Ksiega Przyslów 20:16

Polska Biblia Gdanska

Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 27:13 : 13 Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego.
  • Wj 22:26-27 : 26 Jeźli w zastawie weźmiesz szatę bliźniego twego, przed zachodem słońca wrócisz mu ją; 27 Bo to odzienie jego tylko to jest nakrycie ciała jego, na którem sypia; będzieli do mnie wołał, wysłucham go, bom Ja miłosierny.
  • Prz 2:16 : 16 Wyrywając cię od niewiasty postronnej i obcej, która pochlebia łagodnemi słowy;
  • Prz 5:3 : 3 Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:
  • Prz 7:5 : 5 Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.
  • Prz 7:10 : 10 A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca,
  • Prz 11:15 : 15 Bardzo sobie szkodzi, kto za obcego ręczy; ale kto się chroni rękojemstwa, bezpieczen jest.
  • Prz 22:26-27 : 26 Nie bywaj między tymi, którzy ręczą; ani między rękojmiami za długi; 27 Bo jeźlibyś nie miał czem zapłacić, przeczżeby kto miał brać pościel twoją pod tobą?
  • Prz 23:27 : 27 Bo nierządnica jest dół głęboki, a cudza żona jest studnia ciasna.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 13Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego.

  • Prz 11:15-16
    2 wersety
    77%

    15Bardzo sobie szkodzi, kto za obcego ręczy; ale kto się chroni rękojemstwa, bezpieczen jest.

    16Niewiasta uczciwa dostępuje sławy, a mocarze mają bogactwa.

  • 6Albowiemeś pobierał zastaw od braci twoich bez przyczyny, a z szat odzierałeś nagich.

  • 26Jeźli w zastawie weźmiesz szatę bliźniego twego, przed zachodem słońca wrócisz mu ją;

  • Prz 6:1-2
    2 wersety
    75%

    1Synu mój! jeźlibyś ręczył za przyjaciela twego, a dałbyś obcemu rękę twoję:

    2Usidliłeś się słowy ust twoich, pojmanyś mowami ust twoich.

  • Pwt 24:10-13
    4 wersety
    75%

    10Gdy pożyczysz czego bliźniemu twemu, nie wchodźże do domu jego, abyś wziął co w zastawie od niego.

    11Ale na dworze zostaniesz, a człowiek, któremuś pożyczył, wyniesie do ciebie zastaw przed dom.

    12A jeźliby on człowiek był ubogi, nie układziesz się z zastawem jego.

    13Bez omieszkania wrócisz mu on zastaw, gdy słońce zajdzie, żeby leżał na odzieniu swem, i błogosławił ci; a będzieć to sprawiedliwością przed Panem, Bogiem twoim.

  • 20Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?

  • Prz 2:16-17
    2 wersety
    74%

    16Wyrywając cię od niewiasty postronnej i obcej, która pochlebia łagodnemi słowy;

    17Która opuszcza wodza młodości swojej, a przymierza Boga swojego zapomina.

  • 17Nie wywrócisz sądu przychodniowi, ani sierocie, ani weźmiesz w zastawie szaty wdowy;

  • Prz 22:26-27
    2 wersety
    74%

    26Nie bywaj między tymi, którzy ręczą; ani między rękojmiami za długi;

    27Bo jeźlibyś nie miał czem zapłacić, przeczżeby kto miał brać pościel twoją pod tobą?

  • 18Człowiek głupi daje rękę, czyniąc rękojemstwo przed twarzą przyjaciela swego.

  • 6Nikt nie weźmie w zastawie zwierzchniego i spodniego kamienia młyńskiego; bo takowy jakoby duszę brał w zastawie.

  • 3Staw mi, proszę, rękojmię za się. Któż jest ten? Niech mi na to da rękę.

  • 15Wargi umiejętne są jako złoto i obfitość pereł, i kosztowne klejnoty.

  • 32Ani jako niewiasta cudzołożąca, która mimo męża swego obcych przypuszcza.

  • 5Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.

  • 17Smaczny jest drugiemu chleb kłamstwa; ale potem piaskiem napełnione będą usta jego.

  • Prz 6:24-27
    4 wersety
    72%

    24Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.

    25Nie pożądaj piękności jej w sercu twojem, a niech cię nie łowi powiekami swemi.

    26Albowiem dla niewiasty wszetecznej zubożeje człowiek aż do kęsa chleba; owszem żona cudzołożna drogą duszę łowi.

    27Izaż może kto brać ogień do zanadrzy swoich, aby szaty jego nie zgorzały?

  • Wj 22:14-16
    3 wersety
    71%

    14Gdyby też kto pożyczył bydlęcia od bliźniego swego, a okaleczałoby, albo zdechło w niebytności pana jego, koniecznie nagrodzi.

    15Jeźliby pan jego był przy nim, nie będzie nagradzał; a jeźliby najęte było, najem tylko zapłaci.

    16Jeźliby kto zwiódł pannę, która nie jest poślubiona, i spałby z nią, da jej koniecznie wiano, i weźmie ją sobie za żonę.

  • 25Pożreć rzecz poświęconą, jest człowiekowi sidłem; a poślubiwszy co, tego zaś szukać, jakoby tego ujść.

  • Prz 7:20-21
    2 wersety
    71%

    20Worek pieniędzy wziął z sobą; dnia pewnego wróci się do domu swego.

    21I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

  • 14Usta obcych niewiast są dół głęboki; na kogo się Pan gniewa, wpadnie tam.

  • 16I zatrzymała jego szatę u siebie, aż przyszedł pan jego do domu swego;

  • 33Oczy twoje patrzyć będą na cudze żony, a serce twe będzie mówiło przewrotności;

  • 14A dałby przyczynę, aby mówiono o niej, i wprowadziłby na nię złą sławę, mówiąc; Pojąłem tę żonę, a wszedłszy do niej, nie znalazłem jej panną:

  • 20Potem posłał Judas koźlątko, przez rękę towarzysza swego Odolamitę, aby odebrał zastawę z ręki niewiasty onej; ale jej nie znalazł.

  • 7Gdyby kto dał bliźniemu swemu srebro, albo naczynie do schowania, a to by ukradziono było z domu onego człowieka: jeźliby znaleziony był złodziej, wróci dwojako.

  • 3Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:

  • Prz 5:9-10
    2 wersety
    69%

    9Byś snać nie podał obcym sławy twojej, a lat twoich okrutnikowi;

    10By się snać nie nasycili obcy siłą twoją, a prace twoje nie zostały w domu cudzym;

  • 11Gdyby się powadzili z sobą dwaj jacy mężowie, a przybieżałaby żona jednego, aby wyrwała męża swego z ręki onego, co go bije, a ściągnąwszy rękę swą, uchwyciłaby go za łono jego,

  • 11Przysięga Pańska będzie między obiema, że nie ściągnął ręki swej na rzecz bliźniego swego: i przyjmie pan onej rzeczy przysięgę, a on nie będzie nagradzał.

  • 20Ale byłoliby prawdziwe to obwinienie jej, a nie znalazłyby się znaki panieństwa przy onej dzieweczce;

  • 7Któryby nikogo nie uciskał, zastawby dłużnikowi swemu wracał, cudzegoby gwałtem nie brał, chlebaby swego łaknącemu udzielał, a nagiegoby szatą przyodziewał;

  • 17Miej je sam dla siebie, a nie obcy z tobą.

  • 18Zaisteć gniew Boży jest nad tobą; patrzże, aby cię nie poraził plagą wielką, tak, żeby cię nie wybawił żaden okup.

  • 27Bo nierządnica jest dół głęboki, a cudza żona jest studnia ciasna.