Ksiega Przyslów 13:3
Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.
Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
23Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.
2Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
7Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
18Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
11Usta sprawiedliwego są źródło żywota; ale usta niezbożników pokrywają nieprawość.
13Któż jest, co chce długo żyć, a miłuje dni, aby widział dobra?
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
13Początek słów ust jego głupstwo, a koniec powieści jego wielkie błazeństwo.
20Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.
21Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
3Panie! połóż straż ustom moim; strzeż drzwi warg moich.
4Zdrowy język jest drzewo żywota; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru.
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
10Albowiem kto chce żywot miłować i oglądać dni dobre, niech pohamuje języka swego od złego, a usta jego niech nie mówią zdrady;
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
23Nad wszystko, czego ludzie strzegą, strzeż serca twego; bo z niego żywot pochodzi.
24Oddal od siebie przewrotność ust, a złośliwe wargi oddal od siebie.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
32Wargi sprawiedliwego znają, co się Bogu podoba; ale usta niepobożnych są przewrotne.
16Kto strzeże przykazania, strzeże duszy swojej; ale kto gardzi drogami swemi, zginie.
13W przestępstwie warg upląta się złośnik; ale sprawiedliwy z ucisku wychodzi.
14Z owocu ust każdy będzie nasycony dobrem, a nagrodę spraw rąk jego Bóg mu odda.
21Wargi sprawiedliwego wiele ich żywią; ale głupi dla głupstwa umierają.
4Co się tknie spraw ludzkich według słowa ust twoich, chroniłem się drogi okrutnika.
13Kto gardzi słowem Bożem, sam sobie szkodzi; ale kto się boi przykazania jego, odniesie nagrodę.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.
13Kocha się w niej, a nie opuszcza jej, zatrzymywając ją w pośrodku podniebienia swego:
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
23W każdej pracy bywa pożytek; ale gołe słowo warg tylko do nędzy służy.
27Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający.
14Których usta napełnione są przeklinania i gorzkości;
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
1Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.
32Jeźliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeźliś źle myślił, połóżże rękę na usta.
3Bo sobie pobłaża w oczach swoich, aby wykonał nieprawość swoję aż do obmierzenia.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a język jego sąd opowiada.
27Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.
28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.
8Otwórz usta swe za niemym w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.
28Człowiek języka kłamliwego ma utrapienie w nienawiści, a usta łagodne przywodzą do upadku.
18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;