Ksiega Psalmów 124:4

Polska Biblia Gdanska

Tedyćby nas były wody zabrały a strumień porwałby był duszę naszę;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 22:11 : 11 Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.
  • Ps 18:4 : 4 Wzywałem Pana chwalebnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.
  • Ps 32:6 : 6 Oto się tobie będzie modlił każdy święty, czasu, którego możesz być znaleziony, a choć wzbiorą powodzi wód wielkich, przecież go nie dosięgną.
  • Ps 42:7 : 7 Boże mój! dusza moja tęskni sobie we mnie; przetoż na cię wspominam w ziemi Jordańskiej i Hermońskiej, na górze Mizar.
  • Ps 69:2 : 2 Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do duszy mojej.
  • Ps 69:15 : 15 Wyrwij mię z błota, abym nie był pogrążony; niech będę wyrwany od tych, którzy mię nienawidzą, jako z głębokości wód;
  • Iz 8:7-8 : 7 Przetoż oto Pan przywiedzie na nich wody rzeki gwałtownej i wielkiej, to jest króla Assyryjskiego, i wszystkę sławę jego, tak, że wystąpi ze wszystkich strumieni swoich, a wyleje ze wszystkich brzegów swoich. 8 Pociecze i przez ziemię Judzką, wyleje a rozejdzie się, aż do szyi wzbierze; a rozszerzone skrzydła jego napełnią szerokość ziemi twojej, o Immanuelu!
  • Iz 28:2 : 2 Oto możny i silny Pański będąc jako nawałność gradu, jako wicher wywracający, jako bystrość wód gwałtownej powodzi uderzy ją o ziemię ręką swą.
  • Iz 59:19 : 19 I będą się bali, którzy są na zachód, imienia Pańskiego, i którzy na wschód słońca, sławy jego. Gdy przypadnie nieprzyjaciel jako rzeka, tedy go duch Pański precz zapędzi.
  • Jr 46:7-8 : 7 Któż to jest, który jako rzeka wzbiera? Którego się wody wzruszają jako rzeki? 8 Egipt jako rzeka wzbiera, a jego wody wzruszają się jako rzeki, i mówi: Pociągnę, okryję ziemię, wygubię miasto, i tych, co w niem mieszkają.
  • Dn 9:26 : 26 A po onych sześćdzesięciu i dwóch tygodniach zabity będzie Mesyjasz, wszakże mu to nic nie zaszkodzi; owszem, to miasto i tę świątnicę skazi lud wodza przyszłego, tak, że koniec jego będzie z powodzią, i aż do skończenia wojny będzie ustawiczne pustoszenie.
  • Ap 12:15-16 : 15 I wypuścił wąż z gęby swojej za niewiastą wodę jako rzekę, chcąc sprawić, aby ją rzeka porwała. 16 Ale ziemia ratowała niewiastę; i otworzyła ziemia usta swoje, i wypiła rzekę, którą był wypuścił smok z gęby swojej.
  • Ap 17:1 : 1 I przyszedł jeden z siedmiu Aniołów, którzy mieli siedm czasz, i rzekł do mnie, mówiąc mi: Chodź, okażę ci osądzenie onej wielkiej wszetecznicy, która siedzi nad wodami wielkiemi,
  • Ap 17:15 : 15 I rzekł mi: Wody, któreś widział, gdzie wszetecznica siedzi, są ludzie i zastępy, i narody, i języki.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 124:5-7
    3 wersety
    94%

    5Tedyćby były porwały duszę naszę one wody gwałtowne.

    6Błogosławiony Pan, który nas nie podał na łup zębom ich.

    7Dusza nasza jako ptaszek uszła z sidła ptaszników; sidło się potargało, a myśmy uszli.

  • Ps 124:2-3
    2 wersety
    87%

    2Gdyby był Pan z nami nie był, gdy ludzie powstawali przeciwko nam:

    3Tedyćby nas byli żywo pożarli w rozpaleniu gniewu swego przeciwko nam;

  • 5Jużem był rzekł: Wygnanym jest od oczów twoich, wszakże jeszcze będę patrzał na kościół twój święty.

  • 54Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie!

