Ksiega Przyslów 22:20
Izalim ci nie napisał znamienitych rzeczy z strony rad i umiejętności,
Izalim ci nie napisał znamienitych rzeczy z strony rad i umiejętności,
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;
19Aby było w Panu ufanie twoje; oznajmujęć to dziś, a ty tak czyń.
21Abym ci do wiadomości podał pewność powieści prawdziwych, abyś umiał odnosić słowa prawdy tym, którzy cię posłali.
11Drogi mądrości nauczam cię; po ścieszkach prostych wiodę cię;
3Jakążeś dał radę temu, co nie ma mądrości? Azaś go samej rzeczy gruntownie nie wyuczył?
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.
4Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?
2Albowiem wam naukę dobrą daję; zakonu mego nie opuszczajcie.
14Przy mnie jest rada, i prawdziwa mądrość; jam jest roztropność, a moc jest moja.
18Pan zaiste oznajmił mi, i dowiedziałem się; tedyś mi ukazał przedsięwzięcia ich,
12Ja mądrość mieszkam z roztropnością,i umiejętność ostrożności wynajduję.
21Przyuczaj się, proszę, z nim przestawać, a uczyń sobie z nim pokój: boć się tak będzie szczęściło.
22Przyjmij, proszę, z ust jego zakon, a złóż wyroki jego w sercu twojem.
22Gdyżem strzegł dróg Pańskich, anim niezbożnie nie odstawał od Boga mego.
23Albowiem wszystkie sądy jego są przed obliczem mojem i ustawy jego, nie odstąpiłem od nich.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
17Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,
18Co mędrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;
2Jać radzę, abyś wyroku królewskiego przestrzegał a wszakże według przysięgi Bożej.
27Otośmy tego doszli, że tak jest: słuchajże tego, a uważaj to sam u siebie.
16Przetoż takiem myślał w sercu swem, mówiąc: Otom ja uwielbił i rozszerzył mądrość nad wszystkich, którzy byli przedemną w Jeruzalemie, a serce moje dostąpiło wielkiej mądrości i umiejętności.
8Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?
9Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?
17Boże! uczyłeś mię od młodości mojej, i opowiadam aż po dziś dzień dziwne sprawy twoje.
6Słuchajcie; bo o wielkich rzeczach będę mówił, a otworzenie warg moich opowie szczerość.
12Mądrość i umiejętność dana jest tobie; do tego dam ci bogactwa, i majętność, i sławę, tak, że żaden nie był tobie równy z królów, którzy byli przed tobą, i po tobie nie będzie tobie równy.
13A chociażeś to skrył w sercu twojem, wiem jednak, że to jest z woli twojej.
9Wszystkie są prawe rozumnemu, a uprzejme tym, którzy znajdują umiejętność.
10Przyjmijcież ćwiczenie moje, a nie srebro, a umiejętność raczej, niż złoto wyborne.
14Ale ty trwaj w tem, czegoś się nauczył i czegoć powierzono, wiedząc, od kogoś się tego nauczył.
10Gdy wnijdzie mądrośu w serce twoje, a umiejętność duszy twojej wdzięczna będzie:
22Bom strzegł dróg Pańskich, anim odstąpił niezbożnie od Boga mego.
20Słuchaj rady, a przyjmuj karność, abyś kiedyżkolwiek był mądrym.
16Chociażem Ja tego nie zabiegał, abym był pasterzem twoim, anim dnia boleści pragnął, ty wiesz, cokolwiek wyszło z ust moich, przed obliczem twojem jest.
4Boć zaprawdę bez kłamstwa będą mowy moje, a mąż doskonały w umiejętności jest przed tobą.
27Albowiem nie chroniłem się, żebym wam nie miał oznajmić wszelkiej rady Bożej.
14Tak umiejętność mądrości duszy twojej, jeźliże ją znajdziesz; onać będzie nagrodą, a nadzieja twoja nie będzie wycięta.
5Tedy zrozumiesz bojaźń Pańską, a znajomość Bożą znajdziesz.
2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;
2Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.
14Słyszałem zaiste o tobie, iż duch bogów jest w tobie, a oświecenie i rozum i mądrość obfita znalazła się w tobie.
3Miłosierdzie i prawda niech cię nie opuszczają; uwiąż je u szyi twojej, napisz je na tablicy serca twojego.
21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;
8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.
15Wargi umiejętne są jako złoto i obfitość pereł, i kosztowne klejnoty.
22Bo nie umiem tytułować, by mię w rychle nie porwał stworzyciel mój.
3Teżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszym niżeli wy; a któż i tego nie wie, co i wy?
4On mię uczył, powiadając mi: Niech się chwyci powieści moich serce twoje, strzeż przytkazań moich, a będziesz żył.