Ksiega Przyslów 4:2
Albowiem wam naukę dobrą daję; zakonu mego nie opuszczajcie.
Albowiem wam naukę dobrą daję; zakonu mego nie opuszczajcie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;
8Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
1Synu mój! nie zapominaj zakonu mego, a przykazań moich niech strzeże serce twoje.
20Strzeżże, synu mój! przykazania ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
3Gdybym był młodziuchnym synem u ojca mego, i jedynakiem u matki mojej,
4On mię uczył, powiadając mi: Niech się chwyci powieści moich serce twoje, strzeż przytkazań moich, a będziesz żył.
5Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.
6Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.
10Słuchaj, synu mój! a przyjmij powieści moje, a rozmnożąć lata żywota.
11Drogi mądrości nauczam cię; po ścieszkach prostych wiodę cię;
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
32Słuchajcież mię tedy teraz, synowie! albowiem błogosławieni, którzy strzegą dróg moich.
33Słuchajcie ćwiczenia, nabądźcie rozumu, a nie cofajcie się.
1Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.
2Strzeż przykazań moich, a żyć będziesz; a nauki mojej, jako źrenicy oczów swych.
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
21Niech nie odchodzą od oczów twoich, zachowaj je w pośród serca twego.
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
4I rzecz do nich: Tak mówi Pan: Jeźli mię nie usłuchacie, żebyście chodzili w zakonie moim, którym wam przedłożył.
6Ćwicz młodego według potrzeby drogi jego; bo gdy się zstarzeje, nie odstąpi od niej.
26Synu mój! daj mi serce twoje, a oczy twoje niechaj strzegą dróg moich.
20Izalim ci nie napisał znamienitych rzeczy z strony rad i umiejętności,
4Pamiętajcież na zakon Mojżesza, sługi mego, któremum rozkazał na Horebie, przedłożyć wszystkiemu Izraelowi ustawy i sądy.
13Przyjmij őwiczenie, nie puszczaj się go, strzeż go; albowiem ono jest żywotem twoim.
4Którzy opuszczają zakon, chwalą niezbożnika; ale ci, którzy strzegą zakonu, są im odpornymi.
27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
1Pieśń wyuczająca podana Asafowi. Słuchaj, ludu mój! zakonu mego; nakłońcież uszów swych do słów ust moich.
8A tak teraz synu mój, usłuchaj głosu mego w tem, co ja rozkazuję tobie.
8Ustaw twoich z pilnością strzedz będę; tylko mię nie opuszczaj.
30I uczynię, że na wieki będzie trwało nasienie jego, a stolica jego jako dni niebios.
24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.
22Przyjmij, proszę, z ust jego zakon, a złóż wyroki jego w sercu twojem.
2Nie przydacie do słowa, które ja wam rozkazuję, ani ujmiecie z niego, abyście strzegli przykazań Pana, Boga waszego, które ja wam rozkazuję.
4Tyś przykazał, aby pilnie strzeżono rozkazań twoich.
5Patrzcież, żem was nauczał ustaw i sądów, jako mi rozkazał Pan, Bóg mój, abyście tak czynili w ziemi tej, do której wchodzicie, abyście ją dziedzicznie posiedli.
13Bo Pan mówi: Iż opuścili zakon mój, którym im przedłożył, a nie słuchali głosu mojego, ani chodzili za nim;
34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;
11Lwięta niedostatek cierpią i głód; lecz szukającym Pana nie będzie schodziło na wszelkiem dobrem.
23(Bo przykazanie jest pochodnią, nauka światłością, a drogą żywota są karności ćwiczenia.)
11Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.
14Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.
102Od sądów twoich nie odstępuję, przeto, że ich ty mnie uczysz.
4A wy ojcowie! nie pobudzajcie do gniewu dziatek waszych, ale je wychowujcie w karności i w napominaniu Pańskiem.
14Mnie też rozkazał Pan na on czas, abym was nauczał ustaw i sądów, abyście je czynili w ziemi, do której idziecie, abyście ją dziedzicznie posiedli.
15Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
11Tedy rzeczesz do nich: Przeto, iż mię opuścili ojcowie wasi, (mówi Pan) a chodzili za bogami cudzymi, i służyli im, i kłaniali się im, lecz mnie opuścili, i zakonu mego nie przestrzegali.