Ksiega Psalmów 93:4
Nad szum wielkich wód, nad mocne wały morskie mocniejszy jest Pan na wysokości.
Nad szum wielkich wód, nad mocne wały morskie mocniejszy jest Pan na wysokości.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Pan króluje, oblekł się w dostojność; oblekł się Pan w możność, i przepasał się; utwierdził też okrąg świata, aby się nie poruszył.
2Utwierdzona jest stolica twoja przed wszystkiemi czasy; tyś jest od wieczności.
3Podniosły rzeki, o Panie! podniosły rzeki szum swój; podniosły rzeki nawałności swoje.
3Głos Pański nad wodami; Bóg chwalebny wzbudza gromy, Pan nad wodami wielkiemi.
4Głos Pański mocny, głos Pański wielmożny,
8I w zgromadzeniu świętych bardzo jest Bóg straszliwy, a straszny nade wszystkich, którzy są około niego.
9Panie, Boże zastępów! któż jest jakoś ty, Pan mocny? bo prawda twoja jest około ciebie.
6Przedziwne rzeczy podług sprawiedliwości mówisz do nas, Boże zbawienia naszego, nadziejo wszystkich krajów ziemi, i morza dalekiego!
7Który utwierdzasz góry mocą swoją, siłą przepasany będąc;
3Przetoż się bać nie będziemy, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w pośród morza;
7Niech zaszumi morze, i co w niem jest, okrąg świata, i mieszkający na nim.
15Ja zaiste jestem Pan, Bóg twój, który rozdzielam morze, tak, że szumią wały jego; Pan zastępów jest imię moje.
24Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.
25Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.
7Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.
10Pan nad potopem siedział, i będzie siedział Pan, będąc królem na wieki.
16Tak mówi Pan, który sposobił na morzu drogę, i ścieszkę na bystrych wodach.
4Pan jest nad wszystkie narody wywyższony; chwała jego nad niebiosa.
5Któż taki, jako Pan Bóg nasz, który mieszka na wysokości?
7Boże mój! dusza moja tęskni sobie we mnie; przetoż na cię wspominam w ziemi Jordańskiej i Hermońskiej, na górze Mizar.
22I nie będziecież się mnie bali? mówi Pan; a przed obliczem mojem nie będziecież się lękali? którym położył morzu piasek za granicę ustawą wieczną, a nie przestąpi jej. Choć się wzruszą, wszakże nie przemogą; choć się wzburzą wały jego, wszakże nie przeskoczą go.
2Bo on na morzu ugruntował ją, a na rzekach utwierdził ją.
10Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.
5Świadectwa twoje są bardzo pewne; świętobliwość, Panie! jest domu twego ozdobą na wieczne dni.
14Ci podniosą głos swój, wykrzykać będą, w zacności Pańskiej wykrzykać będą, i przy morzu.
12Biada zgrai ludu wielkiego, którzy huczą jako szum morski, i zgiełkowi narodów, które szumią jako szum wód gwałtownych;
16Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.
32Niech zaszumi morze, i ze wszystkiem, co w niem jest; niech się rozraduje pole, i wszystko, co na niem jest.
12Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.
3Albowiem Pan jest Bóg wielki, i król wielki nade wszystkich bogów.
4W jegoż rękach są głębokości ziemi, i wierzchy gór jego są.
2Wszystkie narody klaskajcie rękoma, wykrzykajcie Bogu głosem wesela.
8A tchnieniem nozdrzy twoich zebrały się wody; stanęły jako kupa ciekące wody, zsiadły się otchłani w pośród morza.
4Albowiem wielki Pan i wszelkiej chwały godny, i straszliwy jest nad wszystkich bogów.
9Albowiemeś ty Pan najwyższy na wszystkiej ziemi, a bardzoś wywyższony nad wszystkich bogów.
16I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.
6Który na niebiesiech zbudował pałace swoje, a zastęp swój na ziemi uszykował; który może zawołać wody morskie, a wylać je na oblicze ziemi; Pan jest imię jego.
11Niech się weselą niebiosa, a niech pląsa ziemia; niech zaszumi morze, i co w niem jest.
13Tyś mocą twoją rozdzielił morze, a potarłeś głowy wielorybów w wodach.
8On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.
2Pan na Syonie wielki, a wywyższony nad wszystkie narody.
1Pan króluje; wyskakuj ziemio, a wesel się mnóstwo wysep!
29Obraca burzę w ciszę, tak, że umilkną nawałności ich.
4Który gromi morze i wysusza je, i wszystkie rzeki wysusza; przed nim Basan i Karmel mdleje, a kwiat Libański więdnie;
4Chwalcie go niebiosa nad niebiosami, i wody, które są nad niebem.
6Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.
18Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.
19Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.
10Wionąłeś wiatrem twym, okryło je morze; połknieni są jako ołów w wodach gwałtownych.
5Albowiem ogarnęły mię były boleści śmierci, potoki niezbożnych przestraszyły mię.