Ksiega Psalmów 148:7
Chwalcie Pana na ziemi, smoki i wszystkie przepaści.
Chwalcie Pana na ziemi, smoki i wszystkie przepaści.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Halleluja. Chwalcie Pana na niebiosach; chwalcież go na wysokościach.
2Chwalcie go wszyscy Aniołowie jego; chwalcie go wszystkie wojska jego.
3Chwalcie go słońce i miesiącu; chwalcie go wszystkie jasne gwiazdy.
4Chwalcie go niebiosa nad niebiosami, i wody, które są nad niebem.
5Chwalcie imię Pańskie; albowiem on rozkazał, a stworzone są.
6I wystawił je na wieki wieczne; założył im kres, którego nie przestępują.
8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;
9Góry, i wszystkie pagórki, drzewa rodzaje, i wszystkie cedry;
10Zwierzęta, i wszystko bydło, gadziny, i ptastwo skrzydlaste.
11Królowie ziemscy, i wszystkie narody; książęta i wszyscy sędziowie ziemi;
12Młodzieńcy, także i panny, starzy i młodzi,
13Chwalcie imię Pańskie; albowiem wywyższone jest imię jego samego, a chwała jego nad ziemią i niebem.
34Iż wysłuchiwa Pan ubogich, a więźniami swymi nie gardzi.
13Tyś mocą twoją rozdzielił morze, a potarłeś głowy wielorybów w wodach.
6Wszystko co chce Pan, to czyni, na niebie i na ziemi, w morzu i we wszystkich przepaściach.
1Dnia onego nawiedzi Pan mieczem swoim srogim, wielkim i mocnym, Lewiatana, węża długiego, i Lewiatana, węża skręconego, a zabije smoka, który jest w morzu.
6Niech wszelki duch chwali Pana! Halleluja.
8Owce i woły wszystkie, nadto i zwierzęta polne.
10Śpiewajcie Panu pieśń nową, chwała jego jest od kończyn ziemi, którzy się pławicie po morzu, i wszystko, co w niem jest, wyspy i obywatele ich.
7Niech zaszumi morze, i co w niem jest, okrąg świata, i mieszkający na nim.
8Rzeki niech klaskają rękoma; góry wespół niech się rozradują,
24Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.
18Kształtu wszystkiego tego, co się płaza po ziemi, kształtu wszelkiej ryby, która jest w wodzie pod ziemią.
11Niech się weselą niebiosa, a niech pląsa ziemia; niech zaszumi morze, i co w niem jest.
1Halleluja. Chwalcie Boga w świątnicy jego; chwalcie go na rozpostarciu mocy jego.
2Chwalcie go ze wszelkiej mocy jego; chwalcie go według wielkiej dostojności jego.
25W morzu zaś wielkiem i bardzo szerokiem, tam są płazy, którym nie masz liczby, i zwierzęta małe i wielkie.
26Po niem okręty przechodzą, i wieloryb, któregoś ty stworzył, aby w niem igrał.
7Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.
8Niech się boi Pana wszystka ziemia; niech się go lękają wszyscy obywatele okręgu ziemi.
32Niech zaszumi morze, i ze wszystkiem, co w niem jest; niech się rozraduje pole, i wszystko, co na niem jest.
4Wysławiać cię będą, Panie! wszyscy królowie ziemi, gdy usłyszą wyroki ust twoich.
1Halleluja. Chwalcie słudzy Pańscy, chwalcie imię Pańskie.
16I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.
1Halleluja. Chwalcie imię Pańskie, chwalcie słudzy Pańscy.
15Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.
14Ci podniosą głos swój, wykrzykać będą, w zacności Pańskiej wykrzykać będą, i przy morzu.
5I martwe rzeczy rodzą się pod wodami, i obywatele ich.
6Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.
1Halleluja.
8Albo się rozmów z ziemią, a ona cię nauczy, i rozpowiedząć ryby morskie.
31
3Głos Pański nad wodami; Bóg chwalebny wzbudza gromy, Pan nad wodami wielkiemi.
21I stworzył Bóg wieloryby wielkie, i wszelką duszę żywiącą płazającą się, którą hojnie wywiodły wody, według rodzaju ich; i wszelkie ptactwo skrzydlaste, według rodzaju ich; i widział Bóg, że to było dobre.
15Wszystkie wędą wyciąga, zagarnia je niewodem swoim, i zgromadza je do sieci swoich; dlategoż się weseli i raduje.
13A wszelkie stworzenie, które jest na niebie i na ziemi, i pod ziemią i w morzu, i wszystko, co w nich jest, słyszałem mówiące: Siedzącemu na stolicy i Barankowi błogosławieństwo i cześć, i chwała, i siła na wieki wieków.
16Ale ziemia ratowała niewiastę; i otworzyła ziemia usta swoje, i wypiła rzekę, którą był wypuścił smok z gęby swojej.
16Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.
12Oddajcie cześć Panu, a chwałę jego na wyspach opowiadajcie.
4Śpiewajże Panu wszystka ziemio; wykrzykajcie, a weselcie się i śpiewajcie.