Ksiega Przyslów 23:26
Synu mój! daj mi serce twoje, a oczy twoje niechaj strzegą dróg moich.
Synu mój! daj mi serce twoje, a oczy twoje niechaj strzegą dróg moich.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
19Słuchaj, synu mój! a bądź mądry, i nawiedź na drogę serce twoje.
15Synu mój! będzieli mądre serce twoje, będzie się weseliło serce moje, serce moje we mnie;
16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
21Niech nie odchodzą od oczów twoich, zachowaj je w pośród serca twego.
1Synu mój! nie zapominaj zakonu mego, a przykazań moich niech strzeże serce twoje.
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
20Strzeżże, synu mój! przykazania ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
21Wiążże je zawżdy u serca twego, a wieszaj je u szyi twojej.
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
8Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
32Słuchajcież mię tedy teraz, synowie! albowiem błogosławieni, którzy strzegą dróg moich.
24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.
25Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.
11Bądź mądrym, synu mój! a uweselaj serce moje, abym miał co odpowiedzieć temu, któryby mi urągał.
1Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.
2Strzeż przykazań moich, a żyć będziesz; a nauki mojej, jako źrenicy oczów swych.
10Słuchaj, synu mój! a przyjmij powieści moje, a rozmnożąć lata żywota.
11Drogi mądrości nauczam cię; po ścieszkach prostych wiodę cię;
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;
8A tak teraz synu mój, usłuchaj głosu mego w tem, co ja rozkazuję tobie.
1Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;
2Albowiem wam naukę dobrą daję; zakonu mego nie opuszczajcie.
3Gdybym był młodziuchnym synem u ojca mego, i jedynakiem u matki mojej,
4On mię uczył, powiadając mi: Niech się chwyci powieści moich serce twoje, strzeż przytkazań moich, a będziesz żył.
17Karz syna twego, a sprawić odpocznienie, i sposobi rozkosz duszy twojej.
22Słuchaj ojca twego, który cię spłodził, a nie pogardzaj matką twoją, gdy się zstarzeje.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
24Bardzo się raduje ojciec sprawiedliwego, a kto spłodził mądrego, weseli się z niego.
25Niech się tedy weseli ojciec twój, i matka twoja; i niech się rozraduje rodzicielka twoja.
25Oczy twoje niechaj na dobre rzeczy patrzą, a powieki twoje niech drogę przed tobą prostują.
26Umiarkuj ścieżkę nóg twoich, aby wszystkie drogi twoje pewne były.
20Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?
15Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.
2Cóż rzekę, synu mój? cóż rzekę, synu żywota mego? i cóż rzekę, synu ślubów moich?
6Ćwicz młodego według potrzeby drogi jego; bo gdy się zstarzeje, nie odstąpi od niej.
25Nie pożądaj piękności jej w sercu twojem, a niech cię nie łowi powiekami swemi.
19Salomonowi też, synowi memu daj serce doskonałe, aby strzegł przykazań twoich, świadectw twoich, i ustaw twoich, i czynił wszystko, i aby zbudował dom, dla któregom potrzebu zgotował.
23Nad wszystko, czego ludzie strzegą, strzeż serca twego; bo z niego żywot pochodzi.
34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
37Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na marność; na drodze twojej ożyw mię.
27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
33Oczy twoje patrzyć będą na cudze żony, a serce twe będzie mówiło przewrotności;
18Karz syna swego, póki o nim nadzieja, a zabiegając zginieniu jego niech mu nie folguje dusza twoja.
17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
10Synu mój! jeżliby cię namawiali grzesznicy, nie przyzwalaj.
6Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.