Ksiega Przyslów 31:26

Polska Biblia Gdanska

Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 10:31 : 31 Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
  • Ef 4:29 : 29 Żadna mowa plugawa niech z ust waszych nie pochodzi; ale jeźli która jest dobra ku potrzebnemu zbudowaniu, aby była przyjemna słuchającym.
  • Kol 4:5 : 5 Mądrze chodźcie przed obcymi, czas odkupując.
  • 1 P 3:1 : 1 Także i żony! bądźcie poddane mężom swoim, aby i ci, którzy nie wierzą słowu, przez pobożne obcowanie żon, bez słowa byli pozyskani,
  • 1 P 3:4-5 : 4 Ale on skryty serdeczny człowiek, zależący w nieskażeniu cichego i spokojnego ducha, który jest przed obliczem Bożem kosztowny. 5 Albowiem tak niekiedy i one święte małżonki, które nadzieję miały w Bogu, zdobiły się, będąc poddane mężom swoim.
  • 1 P 3:8-9 : 8 A na koniec wszyscy bądźcie jednomyślni, spółcierpiący doległości, braterstwo miłujący, miłosierni i dobrotliwi, 9 Nie oddawając złego za złe, ani łajania za łajanie, lecz przeciwnym obyczajem dobrorzecząc, gdyż wiecie, iż na to powołani jesteście, abyście błogosławieństwo odziedziczyli.
  • Prz 12:18 : 18 Znajdzie takowego, co mówi słowa jako miecz przerażające; ale język mądrych jest lekarstwem.
  • Prz 16:24 : 24 Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.
  • Prz 25:15 : 15 Książę cierpliwością bywa zmiękczony, a język łagodny kości łamie.
  • Prz 31:8-9 : 8 Otwórz usta swe za niemym w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć. 9 Otwórz usta swe, sądź sprawiedliwie, a podejmij się sprawy ubogiego i nędznego.
  • Pnp 2:14 : 14 Gołębico moja mieszkająca w rozpadlinach skalnych, w skrytościach przykrych! okaż mi oblicze twoje, niech usłyszę głos twój; albowiem głos twój wdzięczny, a oblicze twoje pożądane.
  • Pnp 4:11 : 11 Plastrem miodu opływają wargi twoje, oblubienico moja! miód i mleko pod językiem twoim, a wonność szat twoich, jako wonność Libanu.
  • Ml 2:6 : 6 Zakon prawdy był w ustach jego, a nieprawość nie była znaleziona w wargach jego; chodził zemną w pokoju i w prawości, i wielu odwrócił od nieprawości.
  • Lk 1:38 : 38 I rzekła Maryja: Oto służebnica Pańska; niechże mi się stanie według słowa twego. I odszedł od niej Anioł.
  • Lk 1:42-56 : 42 I zawołała głosem wielkim, i rzekła: Błogosławionaś ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota twego! 43 A skądże mi to, iż przyszła matka Pana mego do mnie? 44 Albowiem jako doszedł głos pozdrowienia twego do uszów moich, podskoczyło od radości niemowlątko w żywocie moim. 45 A błogosławiona, która uwierzyła: Gdyż się wykonają te rzeczy, które jej są opowiedziane od Pana. 46 Tedy rzekła Maryja: Wielbi dusza moja Pana; 47 I rozradował się duch mój w Bogu, zbawicielu moim, 48 Iż wejrzał na uniżenie służebnicy swojej; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody. 49 Bo mi uczynił wielkie rzeczy ten, który mocny jest, i święte imię jego; 50 I którego miłosierdzie zostaje od narodu do narodu nad tymi, co się go boją. 51 Dokazał mocy ramieniem swojem, i rozproszył pyszne w myślach serca ich. 52 Ściągnął mocarze z stolic ich, a wywyższył uniżone. 53 Łaknące napełnił dobremi rzeczami, a bogacze rozpuścił próżne. 54 Przyjął Izraela, sługę swego, pamiętając na miłosierdzie swoje. 55 Jako mówił do ojców naszych, do Abrahama i nasienia jego na wieki. 56 I została z nią Maryja jakoby trzy miesiące; potem się wróciła do domu swego.
  • Dz 6:15 : 15 A patrząc na niego pilnie oni wszyscy, którzy siedzieli w radzie, widzieli oblicze jego jako oblicze anielskie.
  • Dz 18:26 : 26 Ten począł bezpiecznie mówić w bóżnicy. Którego usłyszawszy Akwilas i Pryscylla, przyjęli go do siebie i dostateczniej mu wyłożyli drogę Bożą.
  • Sdz 13:23 : 23 Któremu odpowiedziała żona jego: Gdyby nas chciał Pan zabić, nie przyjąłby z rąk naszych całopalenia, i ofiary śniednej, aniby nam był okazał tego wszystkiego, aniby nam na ten czas był objawił takowych rzeczy.
  • 1 Sm 25:24-31 : 24 A upadłszy do nóg jego, mówiła: Niech będzie na mnie, panie mój, ta nieprawość, a niech mówi proszę służebnica twoja do uszu twoich, i posłuchaj słów służebnicy twojej. 25 Niech się proszę nie obraża pan mój na mężą tego bezbożnego Nabala, gdyż według imienia swego takim jest. Nabal jest imię jego, i głupstwo jest przy nim; alemci ja służebnica twoja nie widziała sług pana mego, któreś był posłał. 26 Przetoż teraz panie mój, jako żywy Pan, jako żywa i dusza twoja, że cię zawściągnął Pan, abyś nie szedł na rozlanie krwi, i żeby się nie mściła ręka twoja; a teraz niech będą jako Nabal nieprzyjaciele twoi, i którzy szukają złego panu memu. 27 Teraz tedy to błogosławieństwo, które przyniosła służebnica twoja panu swemu, niech będzie dane sługom, którzy chodzą za panem moim. 28 Przepuść proszę występek służebnicy twojej, gdyż zapewne uczyni Pan panu memu dom trwały, ponieważ walki Pańskie pan mój odprawuje, a złość nie jest znalezina w tobie aż dotąd. 29 A choćby powstał człowiek, coby cię prześladował, i szukał duszy twojej, tedy będzie dusza pana mego zachowana w wiązance żywiących u Pana, Boga twego; lecz duszę nieprzyjaciół twoich Bóg jako z procy wyrzuci. 30 A gdy uczyni Pan panu memu wszystko, co mówił dobrego o tobie, a zlecić, abyś był wodzem nad Izraelem: 31 Tedyć nie będzie to ku zachwianiu, ani ku urazie serca pana mego, jako gdyby rozlał krew niewinną, i gdyby się sam pomścił pan mój. Gdy tedy dobrze uczyni Pan panu memu, wspomnisz na służebnicę twoję.
  • 2 Sm 20:16-22 : 16 Wtem zawołała z miasta niektóra niewiasta mądra: Słuchajcie, słuchajcie! rzeczcie proszę do Joaba: Przystąp sam, a rozmówię się z tobą. 17 Który gdy do niej przystąpił, rzekła mu ona niewiasta: Tyżeś jest Joab? I odpowiedział: Jestem. Tedy mu rzekła: Słuchaj słów służebnicy twojej; i odpowiedział: Słucham. 18 Przetoż rzekła, mówiąc: Powiadano przedtem, mówiąc: Koniecznie pytać się będą w Abelu, a tak się wszystko sprawi. 19 Jam jest jedno miasto z spokojnych i wiernych w Izraelu, a ty szukasz, abyś zatracił miasto i matkę w Izraelu; przeczże chcesz zburzyć dziedzictwo Pańskie? 20 I odpowiedział jej Joab, mówiąc: Niedaj, niedaj mi tego Boże, abym miał podwrócić i zburzyć je. 21 Nie takci się rzecz ma. Ale mąż z góry Efraim, imieniem Seba, syn Bichry, podniósł rękę swą przeciw królowi Dawidowi; wydajcież go samego, a odciągnę od miasta. Zatem rzekła niewiasta do Jaoba: Oto głowę jego zrzucą do ciebie z muru. 22 A tak sprawiła to ona niewiasta u wszystkigo ludu mądrością swoją, że ściąwszy głowę Sebie, synowi Bichry, zrzucili ją do Jaoaba; który zatrąbił w trąbę, i rozeszli się wszyscy od miasta, każdy do namiotów swoich; Joab się też wrócił do króla do Jeruzalemu.
