Ksiega Przyslów 18:7
Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
13Początek słów ust jego głupstwo, a koniec powieści jego wielkie błazeństwo.
14Bo głupi wiele mówi, choć nie wie ten człowiek, co ma być. Albowiem któż mu oznajmi, co po nim nastanie?
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
8Słowa obmówcy są jako słowa zranionych, a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.
2Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.
3Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.
23Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.
18Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
21Wargi sprawiedliwego wiele ich żywią; ale głupi dla głupstwa umierają.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
6Jakoby nogi obciął, tak się bezprawia dopuszcza, kto się głupiemu poselstwa powierza.
7Jako nierówne są golenie u chromego: tak jest powieść w ustach głupich.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
2Usidliłeś się słowy ust twoich, pojmanyś mowami ust twoich.
28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.
28Człowiek języka kłamliwego ma utrapienie w nienawiści, a usta łagodne przywodzą do upadku.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
9Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.
20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.
21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.
27Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający.
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
4Zły pilnuje warg złośliwych, a kłamca słucha języka przewrotnego.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
10Kto mruga okiem, przynosi frasunek, ale głupi od warg swoich upadnie.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
13W przestępstwie warg upląta się złośnik; ale sprawiedliwy z ucisku wychodzi.
7Usta jego pełne są złorzeczeństwa, i chytrości, i zdrady; pod językiem jego uprzykrzenie i nieprawość.
7Nie przystoi mowa poważna głupiemu, dopieroż księciu usta kłamliwe.
14Usta obcych niewiast są dół głęboki; na kogo się Pan gniewa, wpadnie tam.
22Słowa obmówcy są jako słowa zranionych; a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.
20Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.