Ksiega Hioba 9:4
Mądry jest sercem, i mocny siłą; któż użył pokoju, stawiwszy się mu upornie?
Mądry jest sercem, i mocny siłą; któż użył pokoju, stawiwszy się mu upornie?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Jeźliby się z nim chciał spierać, nie odpowie mu z tysiąca na jednę rzecz.
5On przenosi góry, a nie wiedzą ludzie, kto je podwraca w gniewie swym.
9Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.
10Z ust jego lampy wychodzą, a iskry ogniste wyrywają się.
10On czyni rzeczy wielkie, a niewybadane i dziwne, którym niemasz liczby.
11Oto, idzieli mimo mię, nie widzę go; a przychodzili, nie baczę go.
12Oto gdy co porwie, któż go przymusi, aby przywrócił? Albo któż mu rzecze: Cóż czynisz?
13Gdyby Bóg nie odwrócił gniewu swego, upadliby przed nim pomocnicy hardzi.
13Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.
14Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.
13Jeźli on przy swem stanie, któż go odwróci? bo co dusza jego żąda, to uczyni:
19Jeźli się udam do mocy, oto on najmocniejszy; a jeźli do sądu, któż mię z nim sprowadzi?
10Jeźli wypełni, albo jeźli zawrze, albo jeźli w jedno ściśnie, któż go zawściągnie?
22Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.
13Przeczże się z nim spierasz, żeć wszystkich spraw swoich nie objawia?
2Przepasz teraz jako mąż biodra swe: będę cię pytał, a ty mi daj sprawę;
8Zakryj ich pospołu w prochu, a oblicza ich zawiąż w skrytości.
9Tedyć i Ja przyznam, że cię może zachować prawica twoja.
19Ale mi rzeczesz: Przeczże się jeszcze uskarża? bo któż się sprzeciwił woli jego?
19Azali go kto przed oczyma jego ułapi? albo powrozy przeciągnie przez nozdrze jego?
24Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.
25Bo wyciągną przeciw Bogu rękę swą, a przeciwko Wszechmocnemu zmocnił się.
5Oto Bóg mocny jest, a nie odrzuca nikogo; on jest mocny w sile serca.
22Oto Bóg jest najwyższy w mocy swojej, któż tak nauczyć może jako on?
23Któż mu wymierzył drogę jego? albo kto mu rzecze: Uczyniłeś nieprawość?
29Gdy on sprawi pokój, któż go wzruszy? także, gdy skryje oblicze, któż go ujrzy? A to czyni tak całemu narodowi, jako każdemu człowiekowi,
16U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący.
23Przetoż boją się go ludzie; nie ma względu na żadnego, by też był i najmędrszy.
24
10Czemkolwiek kto jest, już tak nazwano imię jego; i wiadomo było, że człowiekiem być miał, i że się nie może sądzić z mocniejszym nad się.
6Izaż się w wielkości siły swojej będzie spierał ze mną? Nie; i owszem sam mi doda siły.
36Któż złożył we wnętrznościach ludzkich mądrość, a kto dał rozumowi bystrość?
13Przypatrz się sprawie Bożej; bo któż może wyprostować, co on skrzywi?
13Któż go przełożył nad ziemią? a kto wystawił cały okrąg świata?
13Ale snać rzeczecie: Znaleźliśmy mądrość; sam go Bóg przekonywa, nie człowiek.
17Izali człowiek może być sprawiedliwszy niżeli Bóg; albo mąż czystszy niż Stworzyciel jego?
1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
9Który pokrzepia słabego przeciwko mocarzowi, tak że ten osłabiały do twierdzy uchodzi.
29Mąż niezbożny zatwardza twarz swoję; ale uprzejmy sam sprawuje drogę swoję.
30Niemasz mądrości, ani rozumu, ani rady przeciwko Panu.
12Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.
9Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?
20Przemagasz go ustawicznie, a on schodzi; odmieniasz postać jego, i wypuszczasz go.
19Izali sobie będzie ważył bogactwa twoje? Zaiste ani złota, ani jakiejkolwiek siły, albo potęgi twojej.
3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.
7Izali tajemnice Boże wybadasz? albo doskonałości Wszechmocnego dościgniesz?
4Aza cię będzie karał bojąc się ciebie? albo z tobą pójdzie do sądu?
31Któż mu oznajmi w oczy drogę jego? a to, co czynił, kto mu odpłaci?
13Azaż obrony mojej niemasz przy mnie? azaż rozsądek oddalony odemnie?
21Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego.