Ksiega Przyslów 5:3
Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:
Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
4Ale ostatnie rzeczy jej gorzkie jak piołun, a ostre jako miecz na obie strony ostry.
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
5Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.
24Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.
25Nie pożądaj piękności jej w sercu twojem, a niech cię nie łowi powiekami swemi.
26Albowiem dla niewiasty wszetecznej zubożeje człowiek aż do kęsa chleba; owszem żona cudzołożna drogą duszę łowi.
14Usta obcych niewiast są dół głęboki; na kogo się Pan gniewa, wpadnie tam.
16Wyrywając cię od niewiasty postronnej i obcej, która pochlebia łagodnemi słowy;
19Niechżeć będzie jako łani wdzięczna, i sarna rozkodzna; niech cię nasycają piersi jej na każdy czas, w miłości jej kochaj się ustawicznie.
20Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?
27Bo nierządnica jest dół głęboki, a cudza żona jest studnia ciasna.
21I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.
22Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.
11Plastrem miodu opływają wargi twoje, oblubienico moja! miód i mleko pod językiem twoim, a wonność szat twoich, jako wonność Libanu.
32Bo na koniec jako wąż ukąsi, a jako żmija uszczknie;
33Oczy twoje patrzyć będą na cudze żony, a serce twe będzie mówiło przewrotności;
20Takać jest droga niewiasty cudzołożącej: je, a uciera usta swoje, i mówi: Nie popełniłam złego uczynku.
8Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.
25Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.
9A usta twoje jako wino wyborne, które na prost bardzo mile płynie i sprawóje, że mówią wargi śpiących.
15Wargi umiejętne są jako złoto i obfitość pereł, i kosztowne klejnoty.
12Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;
13I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu:
13Policzki jego jako zagonki ziół wonnych, jako kwiatki wonnych rzeczy; wargi jego jako lilije wypuszczające myrrę ciekącą;
6Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.
16Kto ją kryje, kryje wiatr, a wonią wyda; jako olejek wonny w prawej ręce jego.
32Ani jako niewiasta cudzołożąca, która mimo męża swego obcych przypuszcza.
2Niech mię pocałuje pocałowaniem ust swoich; albowiem lepsze są miłości twoje niż wino.
21Wyciągnął ręce swoje na tych, którzy z nim mieli pokój, wzruszył przymierze swoje.
26I znalazłem rzecz gorzciejszą nad śmierć, to jest, taką niewiastę, której serce jest jako sieci i sidło, a ręce jej jako pęta. Kto się Bogu podoba, wolny będzie od niej; ale grzesznik będzie od niej pojmany.
24Oddal od siebie przewrotność ust, a złośliwe wargi oddal od siebie.
3Wargi twoje jako sznur karmazynowy, a wymowa twoja wdzięczna; skronie twoje między kędzierzami twemi są jako sztuka jabłka granatowego.
17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.
5Nie wierzcie przyjacielowi, ani ufajcie wodzowi; przed tą, która leży na łonie twojem, strzeż drzwi ust swoich.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
24Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.
22Niewiasta piękna a głupia jest jako kolce złote w pysku u świni.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;
103O jako są słodkie słowa twoje podniebieniu memu! nad miód są słodsze ustom moim.
26Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.
32Wargi sprawiedliwego znają, co się Bogu podoba; ale usta niepobożnych są przewrotne.
23Wargi nieprzyjacielskie i serce złe są jako srebrna piana, którą polewają naczynie gliniane.
21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
10A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca,
2Niechaj cię kto inny chwali, a nie usta twoje; obcy, a nie wargi twoje.
7Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
10Bojaźń Pańska czysta, trwająca na wieki; sądy Pańskie są prawdziwe, a przytem i sprawiedliwe;
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
17Wody kradzione słodsze są, a chleb pokątny smaczniejszy.