  • Ps 69:1-2
    2 wersety
    76%

    1Przedniejszemu śpiewakowi na Sosannim psalm Dawidowy.

    2Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do duszy mojej.

  • 2 Sm 22:5-6
    2 wersety
    75%

    5Albowiem ogarnęły mię były boleści śmierci, potoki niezbożnych przestraszyły mię.

    6Boleści grobu ogarnęły mię, zachwyciły mię sidła śmierci.

  • 14Jako przerwą szeroką napadają na mię, i na spustoszenie moje walą się.

  • 26Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

  • 7Boże mój! dusza moja tęskni sobie we mnie; przetoż na cię wspominam w ziemi Jordańskiej i Hermońskiej, na górze Mizar.

  • Ps 123:3-4
    2 wersety
    74%

    3Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami; bośmy bardzo nasyceni wzgardą.

    4Bardzo jest nasycona dusza nasza pośmiewiskiem bezbożnych, i wzgardą pysznych.

  • 3I rzekł: Wołałem z ucisku swego do Pana, a ozwał mi się; z głębokości grobu wołałem, a wysłuchałeś głos mój.

  • 5Przepaści okryły je; poszli w głębią jako kamień.

  • 4Wzywałem Pana chwalebnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.

  • 16Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.

  • 11W tem okryły wody tych, którzy ich ciążyli; nie został ani jeden z nich.

  • 19Nie cofnęło się nazad serce nasze, ani się uchyliły kroki nasze od ścieżki twojej,

  • 3Podniosły rzeki, o Panie! podniosły rzeki szum swój; podniosły rzeki nawałności swoje.

  • 16Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich.

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 12Pożremyż ich żywo, jako grób, a całkiem, jako zstępujących w dół;

  • 6Obrócił morze w ziemię suchą; rzekę przeszli suchą nogą; tameśmyć się weselili w nim.

  • 12Wsadziłeś człowieka na głowę naszę; weszliśmy byli w ogień i w wodę, wszakżeś nas wywiódł na ochłodę.

  • 10Wionąłeś wiatrem twym, okryło je morze; połknieni są jako ołów w wodach gwałtownych.

  • 15Wyrwij mię z błota, abym nie był pogrążony; niech będę wyrwany od tych, którzy mię nienawidzą, jako z głębokości wód;

  • 4Wyleje rzeka z miejsca swojego, tak, iż jej nikt przebyć nie może, bywa jednak zahamowana przemysłem nędznego człowieka, i odchodzi.

  • 17Posławszy z wysokości, przyjął mię, wyrwał mię z wód wielkich.

  • 53Wodził ich w bezpieczeństwie, tak, że się nie lękali, (a nieprzyjaciół ich okryło morze,)

  • 71%

    4Wody nasze za pieniądze pijemy, drwa nasze za pieniądze kupujemy.

  • 16I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twoje, Panie! i na tchnienie wiatru nozdrzy twoich.

  • 11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

  • 3Przetoż się bać nie będziemy, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w pośród morza;

  • 5Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.

  • 6Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.

  • 10Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.

  • 19Prędsi są ci, którzy nas gonią, niż orły niebieskie; po górach nas gonią, na pustyniach czyhają na nas.

  • 19Tedy się wody wzmogły nader bardzo nad ziemią, i okryły się wszystkie góry wysokie, które były pod wszystkiem niebem.

  • 11Jako uchodzą wody z morza, a rzeka opada i wysycha.

  • 25Przeczże oblicze twoje ukrywasz, a zapominasz utrapienia naszego i ucisku naszego?

  • 44Gdy obrócił w krew rzeki ich, i strumienie ich, tak, że z nich pić nie mogli.

  • 1Nad rzekami Babilońskiemi, tameśmy siadali i płakali, wspominając na Syon.

  • 46Otworzyli na nas usta swoje wszyscy nieprzyjaciele nasi.

  • 3To widząc morze, uciekło a Jordan wrócił się nazad.

  • 16A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;

  • 4Potem wymierzył drugi tysiąc, a przewiódł mię przez wodę, przez wodę aż do kolan; i zaś wymierzył trzeci tysiąc, i przewiódł mię przez wodę aż do biódr.