Ksiega Przyslów 30:32
Jeźliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeźliś źle myślił, połóżże rękę na usta.
Jeźliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeźliś źle myślił, połóżże rękę na usta.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
9Przełożeni przestawali mówić, a ręką zatykali usta swoje.
10Głos książąt ucichał, a język ich do podniebienia ich przylegał.
5Wejrzyjcież na mię, a zdumiewajcie się, a połóżcie rękę na usta wasze.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
31Koń na biodrach przepasany, i kozieł, i król, przeciw któremu żaden nie powstaje.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
2Niechaj cię kto inny chwali, a nie usta twoje; obcy, a nie wargi twoje.
18Panie! niech nie będę pohańbiony, ponieważ cię wzywam; niech się zawstydzą niezbożni, i zamilkną w grobie.
28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.
33Kto tłucze śmietanę, wybija masło; a kto bardzo nos wyciera, wyciska krew; tak kto wzbudza gniew, wszczyna zwadę.
19Usta twoje rozpuszczasz na złe, a język twój składa zdrady.
27I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:
5Byście wy raczej milczeli, a poczytanoby wam to za mądrość.
29Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja;
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
24Oddal od siebie przewrotność ust, a złośliwe wargi oddal od siebie.
6Bo gdzie jest wiele snów, tam i marności i słów wiele; ale się ty Boga bój.
13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?
4Izali masz ramię jako Bóg? a głosem zagrzmisz jako on?
33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
3Bedąż na twoje plotki ludzie milczeć? A gdy ty sobie przeszydzasz, ciebie nikt nie zawstydzi?
5Albowiem pokazują nieprawość twą usta twoje, chociażeś sobie obrał język chytrych,
6Potępiają cię usta twoje, a nie ja; a wargi twoje świadczą przeciwko tobie.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
23Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.
5Rzekę szalonym: Nie szalejcie, a niepobożnym: Nie podnoście rogów.
13Któż jest, co chce długo żyć, a miłuje dni, aby widział dobra?
15Leniwiec rękę kryje do zanadrzy swych, a ciężko mu jej podnosić do ust swoich.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
2Bo jako sen przychodzi z wielkiej pracy, tak głos głupiego z wielu słów.
30Kto mruga oczyma swemi, zmyśla przewrotności; a kto rucha wargami swemi, broi złe.
18Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
13Jeźli ty przygotujesz serce twoje, a wyciągniesz do niego ręce twoje;
8Nie pokwapiaj się do swaru, byś snać na ostatek nie wiedział, co masz czynić, gdyby cię zawstydził bliźni twój.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
21Toś czynił, a Jam milczał; dlategoś mniemał, żem ja tobie podobny, ale będę cię karał, i stawięć to przed oczy twoje.
5Głupi składa ręce swe, a je ciało swoje.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
24Leniwy kryje rękę swą pod pachę, i do ust swych nie podnosi jej.
10By cię snać nie zelżył ten, co cię słucha, a niesława twoja zostałaby na tobie.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
3Przetoż uczyń tak, synu mój! a wyzwól się, gdyżeś wpadł w rękę przyjaciela twego; idźże, upokórz się, a nalegaj na przyjaciela twego.
18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;