Ksiega Przyslów 18:7

Polska Biblia Gdanska

Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 10:14 : 14 Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
  • Prz 12:13 : 13 W przestępstwie warg upląta się złośnik; ale sprawiedliwy z ucisku wychodzi.
  • Prz 13:3 : 3 Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.
  • Ps 64:8 : 8 Ale gdy Bóg na nich wypuści prędką strzałę, porażeni będą;
  • Ps 140:9 : 9 Nie dawaj, Panie! bezbożnemu czego żąda; ani myśli jego złej góry nie dawaj, żeby się nie podniósł. Sela.
  • Prz 6:2 : 2 Usidliłeś się słowy ust twoich, pojmanyś mowami ust twoich.
  • Prz 10:8 : 8 Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
  • Koh 10:11-14 : 11 Jeźli ukąsi wąż przed zaklęciem, nic nie pomogą słowa zaklinacza. 12 Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go. 13 Początek słów ust jego głupstwo, a koniec powieści jego wielkie błazeństwo. 14 Bo głupi wiele mówi, choć nie wie ten człowiek, co ma być. Albowiem któż mu oznajmi, co po nim nastanie?
  • Mk 6:23-28 : 23 I przysiągł jej: O cokolwiek byś mię prosiła, dam ci, aż do połowy królestwa mego. 24 Ona tedy wyszedłszy, rzekła matce swojej: O co mam prosić? A ona rzekła: O głowę Jana Chrzciciela. 25 A tak ona zaraz wszedłszy prędko do króla, prosiła mówiąc: Chcę, abyś mi teraz dał na misie głowę Jana Chrzciciela. 26 I zasmucił się król bardzo, wszakże dla przysięgi i dla spółsiedzących nie chciał jej odmówić. 27 A zarazem posławszy król kata, rozkazał przynieść głowę jego. 28 A on poszedłszy ściął go w więzieniu, i przyniósł głowę jego na misie, a dał ją dzieweczce, a dzieweczka dała ją matce swojej.
  • Dz 23:14-22 : 14 Którzy przyszedłszy do przedniejszych kapłanów i do starszych, rzekli: Klątwąśmy się zawiązali, że nic nie ukusimy, ażbyśmy Pawła zabili. 15 Przetoż wy teraz dajcie znać hetmanowi z pozwoleniem wszystkiej rady, aby go jutro do was wywiódł, jakobyście się chcieli dostateczniej wywiedzieć o sprawach jego, a my, pierwej niż tu przyjdzie, jesteśmy gotowi go zabić. 16 A gdy usłyszał siostrzeniec Pawła o tej zasadzce, przyszedł, a wszedłszy do obozu, oznajmił to Pawłowi. 17 Tedy Paweł zawoławszy jednego z setników, rzekł: Zaprowadź tego młodzieńca do hetmana, bo mu coś ma powiedzieć. 18 A tak on wziąwszy go, wiódł go do hetmana i rzekł: Paweł więzień, zawoławszy mię, prosił, abym tego młodzieńca przywiódł do ciebie, któryć ma coś powiedzieć. 19 Tedy hetman wziąwszy go za rękę i ustąpiwszy na stronę, wywiadywał się: Cóż to jest, co mi masz powiedzieć? 20 A on rzekł: Postanowili Żydowie prosić cię, abyś jutro wywiódł Pawła przed radę, jakoby się chcieli co dostateczniejszego wywiedzieć o nim. 21 Ale ty nie pozwalaj im tego; bo się nań nasadziło z nich więcej niż czterdzieści mężów, którzy się klątwą zawiązali, iż nie mają ani jeść ani pić, ażby go zabili; i są już w pogotowiu, czekając od ciebie odpowiedzi. 22 Tedy hetman odprawił onego młodzieńca, przykazawszy mu, aby tego przed nikim nie powiadał, iż mu to oznajmił.
  • Sdz 11:35 : 35 I stało się, gdy ją ujrzał, rozdarł odzienie swoje, i rzekł: Ach, córko moja, bardzoś mię poniżyła! i tyś jest z tych, którzy mię frasują, gdyżem ślub uczynił Panu, a nie będę mógł odmienić.
  • 1 Sm 14:24-46 : 24 A mężowie Izraelscy strudzeni byli onego dnia. I poprzysiągł Saul lud, mówiąc: Przeklęty mąż, któryby jadł chleb przed wieczorem, aż się pomszczę nad nieprzyjacioły mymi. I nie skosztował wszystek lud chleba. 25 Tedy wszystek lud onej ziemi przyszedł do lasu, gdzie było wiele miodu na ziemi. 26 Wszedłszy tedy lud do lasu, ujrzał płynący miód; wszakże nie doniósł żaden z miodem ręki swojej do ust swoich, bo się bał lud onej przysięgi. 27 Ale Jonatan nie słyszał, gdy poprzysięgał lud ojciec jego; i ściągnął koniec laski, którą miał w ręce swej, a omoczył go w plastrze miodu, i obrócił rękę swoję do ust swoich, i oświeciły się oczy jego. 28 A odpowiadając jeden z ludu, rzekł: Przysięgą zawiązał ojciec twój lud, mówiąc: Przeklęty mąż, któryby jadł chleb dzisiaj; stądże ustał lud. 29 Tedy rzekł Jonatan: Strwożył ojciec mój lud ziemi. Patrzcie proszę jako są oświecone oczy moje, iżem skosztował trochę miodu tego; 30 Jako daleko więcej, gdyby się był najadł dziś lud z łupu nieprzyjaciół swoich, których nabył; izaliby nie była większa porażka między Filistynami? 31 Porazili tedy dnia onego Filistyny od Machmas aż do Ajalon, i spracował się lud bardzo. 32 Tedy się lud udał na łup, a nabrawszy owiec, i wołów, i cieląt, rzezali je na ziemi, a jadł lud ze krwią. 33 I powiedziano Saulowi mówiąc: Oto lud grzeszy przeciw Panu, jedząc ze krwią; który rzekł: Zgrzeszyliście; przytoczcież sam do mnie teraz kamień wielki. 34 Zatem rzekł Saul: Rozejdźcie się między lud, a rzeczcie do nich: Przywiedźcie do mnie każdy wołu swego, i każdy owcę swą, bijcież je tu, a jedzcie, a nie zgrzeszycie przeciw Panu, jedząc ze krwią. I przywiedli wszystek lud, każdy wołu swego w ręce swej w nocy, i bito je tam. 35 I zbudował Saul ołtarz Panu; toć najpierwszy ołtarz, który zbudował Panu. 36 I rzekł Saul: Puśćmy się za Filistynami nocą, a bijmy je aż do świtania, a nie zostawujmy z nich i jednego. Którzy mu odpowiedzieli: Cokolwiek dobrego jest w oczach twoich uczyń, ale kapłan rzekł: Przystąpmy sam do Boga. 37 Tedy się radził Saul Boga: Mamli się puścić za Filistynami? podaszli je w ręce Izraela? I nie odpowiedział mu dnia tego. 38 Przetoż rzekł Saul: Przystąpcie sam wszyscy celniejsi z ludu, i wywiedzcie się, a patrzcie, przy kimby grzech dziś był. 39 Bo jako żywy Pan, który wybawia Izraela, choćby był i przy Jonatanie, synu moim, że śmiercią umrze. I nie odpowiedział mu nikt ze wszystkiego ludu. 40 Nadto rzekł do wszystkiego Izraela: Wy będziecie na jednej stronie, a ja i Jonatan, syn mój, będziemy na drugiej stronie. I odpowiedział lud Saulowi: Co dobrego jest w oczach twoich, uczyń. 41 Zatem rzekł Saul do Pana, Boga Izraelskiego: Panie, pokaż sprawiedliwą; i nalezion jest Jonatan i Saul, a lud wyszedł z tego. 42 Potem rzekł Saul: Rzućcie los między mną i między Jonatanem, synem moim; i znaleźony jest Jonatan. 43 Zatem rzekł Saul do Jonatana: Powiedz mi, coś uczynił? I powiedzał mu Jonatan, i rzekł: Skosztowałem tylko końcem laski, którąm miał w ręce mojej, trochę miodu, i dla tegoż ja mam umrzeć? 44 I odpowiedzał Saul: To a to mi niech Bóg uczyni, że śmiercią umrzesz Jonatanie. 45 Ale lud rzekł do Saula: Izali Jonatan umrze, który uczynił to wybawienie wielkie w Izraelu? Boże uchowaj! jako żywy Pan, nie spadnie i włos z głowy jego na ziemię; albowiem za pomocą Bożą uczynił to dzisiaj. A tak wybawił lud Jonatana, że nie umarł. 46 Tedy się wrócił Saul od Filistynów, a Filistynowie odeszli na miejsce swoje.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.

