Ksiega Psalmów 104:25
W morzu zaś wielkiem i bardzo szerokiem, tam są płazy, którym nie masz liczby, i zwierzęta małe i wielkie.
W morzu zaś wielkiem i bardzo szerokiem, tam są płazy, którym nie masz liczby, i zwierzęta małe i wielkie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
26Po niem okręty przechodzą, i wieloryb, któregoś ty stworzył, aby w niem igrał.
27Wszystko to na cię oczekuje, abyś im dał pokarm czasu swego.
24O jakoż wielkie są sprawy twoje, Panie! te wszystkie mądrześ uczynił, a napełniona jest ziemia bogactwem twojem.
7Dałeś mu opanować sprawy rąk twoich, wszystkoś poddał pod nogi jego.
8Owce i woły wszystkie, nadto i zwierzęta polne.
20I rzekł Bóg: Niech hojnie wywiodą wody płaz duszy żywiącej; a ptactwo niech lata nad ziemią, pod rozpostarciem niebieskim.
21I stworzył Bóg wieloryby wielkie, i wszelką duszę żywiącą płazającą się, którą hojnie wywiodły wody, według rodzaju ich; i wszelkie ptactwo skrzydlaste, według rodzaju ich; i widział Bóg, że to było dobre.
22Błogosławił im tedy Bóg, mówiąc: Rozradzajcie się, i rozmnażajcie się, a napełniajcie wody morskie; i ptactwo niech się rozmnaża na ziemi.
23Którzy się pławią na morzu w okrętach, pracujący na wodach wielkich:
24Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.
25Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.
18Kształtu wszystkiego tego, co się płaza po ziemi, kształtu wszelkiej ryby, która jest w wodzie pod ziemią.
10Zwierzęta, i wszystko bydło, gadziny, i ptastwo skrzydlaste.
14Miałżebyś zaniechać ludzi jako ryb morskich, jako płazu, który nie ma pana?
15Wszystkie wędą wyciąga, zagarnia je niewodem swoim, i zgromadza je do sieci swoich; dlategoż się weseli i raduje.
7Niech zaszumi morze, i co w niem jest, okrąg świata, i mieszkający na nim.
31
20Przywodzisz ciemność, i bywa noc, w którą wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.
1Dnia onego nawiedzi Pan mieczem swoim srogim, wielkim i mocnym, Lewiatana, węża długiego, i Lewiatana, węża skręconego, a zabije smoka, który jest w morzu.
32Niech zaszumi morze, i ze wszystkiem, co w niem jest; niech się rozraduje pole, i wszystko, co na niem jest.
7Chwalcie Pana na ziemi, smoki i wszystkie przepaści.
24Rzekł też Bóg: Niech wyda ziemia duszę żywiącą według rodzaju swego; bydło i płaz, i zwierz ziemski, według rodzaju swego; i stało się tak.
25Uczynił tedy Bóg zwierz ziemski według rodzaju swego; i bydło według rodzaju swego; i wszelki płaz ziemski według rodzaju swego; i widział Bóg, że to było dobre.
30Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?
7Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.
15Morze jedno, a wołów dwanaście pod niem.
5I martwe rzeczy rodzą się pod wodami, i obywatele ich.
46Tać jest ustawa około bydła, i ptastwa, i wszelkiej duszy żywej, która się rucha w wodach, i wszelkiej duszy żywej, która się czołga po ziemi.
9Który czyni rzeczy wielkie i niewybadane, dziwne, którym liczby niemasz;
7Albowiem wszelkie przyrodzenie i dzikich zwierząt, i ptaków, i gadzin, i morskich potworów bywa okrócone i jest okrócone od ludzi;
8Albo się rozmów z ziemią, a ona cię nauczy, i rozpowiedząć ryby morskie.
5Albowiemeś mię rozweselił, Panie! sprawami twemi; o sprawach rąk twoich śpiewać będę.
34Iż wysłuchiwa Pan ubogich, a więźniami swymi nie gardzi.
8On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.
4Nad szum wielkich wód, nad mocne wały morskie mocniejszy jest Pan na wysokości.
10On czyni rzeczy wielkie, a niewybadane i dziwne, którym niemasz liczby.
6Wszystko co chce Pan, to czyni, na niebie i na ziemi, w morzu i we wszystkich przepaściach.
44I morze jedno, a wołów dwanaście pod morzem.
12Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.
5Jegoż jest morze, bo je on uczynił; i ziemia, którą ręce jego ukształtowały.
16Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?
12Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?
9Dłuższa miara ich, niż ziemia, a szersza, niż morze.
1Niemasz tak śmiałego, coby go obudził; owszem któż się stawi przed twarzą moją?
9To jeść będziecie ze wszystkich rzeczy żyjących w wodach, wszystko co ma skrzele i łuskę, w wodach, w morzu, i w rzekach, to jeść będziecie.
10Wszystko zaś, co nie ma skrzeli i łuski w morzu i w rzekach, cokolwiek się rucha w wodach i każda rzecz żywiąca, która jest w wodach obrzydliwością wam będzie.
2Wielkie sprawy Pańskie, jawne u wszystkich, którzy się w nich kochają.
19Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.
13Tyś mocą twoją rozdzielił morze, a potarłeś głowy wielorybów w wodach.