Ksiega Psalmów 124:5

Polska Biblia Gdanska

Tedyćby były porwały duszę naszę one wody gwałtowne.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 38:11 : 11 I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje.
  • Ps 93:3-4 : 3 Podniosły rzeki, o Panie! podniosły rzeki szum swój; podniosły rzeki nawałności swoje. 4 Nad szum wielkich wód, nad mocne wały morskie mocniejszy jest Pan na wysokości.
  • Jr 5:22 : 22 I nie będziecież się mnie bali? mówi Pan; a przed obliczem mojem nie będziecież się lękali? którym położył morzu piasek za granicę ustawą wieczną, a nie przestąpi jej. Choć się wzruszą, wszakże nie przemogą; choć się wzburzą wały jego, wszakże nie przeskoczą go.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 124:1-4
    4 wersety
    94%

    1Pieśń stopni Dawidowa. Gdyby był Pan z nami nie był , ( powiedz teraz Izraelu!)

    2Gdyby był Pan z nami nie był, gdy ludzie powstawali przeciwko nam:

    3Tedyćby nas byli żywo pożarli w rozpaleniu gniewu swego przeciwko nam;

    4Tedyćby nas były wody zabrały a strumień porwałby był duszę naszę;

  • Ps 123:3-4
    2 wersety
    78%

    3Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami; bośmy bardzo nasyceni wzgardą.

    4Bardzo jest nasycona dusza nasza pośmiewiskiem bezbożnych, i wzgardą pysznych.

  • Ps 124:6-7
    2 wersety
    77%

    6Błogosławiony Pan, który nas nie podał na łup zębom ich.

    7Dusza nasza jako ptaszek uszła z sidła ptaszników; sidło się potargało, a myśmy uszli.

  • 2 Sm 22:5-6
    2 wersety
    77%

    5Albowiem ogarnęły mię były boleści śmierci, potoki niezbożnych przestraszyły mię.

    6Boleści grobu ogarnęły mię, zachwyciły mię sidła śmierci.

  • 5Jużem był rzekł: Wygnanym jest od oczów twoich, wszakże jeszcze będę patrzał na kościół twój święty.

  • Ps 69:1-2
    2 wersety
    77%

    1Przedniejszemu śpiewakowi na Sosannim psalm Dawidowy.

    2Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do duszy mojej.

  • 5Przepaści okryły je; poszli w głębią jako kamień.

  • 54Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie!

  • 7Boże mój! dusza moja tęskni sobie we mnie; przetoż na cię wspominam w ziemi Jordańskiej i Hermońskiej, na górze Mizar.

  • 26Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

  • 10Wionąłeś wiatrem twym, okryło je morze; połknieni są jako ołów w wodach gwałtownych.

  • 14Jako przerwą szeroką napadają na mię, i na spustoszenie moje walą się.

  • 3I rzekł: Wołałem z ucisku swego do Pana, a ozwał mi się; z głębokości grobu wołałem, a wysłuchałeś głos mój.

  • 6Obrócił morze w ziemię suchą; rzekę przeszli suchą nogą; tameśmyć się weselili w nim.

  • 17Posławszy z wysokości, przyjął mię, wyrwał mię z wód wielkich.

  • 16Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.

  • 12Wsadziłeś człowieka na głowę naszę; weszliśmy byli w ogień i w wodę, wszakżeś nas wywiódł na ochłodę.

  • Ps 93:3-4
    2 wersety
    74%

    3Podniosły rzeki, o Panie! podniosły rzeki szum swój; podniosły rzeki nawałności swoje.

    4Nad szum wielkich wód, nad mocne wały morskie mocniejszy jest Pan na wysokości.

  • 11W tem okryły wody tych, którzy ich ciążyli; nie został ani jeden z nich.

  • 53Wodził ich w bezpieczeństwie, tak, że się nie lękali, (a nieprzyjaciół ich okryło morze,)

  • 5Zachowaj mię, Panie! od rąk bezbożnika; od męża okrutnego strzeż mię, którzy myślili podwrócić nogi moje.

  • 16I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twoje, Panie! i na tchnienie wiatru nozdrzy twoich.

  • 14O Boże! powstali hardzi przeciwko mnie, a rota okrutników szukała duszy mojej, ci, którzy cię przed oczyma nie mają.

  • 4Wzywałem Pana chwalebnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.

  • 15Wyrwij mię z błota, abym nie był pogrążony; niech będę wyrwany od tych, którzy mię nienawidzą, jako z głębokości wód;

  • 19Nie cofnęło się nazad serce nasze, ani się uchyliły kroki nasze od ścieżki twojej,

  • 5Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.

  • 10Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.

  • 3To widząc morze, uciekło a Jordan wrócił się nazad.

  • 3Przetoż się bać nie będziemy, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w pośród morza;

  • 25Przeczże oblicze twoje ukrywasz, a zapominasz utrapienia naszego i ucisku naszego?

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • Lm 5:4-5
    2 wersety
    71%

    4Wody nasze za pieniądze pijemy, drwa nasze za pieniądze kupujemy.

    5Na szyi swej prześladowanie cierpiemy, pracujemy, a nie dadzą nam odpocząć.

  • 16Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich.

  • 11Gdziekolwiek idziemy, obtoczyli nas; oczy swe nasadzili, aby nas potrącili ku ziemi.

  • 42Wystąpi przeciwko Babilonowi morze, mnóstwem wałów jego okryte będzie.

  • 8A tchnieniem nozdrzy twoich zebrały się wody; stanęły jako kupa ciekące wody, zsiadły się otchłani w pośród morza.

  • 25Niech nie mówią w sercu swojem: Ehej, duszo masza! niech nie mówią: Pożarliśmy go.

  • 11I rozdzieliłeś morze przed nimi, a przeszli przez pośrodek morza po suszy; a tych, którzy ich gonili, wrzuciłeś w głębokości, jako kamień w wody gwałtowne.

  • 15Jechałeś przez morze na koniach twoich, przez gromadę wód wielkich.

  • 6Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.