  • Koh 10:12-14
    3 wersety
    84%

    12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.

    13Początek słów ust jego głupstwo, a koniec powieści jego wielkie błazeństwo.

    14Bo głupi wiele mówi, choć nie wie ten człowiek, co ma być. Albowiem któż mu oznajmi, co po nim nastanie?

  • 3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.

  • 14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.

  • 2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.

  • 8Słowa obmówcy są jako słowa zranionych, a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.

  • Prz 13:2-3
    2 wersety
    78%

    2Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.

    3Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.

  • 23Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.

  • Prz 10:18-19
    2 wersety
    77%

    18Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.

    19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.

  • 7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.

  • 11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.

  • 9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.

  • 21Wargi sprawiedliwego wiele ich żywią; ale głupi dla głupstwa umierają.

  • Prz 14:7-8
    2 wersety
    75%

    7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.

    8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.

  • 14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem

  • 8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.

  • Prz 26:4-7
    4 wersety
    74%

    4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.

    5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.

    6Jakoby nogi obciął, tak się bezprawia dopuszcza, kto się głupiemu poselstwa powierza.

    7Jako nierówne są golenie u chromego: tak jest powieść w ustach głupich.

  • 23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.

  • 7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.

  • 2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.

  • 23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.

  • 31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.

  • 1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.

  • 2Usidliłeś się słowy ust twoich, pojmanyś mowami ust twoich.

  • 28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.

  • 28Człowiek języka kłamliwego ma utrapienie w nienawiści, a usta łagodne przywodzą do upadku.

  • 15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.

  • 9Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.

  • Prz 17:20-21
    2 wersety
    72%

    20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.

    21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.

  • 27Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający.

  • 3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.

  • 4Zły pilnuje warg złośliwych, a kłamca słucha języka przewrotnego.

  • 16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.

  • 10Kto mruga okiem, przynosi frasunek, ale głupi od warg swoich upadnie.

  • 3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.

  • 13W przestępstwie warg upląta się złośnik; ale sprawiedliwy z ucisku wychodzi.

  • 7Usta jego pełne są złorzeczeństwa, i chytrości, i zdrady; pod językiem jego uprzykrzenie i nieprawość.

  • 7Nie przystoi mowa poważna głupiemu, dopieroż księciu usta kłamliwe.

  • 14Usta obcych niewiast są dół głęboki; na kogo się Pan gniewa, wpadnie tam.

  • 22Słowa obmówcy są jako słowa zranionych; a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.

  • 20Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.