Ksiega Psalmów 42:7

Polska Biblia Gdanska

Boże mój! dusza moja tęskni sobie we mnie; przetoż na cię wspominam w ziemi Jordańskiej i Hermońskiej, na górze Mizar.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Jon 2:3 : 3 I rzekł: Wołałem z ucisku swego do Pana, a ozwał mi się; z głębokości grobu wołałem, a wysłuchałeś głos mój.
  • Ps 88:7 : 7 Spuściłeś mię w dół najgłębszy, do najciemniejszego i najgłębszego miejsca.
  • Ps 69:14-15 : 14 Ale ja obracam modlitwę moję do ciebie, Panie! czas jest upodobania twego; o Boże! według wielkości miłosierdzia twego wysłuchajże mię, dla prawdy zbawienia twego. 15 Wyrwij mię z błota, abym nie był pogrążony; niech będę wyrwany od tych, którzy mię nienawidzą, jako z głębokości wód;
  • Hi 1:14-19 : 14 Przybieżał poseł do Ijoba i rzekł: Woły orały, a oślice się pasły podle nich: 15 I przypadli Sabejczycy, i zabrali je, a sługi pozabijali ostrzem miecza; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił. 16 A gdy ten jeszcze mówił, przyszedł drugi, i rzekł: Ogień Boży spadł z nieba i spalił owce i sługi, i pożarł ich; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił. 17 A gdy ten jeszcze mówił, przyszedł i inny, i rzekł: Chaldejczycy, rozsadziwszy się na trzy hufce, wypadli na wielbłądy, i zabrali je, i sługi pozabijali ostrzem miecza; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił. 18 A gdy ten jeszcze mówił, przybieżał i inny, a rzekł: Synowie twoi, i córki twoje jedli i pili wino w domu brata swego pierworodnego; 19 A oto wiatr gwałtowny przypadł od onej strony pustyni, i uderzył na cztery węgły domu, tak, że upadł na dzieci, i pomarły; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił.
  • Ps 88:15-17 : 15 Przeczże, o Panie! odrzucasz duszę moję, a zakrywasz oblicze twoje przedemną? 16 Jamci utrapiony, i prawie już umierający od gwałtu; ponoszę strachy twoje, i trwożę sobą. 17 Powstał przeciwko mnie srogi gniew twój, a strachy twoje wytraciły mię.
  • Jr 4:20 : 20 Porażka za porażką ogłasza się, spustoszona będzie zaiste wszystka ziemia; nagle spustoszone będą namioty moje, i opony moje w okamgnieniu.
  • Lm 3:53-55 : 53 Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem. 54 Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie! 55 Wzywam imienia twego, o Panie! z dołu bardzo głębokiego.
  • Ez 7:26 : 26 Ucisk za uciskiem przyjdzie, a wieść za wieścią przypadnie; i będą szukać widzenia od proroka! ale zakon zginie od kapłana, a rada od starców.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Jon 2:3-7
    5 wersety
    85%

    3I rzekł: Wołałem z ucisku swego do Pana, a ozwał mi się; z głębokości grobu wołałem, a wysłuchałeś głos mój.

    4Boś mię wrzucił w głębokość w pośrodek morza, i rzeka ogarnęła mię; wszystkie nawałności twoje i powodzi twoje zwaliły się na mię.

    5Jużem był rzekł: Wygnanym jest od oczów twoich, wszakże jeszcze będę patrzał na kościół twój święty.

    6Ogarnęły mię wody aż do duszy, przepaść mię ogarnęła, rogożem obwiniona była głowa moja.

    7Zstąpiłem aż do spodku gór, ziemia się zaworami swemi zawarła nademną na wieki; tyś jednak wywiódł z dołu żywot mój, o Panie, Boże mój!

  • Ps 42:3-6
    4 wersety
    81%

    3Pragnie dusza moja do Boga, do Boga żywego, mówiąc: Kiedyż przyjdę, a okażę się przed obliczem Bożem?

    4Łzy moje są mi miasto chleba we dnie i w nocy, gdy mi mówią co dzień: Kędyż jest Bóg twój?

    5Na to wspominając wylewam sam sobie duszę moję, żem bywał w poczcie innych, i chadzałem z nimi do domu Bożego, z wesołym głosem, i z chwałą, w mnóstwie weselących się.

    6Przeczże się smucisz, duszo moja! a przecz sobą trwożysz we mnie? Czekaj na Boga; albowiem go jeszcze będę wysławiał za wielkie wybawienie twarzy jego.

  • Ps 88:6-7
    2 wersety
    81%

    6Policzony jestem między umarłymi; jestem jako pobici,leżący w grobie, na których więcej nie pamiętasz, którzy są od ręki twojej wytraceni.

    7Spuściłeś mię w dół najgłębszy, do najciemniejszego i najgłębszego miejsca.

  • Ps 42:8-9
    2 wersety
    80%

    8Przepaść przepaści przyzywa, na szum upustów twoich: wszystkie powodzi twoje i nawałności twoje na mię się zwaliły.

    9Wszakże we dnie udzieli mi Pan miłosierdzia swego, a w nocy piosnka jego będzie ze mną, i modlitwa do Boga żywota mego.

  • Ps 69:1-2
    2 wersety
    79%

    1Przedniejszemu śpiewakowi na Sosannim psalm Dawidowy.

    2Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do duszy mojej.

  • Lm 3:54-55
    2 wersety
    78%

    54Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie!

    55Wzywam imienia twego, o Panie! z dołu bardzo głębokiego.

  • 2 Sm 22:5-7
    3 wersety
    78%

    5Albowiem ogarnęły mię były boleści śmierci, potoki niezbożnych przestraszyły mię.

    6Boleści grobu ogarnęły mię, zachwyciły mię sidła śmierci.

    7W utrapieniu mojem wzywałem Pana, a do Boga mego wołałem, i wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przyszło do uszów jego.

  • Ps 130:1-2
    2 wersety
    76%

    1Pieśń stopni. Z głębokości wołam do ciebie, o Panie!

    2Panie! wysłuchaj głos mój: nakłoń uszów twych do głosu prośb moich.

  • 16Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.

  • 10Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.

  • Ps 93:3-4
    2 wersety
    75%

    3Podniosły rzeki, o Panie! podniosły rzeki szum swój; podniosły rzeki nawałności swoje.

    4Nad szum wielkich wód, nad mocne wały morskie mocniejszy jest Pan na wysokości.

  • 26Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

  • 3Przetoż się bać nie będziemy, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w pośród morza;

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • Ps 124:4-5
    2 wersety
    75%

    4Tedyćby nas były wody zabrały a strumień porwałby był duszę naszę;

    5Tedyćby były porwały duszę naszę one wody gwałtowne.

  • 17Posławszy z wysokości, przyjął mię, wyrwał mię z wód wielkich.

  • Ps 69:14-15
    2 wersety
    74%

    14Ale ja obracam modlitwę moję do ciebie, Panie! czas jest upodobania twego; o Boże! według wielkości miłosierdzia twego wysłuchajże mię, dla prawdy zbawienia twego.

    15Wyrwij mię z błota, abym nie był pogrążony; niech będę wyrwany od tych, którzy mię nienawidzą, jako z głębokości wód;

  • 16Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?

  • 2Wysłuchaj, o Boże! wołanie moje, miej pozór na modlitwę moję.

  • 14Jako przerwą szeroką napadają na mię, i na spustoszenie moje walą się.

  • 24Albowiem kiedy mam jeść, wzdychanie moje przychodzi, a rozchodzi się jako woda ryczenie moje;

  • 16I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twoje, Panie! i na tchnienie wiatru nozdrzy twoich.

  • 73%

    6Albowiem w śmierci niemasz pamiątki o tobie, a w grobie któż cie wyznawać będzie?

  • 11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

  • 11Jest jako rana w kościach moich, gdy mi urągają nieprzyjaciele moi, mówiąc do mnie na każdy dzień: Kędy jest Bóg twój? Przeczże się smucisz, duszo moja? a przecz sobą trwożysz we mnie? Czekaj na Boga; albowiem go jeszcze będę wysławiał, gdyż on jest wielkiem zbawieniem twarzy mojej, i Bogiem moim.

  • Ps 22:1-2
    2 wersety
    72%

    1Przedniejszemu śpiewakowi na czas poranny psalm Dawidowy.

    2Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił? oddaliłeś się od wybawienia mego, od słów ryku mego.

  • 3Głos Pański nad wodami; Bóg chwalebny wzbudza gromy, Pan nad wodami wielkiemi.

  • 12Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?

  • 2Boś ty jest Bóg siły mojej. Przeczżeś mię odrzucił? a przecz smutno chodzę dla uciśnienia od nieprzyjaciela?

  • 16Jamci utrapiony, i prawie już umierający od gwałtu; ponoszę strachy twoje, i trwożę sobą.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego pieśń ćwicząca.

  • 6Oto się tobie będzie modlił każdy święty, czasu, którego możesz być znaleziony, a choć wzbiorą powodzi wód wielkich, przecież go nie dosięgną.