Ksiega Przyslów 27:16

Polska Biblia Gdanska

Kto ją kryje, kryje wiatr, a wonią wyda; jako olejek wonny w prawej ręce jego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • J 12:3 : 3 A Maryja wziąwszy funt maści szpikanardowej bardzo drogiej, namaściła nogi Jezusowe, i utarła włosami swojemi nogi jego, i napełniony był on dom wonnością onej maści.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 15Kapanie ustawiczne w dzień gwałtownego deszczu, i żona swarliwa są sobie podobni;

  • Prz 5:2-3
    2 wersety
    72%

    2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.

    3Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:

  • 17Żelazo żelazem bywa naostrzone; tak mąż zaostrza oblicze przyjaciela swego.

  • Prz 7:11-13
    3 wersety
    71%

    11Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;

    12Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

    13I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu:

  • 22Niewiasta piękna a głupia jest jako kolce złote w pysku u świni.

  • Prz 21:19-20
    2 wersety
    71%

    19Lepiej mieszkać w ziemi pustej, niż z żoną swarliwą i gniewliwą.

    20Skarb pożądany i olej są w przybytku mądrego; ale głupi człowiek pożera go.

  • 26I znalazłem rzecz gorzciejszą nad śmierć, to jest, taką niewiastę, której serce jest jako sieci i sidło, a ręce jej jako pęta. Kto się Bogu podoba, wolny będzie od niej; ale grzesznik będzie od niej pojmany.

  • 11Gdyby się powadzili z sobą dwaj jacy mężowie, a przybieżałaby żona jednego, aby wyrwała męża swego z ręki onego, co go bije, a ściągnąwszy rękę swą, uchwyciłaby go za łono jego,

  • 70%

    5Nie wierzcie przyjacielowi, ani ufajcie wodzowi; przed tą, która leży na łonie twojem, strzeż drzwi ust swoich.

  • 27I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:

  • Prz 6:24-27
    4 wersety
    70%

    24Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.

    25Nie pożądaj piękności jej w sercu twojem, a niech cię nie łowi powiekami swemi.

    26Albowiem dla niewiasty wszetecznej zubożeje człowiek aż do kęsa chleba; owszem żona cudzołożna drogą duszę łowi.

    27Izaż może kto brać ogień do zanadrzy swoich, aby szaty jego nie zgorzały?

  • 21I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

  • Prz 25:23-24
    2 wersety
    70%

    23Jako wiatr północny deszcz przynosi: tak przynosi twarz gniewliwą język uszczypliwy.

    24Lepiej mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym.

  • 9Kto pokrywa przestępstwo, szuka łaski; ale kto wznawia rzeczy, rozłącza przyjaciół.

  • Prz 30:19-20
    2 wersety
    69%

    19Drogi orlej na powietrzu, drogi wężowej na skale, drogi okrętowej w pośród morza, i drogi mężowej z panną.

    20Takać jest droga niewiasty cudzołożącej: je, a uciera usta swoje, i mówi: Nie popełniłam złego uczynku.

  • 5Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.

  • 28Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.

  • 16Niewiasta uczciwa dostępuje sławy, a mocarze mają bogactwa.

  • 23Dla przemierzłej niewiasty, kiedy za mąż idzie, i dla dziewki, kiedy dziedziczy po pani swojej.

  • 9Jako maść i kadzenie uwesela serce: tak słodkość przyjaciela uwesela więcej, niż własna rada.

  • 2Bo mąż on będzie jako zasłona od wiatru, i jako zakrycie przed powodzią; jako strumienie wód na miejscu suchem, jako cień skały wielkiej w ziemi upragnionej;

  • 20Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?

  • 16Wyrywając cię od niewiasty postronnej i obcej, która pochlebia łagodnemi słowy;

  • 23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.

  • Prz 3:16-17
    2 wersety
    69%

    16Przedłużenie dni w prawicy jej, a w lewicy jej bogactwa i zacność.

    17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.

  • 4Jeźli jej szukać będziesz jako srebra, a jako skarbów skrytych pilnie szukać będziesz:

  • 5Lepsza jest przymówka jawna, niżeli miłość skryta.

  • 16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.

  • 24Kto spółkuje ze złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję; także też kto przeklęstwa słyszy, a nie objawia go.

  • 12Ostrożny, upatrując złe, ukrywa się; ale prostak wprost idąc, w szkodę popada.

  • 17Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.

  • 6Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.

  • 32Jeźliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeźliś źle myślił, połóżże rękę na usta.

  • 18Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.

  • 14Dar potajemnie dany uśmierza zapalczywość, i upominek w zanadrza włożony gniew wielki uspokaja.

  • 15Leniwiec rękę kryje do zanadrzy swych, a ciężko mu jej podnosić do ust swoich.

  • 29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.

  • 32Ani jako niewiasta cudzołożąca, która mimo męża swego obcych przypuszcza.

  • 6Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.

  • 9Lepiej jest mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym.