Ksiega Hioba 15:8
Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?
Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
9Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?
10I sędziwyć i starzec między nami jest starszy w latach niż ojciec twój.
11I lekceż sobie ważysz pociechy Boskie? i maszże jeszcze co tak skrytego w sobie?
12Czemuż cię tak uniosło serce twoje? Czemu mrugają oczy twoje?
13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?
7Czyś się najpierwszym człowiekiem urodził? czyś przed pagórkami utworzony?
16Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?
17Azaż odkryte są tobie bramy śmierci? bramy cienia śmierci widziałżeś?
18Izaliś rozumem twym doszedł szerokości ziemi? Powiedz mi, jeźli to wszystko wiesz?
3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.
4Wysłuchajże, proszę, gdybym mówił; a gdy się będę pytał, oznajmijże mi.
17Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,
18Co mędrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;
20Abyś ją ująwszy odprowadził do granicy jej, ponieważ zrozumiewasz ścieszki do domu jej.
21Wiedziałżeś na on czas, żeś się miał urodzić? i liczba dni twoich jak wielka być miała?
22Izaliś przyszedł do skarbów śniegów? aby skarby gradu widzałeśli?
5Ale gdyby Bóg chciał mówić, i otworzyć usta swoje przeciwko tobie:
6Tedyćby objawił tajemnice mądrości, żeś dwa kroć większe karanie nadto zasłużył; przetoż uznaj, że cię Bóg przebaczył dla nieprawości twojej.
7Izali tajemnice Boże wybadasz? albo doskonałości Wszechmocnego dościgniesz?
8Wyższe są niż niebiosa, cóż uczynisz? Głębsze niż piekło, jakoż poznasz?
4Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?
12Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności?
20Skądże tedy mądrość pochodzi? albo gdzie jest miejsce rozumu?
4Gdzieżeś był, kiedym Ja zakładał grunty ziemi? Powiedz, jeźliże nasz rozum.
1Izali mądrość nie woła, i roztropność nie wydaje głosu swego?
8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.
3Jakążeś dał radę temu, co nie ma mądrości? Azaś go samej rzeczy gruntownie nie wyuczył?
4Komużeś powiedział te słowa? Czyjże duch wyszedł od ciebie?
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
8Bo spytaj się proszę wieku starego, a nagotuj się ku wyszpiegowaniu ojców ich.
3Otoś mędrszym nad Danijela, żadna tajemnica nie jest zakryta przed tobą,
15Izaż ścieszki wieku przeszłego nie baczysz, którą deptali ludzie złośliwi?
36Któż złożył we wnętrznościach ludzkich mądrość, a kto dał rozumowi bystrość?
2Któż to jest, co zaciemnia radę Bożą mowami nieroztropnemi?
3Teżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszym niżeli wy; a któż i tego nie wie, co i wy?
5Tedy zrozumiesz bojaźń Pańską, a znajomość Bożą znajdziesz.
33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.
9Prowadź do końca sprawę swoję z przyjacielem twoim, a tajemnicy drugiego nie objawiaj;
6Słyszałeś o tem, spojrzyjże na to wszystko; a wy izali tego nie opowiecie? Teraz już ogłaszam nowe i tajemne rzeczy, i o którycheś nie wiedział.
13Ale snać rzeczecie: Znaleźliśmy mądrość; sam go Bóg przekonywa, nie człowiek.
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
14Przy mnie jest rada, i prawdziwa mądrość; jam jest roztropność, a moc jest moja.
34Mężowie rozumni toż rzeką ze mną, a człowiek mądry przypadnie na to,
16Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?
3Owszem, jeźli na rozum zawołasz, a roztropności wezwieszli głosem swoim;
4Zaiste ty psujesz bojaźń Bożą i znosisz modlitwy do Boga.
12Ja mądrość mieszkam z roztropnością,i umiejętność ostrożności wynajduję.
13Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.
1Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.