzy jego.

    7Boże mój! dusza moja tęskni sobie we mnie; przetoż na cię wspominam w ziemi Jordańskiej i Hermońskiej, na górze Mizar.

  • Ps 69:14-15
    2 wersety
    79%

    14Ale ja obracam modlitwę moję do ciebie, Panie! czas jest upodobania twego; o Boże! według wielkości miłosierdzia twego wysłuchajże mię, dla prawdy zbawienia twego.

    15Wyrwij mię z błota, abym nie był pogrążony; niech będę wyrwany od tych, którzy mię nienawidzą, jako z głębokości wód;

  • 3Ogarnęły mię były boleści śmierci, a utrapienia grobu zjęły mię; ucisk i boleść przyszła na mię.

  • 17Posławszy z wysokości, przyjął mię, wyrwał mię z wód wielkich.

  • Ps 88:6-7
    2 wersety
    77%

    6Policzony jestem między umarłymi; jestem jako pobici,leżący w grobie, na których więcej nie pamiętasz, którzy są od ręki twojej wytraceni.

    7Spuściłeś mię w dół najgłębszy, do najciemniejszego i najgłębszego miejsca.

  • 16I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twoje, Panie! i na tchnienie wiatru nozdrzy twoich.

  • Ps 124:4-5
    2 wersety
    77%

    4Tedyćby nas były wody zabrały a strumień porwałby był duszę naszę;

    5Tedyćby były porwały duszę naszę one wody gwałtowne.

  • 17Powstał przeciwko mnie srogi gniew twój, a strachy twoje wytraciły mię.

  • 16Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?

  • 5Przepaści okryły je; poszli w głębią jako kamień.

  • 12Przetoż ty, Panie! nie zawściągaj odemnie litości twoich; miłosierdzie twoje i prawda twoja niech mię zawżdy strzegą.

  • Ps 88:3-4
    2 wersety
    74%

    3Niech przyjdzie przed oblicze twoje modlitwa moja; nakłoń ucha twego do wołania mego.

    4Bo nasycona jest utrapieniem dusza moja, a żywot mój przybliżył się aż do grobu.

  • Ps 143:3-4
    2 wersety
    74%

    3Gdyż prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, potarł równo z ziemią żywot mój; sprawił to, że muszę mieszkać w ciemnościach, jako ci, którzy z dawna pomarli.

    4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 1Pieśń stopni. Z głębokości wołam do ciebie, o Panie!

  • 12Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?

  • 11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

  • 14Jako przerwą szeroką napadają na mię, i na spustoszenie moje walą się.

  • Lm 3:6-7
    2 wersety
    73%

    6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

    7Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;

  • 14Związane jest jarzmo nieprawości moich ręką jego, splotły się, wstąpiły na szyję moję; toć poraziło siłę moję; podał mię Pan w ręce nieprzyjaciół, nie mogę powstać.

  • 20Który, acześ przypuścił na mię wielkie i ciężkie uciski, wszakże zasię do żywota przywracasz mię, a z przepaści ziemskich zasię wywodzisz mię.

  • Ps 22:14-15
    2 wersety
    73%

    14Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

    15Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

  • 5I martwe rzeczy rodzą się pod wodami, i obywatele ich.

  • 26Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

  • 3Panie, Boże mój! wołałem do ciebie, a uzdrowiłeś mię.

  • 16Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.

  • 6Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemią chwała twoja.

  • 6Wiedzcież, żeć mię Bóg odwrócił, i siecią swoją obtoczył mię.

  • 3Wylewam przed obliczem jego żądłość moję, a utrapienie moje przed oblicznością jego oznajmuję.