Ksiega Przyslów 30:33
Kto tłucze śmietanę, wybija masło; a kto bardzo nos wyciera, wyciska krew; tak kto wzbudza gniew, wszczyna zwadę.
Kto tłucze śmietanę, wybija masło; a kto bardzo nos wyciera, wyciska krew; tak kto wzbudza gniew, wszczyna zwadę.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
18Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
22Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
32Jeźliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeźliś źle myślił, połóżże rękę na usta.
14Kto zaczyna zwadę, jest jako ten, co przekopuje wodę; przetoż niż się zwada rozsili, zaniechaj go.
1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
23Jako wiatr północny deszcz przynosi: tak przynosi twarz gniewliwą język uszczypliwy.
25Wysokomyślny wszczyna zwadę; ale kto nadzieję ma w Panu, dostatek mieć będzie.
14Dar potajemnie dany uśmierza zapalczywość, i upominek w zanadrza włożony gniew wielki uspokaja.
8Przestań gniewu, a zaniechaj popędliwości; nie zapalaj się gniewem, abyś miał źle czynić.
21Wyciągnął ręce swoje na tych, którzy z nim mieli pokój, wzruszył przymierze swoje.
28Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.
10Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
16Kto ją kryje, kryje wiatr, a wonią wyda; jako olejek wonny w prawej ręce jego.
30Nie wadź się z człowiekiem bez przyczyny, jeźliżeć nic złego nie wyrządził.
30Złemu są lekarstwem siności ran, i razy przenikające do wnętrzności żywota jego.
3Ciężkić jest kamień, i piasek ważny; ale gniew głupiego cięższy, niż to oboje.
4Okrutnyć jest gniew, i nagła popędliwość; ale przed zazdrością któż się ostoi?
19Wielki gniew okazuj, kiedy odpuszczasz karanie, grożąc mu, ponieważ odpuszczasz, że potem srożej karać będziesz.
20Bo gniew męża nie sprawuje sprawiedliwości Bożej.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
29Ponieważeś się przeciwko mnie zajuszył, a zapędy twoje przyszły do uszów moich, przetoż założę kolce moje za nozdrza twoje, a wędzidło moje wprawię w gębę twoję, i wrócę cię tą drogą, którąś przyszedł.
17Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.
10Wyrzuć naśmiewcę, a ustanie zwada; owszem uspokoi się swar i pohańbienie.
14Lecz Efraim Pana pobudził do gniewu gorzkiego; przetoż się nań wyleje krew jego, a pohańbienie jego odda mu Pan jego.
25Sparzelinę za sparzelinę, ranę za ranę, siność za siność.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
18Zaisteć gniew Boży jest nad tobą; patrzże, aby cię nie poraził plagą wielką, tak, żeby cię nie wybawił żaden okup.
14Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
7Zaiste ucisk przywodzi mądrego do szaleństwa, a dar zaślepia serce.
30Kto mruga oczyma swemi, zmyśla przewrotności; a kto rucha wargami swemi, broi złe.
2Krzywoprzysięstwem, i kłamstwem, i mężobójstwem, i złodziejstwem, i cudzołóstwem wylewali z brzegów, a mężobójstwo mężobójstwa ścigało.
11Usta sprawiedliwego są źródło żywota; ale usta niezbożników pokrywają nieprawość.
12Nienawiść wzbudza swary; ale miłość wszystkie przestępstwa pokrywa.
13W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
34Bo zawisna miłość jest zapalczywością męża, a nie sfolguje w dzień pomsty.
10Z jednychże ust wychodzi błogosławieństwo i przeklęstwo. Nie tak ma być, bracia moi!
19Kto miłuje zwadę, miłuje grzech; a kto wynosi usta swe, szuka upadku.
20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.
17Człowiek uczynny dobrze czyni duszy swej; ale okrutnik trapi ciało swoje.
18Droga twoja i postępki twoje to uczyniły tobie; toć złość twoja przyniosła, że to jest gorzkie, a że przenika aż do serca twego.
3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
21Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady.
13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?
2Zaiste głupiego zabija gniew, a prostaka umarza zawiść.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.