  • 2 Krl 22:15-20 : 15 Która rzekła do nich: Tak mówi Pan, Bóg Izraelski. Powiedzcie mężowi, który was posłał do mnie; 16 Tak mówi Pan: Oto Ja przywiodę złe na to miejsce i na obywateli jego według wszystkich słów ksiąg tych, które czytał król Judzki. 17 Przeto, że mię opuścili, i kadzili bogom cudzym, aby mię draźnili wszystkiemi sprawami rąk swoich, dla czego rozpaliła się popędliwość moja przeciwko miejscu temu, i nie będzie ugaszona. 18 A królowi Judzkiemu, który was posłał o radę do Pana, tak powiedzcie: Tak mówi Pan, Bóg Izraelski, o słowach, któreś słyszał: 19 Ponieważ zmiękczone jest serce twoje, a upokorzyłeś się przed obliczem Pańskiem, słysząc, com powiedział przeciwko temu miejscu, i przeciwko obywatelom jego, iż ma przyjść w spustoszenie i w przeklęstwo; rozdarłeś szaty swe, a płakałeś przedemną, i Jam cię też wysłuchał, mówi Pan. 20 Przetoż oto Ja cię zbiorę do ojców twoich, a będziesz zebrany do grobu twego w pokoju, aby nie oglądały oczy twoje wszystkiego złego, które Ja przywiodę na to miejsce. I odniesiono tę rzecz królowi.
  • Est 4:4 : 4 Przetoż przyszedłszy panny Estery, i komornicy jej, oznajmili jej to; i zasmuciła się królowa bardzo i posłała szaty, aby obleczono Mardocheusza, zdjąwszy z niego wór jego. Ale ich on nie przyjął.
  • Est 5:8 : 8 Jeźlim znalazła łaskę w oczach królewskich, a jeźli się królowi podoba, aby przyzwolił na prośbę moję, i wypełnił żądość moję, aby jeszcze przyszedł król i Haman na ucztę, którą im zgotuję, a jutro uczynię według słowa królewskiego.
  • Est 7:3-6 : 3 Tedy odpowiedziała królowa Ester, i rzekła: Jeźlim znalazła łaskę przed oczyma twemi, o królu! a jeźli się królowi podoba, niech mi będzie darowany żywot mój na prośbę moję, i naród mój na żądość moję. 4 Albowiemeśmy zaprzedani, ja i naród mój, abyśmy byli wygładzeni, wymordowani i wytraceni. Gdybyśmy za niewolników i niewolnice sprzedani byli, milczałabym, choćby i tak ten nieprzyjaciel nasz nie mógł nagrodzić tej szkody królowi. 5 Tedy odpowiedział król Aswerus, i rzekł do Estery królowej: Któż to jest? a gdzie ten jest, którego serce tak nadęte jest, aby to śmiał uczynić? 6 Irzekła Ester: Mąż przeciwnik, a nieprzyjaciel najgorszy jest ten Haman. I strwożył się Haman przed królem i królową.
  • Est 8:3-6 : 3 Potem jeszcze Ester mówiła do króla, upadłszy u nóg jego, i płakała, i prosiła go, aby wniwecz obrócił złość Hamana Agagiejczyka, i zamysł jego, który był wymyślił przeciwko Żydom. 4 Tedy wyciągnął król na Esterę sceptr złoty, a Estera wstawszy stenęła przed królem. 5 I rzekła: Jeźli się królowi podoba, a jeźlim znalazła łaskę przed obliczem jego, i jeźli się to za słuszne zda być królowi, i jeźlim ja przyjemna w oczach jego, niech napiszą, aby były odwołane listy zamysłów Hamana, syna Hamedata Agagiejczyka, które rozpisał na wytracenie Żydów, którzy są po wszystkich krainach królewskich. 6 Albowiem jakożbym mogła patrzeć na to złe, któreby przyszło na lud mój? albo jakobym mogła widzieć zginienie rodziny mojej?
  • Rdz 24:18-20 : 18 A ona rzekła: Pij, panie mój, i prędko złożyła wiadro swe na rękę swoję, i dała mu pić. 19 A gdy mu się dała napić, rzekła: I wielbłądom twoim naczerpię, aż się napiją. 20 I wylała prędko wodę z wiadra swego w koryto, a bieżawszy jeszcze do studni czerpać, naczerpała wszystkim wielbłądom jego.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 31:27-31
    5 wersety
    80%

    27Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.

    28Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,

    29Mówiąc: Wiele niewiast grzecznie sobie poczynały; ale je ty przechodzisz wszystkie.

    30Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.

    31Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.

  • Prz 31:9-25
    17 wersety
    79%

    9Otwórz usta swe, sądź sprawiedliwie, a podejmij się sprawy ubogiego i nędznego.

    10Któż znajdzie niewiastę stateczną, gdyż nad perły daleko większa jest cena jej?

    11Serce męża jej ufa jej, a na korzyściach schodzić mu nie będzie.

    12Dobrze mu czyni,a nie źle, po wszystkie dni żywota swego.

    13Szuka wełny i lnu, a pracuje ochotnie rękami swemi.

    14Podobna jest okrętom kupieckim; z daleka przywodzi żywność swoję.

    15I wstaje bardzo rano, a daje pokarm czeladzi swej, a obrok słuszny dziewkom swym.

    16Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice.

    17Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.

    18Doświadcza, że jest dobra skrzętność jej, a nie gaśnie w nocy pochodnia jej.

    19Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.

    20Rękę swą otwiera ubogiemu, a ręce swoje wyciąga ku nędznemu.

    21Nie boi się o czeladź swoję czasu śniegu; albowiem wszystka czeladź jej obłoczy się w szatę dwoistą.

    22Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej.

    23Znaczny jest w bramach mąż jej, gdy siedzi między starszymi ziemi.

    24Płótno robi, i sprzedaje, także pasy sprzedaje kupcowi.

    25Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe.

  • Prz 3:15-18
    4 wersety
    76%

    15Droższa jest nad perły, a wszystkie najmilsze rzeczy twoje nie zrównają się z nią.

    16Przedłużenie dni w prawicy jej, a w lewicy jej bogactwa i zacność.

    17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.

    18Drzewem żywota jest tym, którzyby się jej chwycili; a którzy się jej trzymają, są błogosławionymi.

  • Prz 4:8-9
    2 wersety
    72%

    8Wywyższaj ją, a wywyższy cię, rozsławi cię, gdy ją przyjmiesz.

    9Przyda głowie twojej wdzięczności, koroną ozdoby obdarzy cię.

  • Prz 16:23-24
    2 wersety
    72%

    23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.

    24Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.

  • 21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.

  • 30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a język jego sąd opowiada.

  • 1Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.

  • 31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.

  • 21W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:

  • 24Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.

  • 16Niewiasta uczciwa dostępuje sławy, a mocarze mają bogactwa.

  • 21I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

  • 10Gdy wnijdzie mądrośu w serce twoje, a umiejętność duszy twojej wdzięczna będzie:

  • 18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;

  • 6Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.

  • Prz 15:1-2
    2 wersety
    70%

    1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.

    2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.

  • 11Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;

  • Prz 5:2-3
    2 wersety
    70%

    2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.

    3Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:

  • 6Słuchajcie; bo o wielkich rzeczach będę mówił, a otworzenie warg moich opowie szczerość.

  • 10Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego.

  • 6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.