Ksiega Psalmów 44:25

Polska Biblia Gdanska

Przeczże oblicze twoje ukrywasz, a zapominasz utrapienia naszego i ucisku naszego?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 119:25 : 25 Przylgnęła do prochu dusza moja; ożywże mię według słowa twego.
  • Iz 51:23 : 23 Ale podam go w rękę tych, którzy cię trapią, którzy mówili duszy twojej: Nachyl się, niech przez cię przejdziemy; a tyś pokładało jako ziemię grzbiet swój, i jako ulicę przechodzącym.
  • Lm 4:5 : 5 Ci, którzy jadali potrawy rozkoszne, giną na ulicach, a którzy byli wychowani w szarłacie, przytulają się do gnoju.
  • Ps 66:11-12 : 11 Nagnałeś nas był w sieć, a ścisnąłeś uciskiem biodra nasze. 12 Wsadziłeś człowieka na głowę naszę; weszliśmy byli w ogień i w wodę, wszakżeś nas wywiódł na ochłodę.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 44:23-24
    2 wersety
    82%

    23Aleć nas dla ciebie zabijają na każdy dzień; poczytają nas jako owce na rzeź zgotowane.

    24Ocuć się; przeczże śpisz, Panie! Przebudź się, nie odrzucaj nas na wieki.

  • 26Albowiem potłoczona jest aż do prochu dusza nasza, a przylgnął do ziemi żywot nasz. Powstańże na ratunek nasz, a odkup nas dla miłosierdzia twego.

  • 25Przylgnęła do prochu dusza moja; ożywże mię według słowa twego.

  • 7Jako gdyby kto rąbał i łupał drwa na ziemi, tak się rozlatują kości nasze aż do ust grobowych.

  • Ps 44:17-20
    4 wersety
    74%

    17Dla głosu tego, który mię sromoci i potwarza, dla nieprzyjaciela, i tego, który się mści.

    18To wszystko przyszło na nas; a wżdyśmy cię nie zapomnieli, aniśmy wzruszyli przymierza twego.

    19Nie cofnęło się nazad serce nasze, ani się uchyliły kroki nasze od ścieżki twojej,

    20Chociażeś nas był potarł, wrzuciwszy nas na miejsce smoków, i okryłeś nas cieniem śmierci.

  • Lm 5:4-6
    3 wersety
    74%

    4Wody nasze za pieniądze pijemy, drwa nasze za pieniądze kupujemy.

    5Na szyi swej prześladowanie cierpiemy, pracujemy, a nie dadzą nam odpocząć.

    6Egipczykom podajemy rękę i Assyryjczykom, żebyśmy się nasycili chleba.

  • 15Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

  • 45Za śmieci i za pomiotło położyłeś nas w pośrodku tych narodów.

  • Ps 102:4-5
    2 wersety
    73%

    4Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.

    5Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

  • 9Aniś mię zawarł w ręce nieprzyjaciela; aleś postawił na przestrzeństwie nogi moje.

  • Ps 123:3-4
    2 wersety
    73%

    3Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami; bośmy bardzo nasyceni wzgardą.

    4Bardzo jest nasycona dusza nasza pośmiewiskiem bezbożnych, i wzgardą pysznych.

  • 11Gdziekolwiek idziemy, obtoczyli nas; oczy swe nasadzili, aby nas potrącili ku ziemi.

  • 17Dlategoż mdłe jest serce nasze, dlatego zaćmione są oczy nasze;

  • 19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

  • 72%

    1Wspomnij, Panie! na to, co się nam przydało; wejrzyj a obacz pohańbienie nasze.

  • Ps 143:3-4
    2 wersety
    72%

    3Gdyż prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, potarł równo z ziemią żywot mój; sprawił to, że muszę mieszkać w ciemnościach, jako ci, którzy z dawna pomarli.

    4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 7Nadto niemasz, ktoby wzywał imienia twego, i pobudził się do tego, aby się chwycił ciebie, przynajmniej teraz, gdyś zakrył twarz swoję przed nami, a sprawiłeś, abyśmy niszczeli dla nieprawości naszych.

  • 11Wszystek lud jej wzdychając chleba szuka, daje kosztowne rzeczy swoje za pokarm ku posileniu duszy. Wejrzyj, Panie! a obacz; bom znieważona.

  • 72%

    5Jeźlim złe oddał temu, który ze mną w pokoju mieszkał; jeźliżem nie wyrwał tego, który mię dręczył bez przyczyny:

  • 3Czemuż nas poczytają jako bydło? zdajemy się mu przemierzłymi, jako sami widzicie.

  • 20Uznajemy, Panie! niezbożność swoję, i nieprawość ojców naszych, iżeśmy zgrzeszyli przeciw tobie.

  • 23Ale podam go w rękę tych, którzy cię trapią, którzy mówili duszy twojej: Nachyl się, niech przez cię przejdziemy; a tyś pokładało jako ziemię grzbiet swój, i jako ulicę przechodzącym.

  • 24Kolana moje upadają od postu, a ciało moje wychudło z tłustości.

  • 5Tedyćby były porwały duszę naszę one wody gwałtowne.

  • 20Wejrzyż, Panie, bomci utrapiona, wnętrzności moje strwożone są, wywróciło się serce moje we mnie, przeto, żem była bardzo odporna; na dworze miecz osieraca, a w domu nic niemasz jedno śmierć.

  • 17Jako brzemienna, gdy się przybliża ku rodzeniu, boleje i woła w boleściach swoich, takeśmy byli przed obliczem twojem, Panie!

  • 16A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;

  • 25Leżymy w pohańbieniu swem, a przykrywa nas zelżywość nasza; albowiemśmy przeciwko Panu, Bogu naszemu, zgrzeszyli, my i ojcowie nasi, od młodości naszej aż do dnia tego, a nie usłuchaliśmu głosu Pana, Boga naszego.

  • 20Przeczże nas na wieki zapominasz, a opuszczasz nas przez tak długi czas?

  • 20Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja.

  • 20Dusza nasza oczekuje Pana; on ratunek nasz i tarcza nasza.

  • 8Nie wspominajże nam przeszłych nieprawości naszych; niech nas rychło uprzedzi miłosierdzie twoje, bośmy bardzo znędzeni.

  • 12Izali nad tem zatrzymasz się Panie? izali milczeć a nas tak bardzo trapić będziesz?

  • 15Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.

  • 14Onci zaiste zna, cośmy za ulepienie, pamięta, żeśmy prochem.

  • Ne 9:36-37
    2 wersety
    70%

    36Oto myśmy dziś niewolnikami, i ziemia, którąś dał ojcom naszym, aby jedli owoc jej, i dobra jej, otośmy niewolnikami w niej.

    37Już urodzaje swoje obfite wydaje królom, któreś postanowił nad nami dla grzechów naszych; panują nad ciały naszemi, i nad bydłem naszem według woli swej, tak, żeśmy w wielkiem uciśnieniu.

  • Lm 5:8-9
    2 wersety
    70%

    8Niewolnicy panują nad nami, niemasz, ktoby nas wybawił z ręki ich.

    9Z odwagą duszy naszej szukamy chleba swego dla strachu miecza i na puszczy.

  • 8Jedni w wozach, a drudzy w koniach ufają; ale my na imię Pana, Boga naszego, wspominamy.

  • 16Wejrzyjże na mię, a zmiłuj się nademną; bom jest nędzny i opuszczony.