Ksiega Przyslów 4:23
Nad wszystko, czego ludzie strzegą, strzeż serca twego; bo z niego żywot pochodzi.
Nad wszystko, czego ludzie strzegą, strzeż serca twego; bo z niego żywot pochodzi.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
21Niech nie odchodzą od oczów twoich, zachowaj je w pośród serca twego.
22Albowiem żywotem są tym, którzy je znajdują, a wszystkiemu ciału ich lekarstwem.
24Oddal od siebie przewrotność ust, a złośliwe wargi oddal od siebie.
25Oczy twoje niechaj na dobre rzeczy patrzą, a powieki twoje niech drogę przed tobą prostują.
26Umiarkuj ścieżkę nóg twoich, aby wszystkie drogi twoje pewne były.
4On mię uczył, powiadając mi: Niech się chwyci powieści moich serce twoje, strzeż przytkazań moich, a będziesz żył.
5Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.
6Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.
7Początkiem wszystkiego jest mądrość, nabywajże mądrości, a za wzystkę majętność twoję nabywaj roztropności.
13Przyjmij őwiczenie, nie puszczaj się go, strzeż go; albowiem ono jest żywotem twoim.
21Albowiem gdzie jest skarb wasz, tam jest i serce wasze.
26Synu mój! daj mi serce twoje, a oczy twoje niechaj strzegą dróg moich.
19Słuchaj, synu mój! a bądź mądry, i nawiedź na drogę serce twoje.
23Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.
9Najzdradliwsze jest serce nadewszystko i najprzewrotniejsze, któż je pozna?
21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;
22I będą żywotem duszy twojej, a ozdobą szyi twojej.
18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;
34Bo gdzie jest skarb wasz, tam będzie i serce wasze.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
11Tedy cię ostrożność strzedz będzie, a opatrzność zachowa cię.
3Uwiąż je na palcach twoich,napisz je na tablicy serca twego.
3Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.
21Wiążże je zawżdy u serca twego, a wieszaj je u szyi twojej.
30Serce zdrowe jest żywotem ciała; ale zazdrość jest zgniłością w kościach.
13Któż jest, co chce długo żyć, a miłuje dni, aby widział dobra?
1Synu mój! nie zapominaj zakonu mego, a przykazań moich niech strzeże serce twoje.
3Miłosierdzie i prawda niech cię nie opuszczają; uwiąż je u szyi twojej, napisz je na tablicy serca twojego.
25Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.
1Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.
8To będzie zdrowiem żywotowi twemu, a odwilżeniem kościom twoim.
4Zdrowy język jest drzewo żywota; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru.
18Ale co z ust pochodzi, z serca wychodzi, a toć pokala człowieka.
19Albowiem z serca wychodzą złe myśli, mężobójstwa, cudzołóstwa, wszeteczeństwa, złodziejstwa, fałszywe świadectwa, bluźnierstwa.
45Człowiek dobry z dobrego skarbu serca swego wynosi rzeczy dobre, a zły człowiek ze złego skarbu serca swego wynosi rzeczy złe; albowiem z obfitości serca mówią usta jego.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
23Doglądaj pilnie dobytku twego, a miej pieczę o trzodach twoich.
3Panie! połóż straż ustom moim; strzeż drzwi warg moich.
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
4Co się tknie spraw ludzkich według słowa ust twoich, chroniłem się drogi okrutnika.
5Ufaj w Panu ze wszystkiego serca twego, a na rozumie twoim nie spolegaj.
24Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.
21Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.
7Albowiem jako on ciebie waży w myśli swej, tak ty waż pokarm jego. Mówić: Jedz i pij, ale serce jego nie jest z tobą.
17Gościniec uprzejmych jest odstąpić od złego; strzeże duszy swej, kto strzeże drogi swojej.
16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.
5Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto strzeże duszy swej, oddala się od nich.
1Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.
8Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.