Ksiega Przyslów 11:16
Niewiasta uczciwa dostępuje sławy, a mocarze mają bogactwa.
Niewiasta uczciwa dostępuje sławy, a mocarze mają bogactwa.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
15Droższa jest nad perły, a wszystkie najmilsze rzeczy twoje nie zrównają się z nią.
16Przedłużenie dni w prawicy jej, a w lewicy jej bogactwa i zacność.
17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.
18Drzewem żywota jest tym, którzyby się jej chwycili; a którzy się jej trzymają, są błogosławionymi.
25Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe.
26Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.
27Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.
28Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,
29Mówiąc: Wiele niewiast grzecznie sobie poczynały; ale je ty przechodzisz wszystkie.
30Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.
31Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.
14Dom i majętność dziedzictwem przypada po rodzicach; ale żona roztropna jest od Pana.
15Bardzo sobie szkodzi, kto za obcego ręczy; ale kto się chroni rękojemstwa, bezpieczen jest.
4Żona stateczna koroną jest męża swego; ale która go do hańby przywodzi, jest jako zgniłość w kościach jego.
16Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice.
17Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.
10Któż znajdzie niewiastę stateczną, gdyż nad perły daleko większa jest cena jej?
11Serce męża jej ufa jej, a na korzyściach schodzić mu nie będzie.
9Byś snać nie podał obcym sławy twojej, a lat twoich okrutnikowi;
16Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego.
22Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana.
23Ubogi pokornie mówi; ale bogaty odpowiada surowie.
8Wywyższaj ją, a wywyższy cię, rozsławi cię, gdy ją przyjmiesz.
9Przyda głowie twojej wdzięczności, koroną ozdoby obdarzy cię.
1Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.
22Niewiasta piękna a głupia jest jako kolce złote w pysku u świni.
17Człowiek uczynny dobrze czyni duszy swej; ale okrutnik trapi ciało swoje.
18Bogactwo i sława przy mnie jest; majętność trwała i sprawiedliwość.
16Lepsza jest trocha sprawiedliwego, niż wielkie bogactwa wielu niepobożnych;
6W domu sprawiedliwego jest dostatek wielki; ale w dochodach niepobożnego zamięszanie.
21Kto naśladuje sprawiedliwości i miłosierdzia, znajduje żywot, sprawiedliwość i sławę.
3Nie dawaj niewiastom siły twojej, ani dróg twoich tym, którzy do zginienia królów przywodzą.
13Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego.
26Albowiem dla niewiasty wszetecznej zubożeje człowiek aż do kęsa chleba; owszem żona cudzołożna drogą duszę łowi.
11Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich.
1Lepsze jest dobre imię, niż bogactwa wielkie; a przyjaźń lepsza, niż srebro i złoto.
6Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.
22Dobry człowiek zostawia dziedzictwo synom synów swoich; ale majętność grzesznika sprawiedliwemu zachowana bywa.
16Kto ją kryje, kryje wiatr, a wonią wyda; jako olejek wonny w prawej ręce jego.
8Ale człowiekowi możnemu dałeś ziemię, a ten, który był w powadze, mieszkał w niej.
5Dobry człowiek litościwym jest, i pożycza, a rzeczy swe miarkuje rozsądkiem.
3Majętność i bogactwa są w domu jego, a sprawiedliwość jego trwa na wieki.
32Ani jako niewiasta cudzołożąca, która mimo męża swego obcych przypuszcza.
15Majętność bogatego jest miastem jego mocnem; ale nędza jest ubogich zniszczeniem.
4Pokory i bojaźni Pańskiej nagrodą jest bogactwo, i sława i żywot.
4Niepomogą bogactwa w dzień gniewu; ale sprawiedliwość wybawia od śmierci.
20A przetoż będziesz chodził drogą dobrych, a ścieżek sprawiedliwych będziesz przestrzegał.
24Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.
20Mąż wierny przyczyni błogosławieństwa; ale kto się prędko chce zbogacić, nie bywa bez winy.
16Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.