Ksiega Przyslów 8:6
Słuchajcie; bo o wielkich rzeczach będę mówił, a otworzenie warg moich opowie szczerość.
Słuchajcie; bo o wielkich rzeczach będę mówił, a otworzenie warg moich opowie szczerość.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
7Zaisteć prawdę mówią usta moje, a niezbożność obrzydliwością jest wargom moim.
8Sprawiedliwe są wszystkie słowa ust moich; nie masz w nich nic nieprawego ani przewrotnego.
9Wszystkie są prawe rozumnemu, a uprzejme tym, którzy znajdują umiejętność.
1A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.
2Oto teraz otworzę usta moje, a język mój będzie mówił w podniebieniu mojem.
3Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.
16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.
6Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a język jego sąd opowiada.
3Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!
13Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
32Wargi sprawiedliwego znają, co się Bogu podoba; ale usta niepobożnych są przewrotne.
1Pieśń wyuczająca podana Asafowi. Słuchaj, ludu mój! zakonu mego; nakłońcież uszów swych do słów ust moich.
2Otworzę w podobieństwie usta moje, a będę opowiadał przypowiastki starodawne.
5Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem.
4Nie będą mówiły wargi moje nieprawości, a język mój nie będzie powiadał zdrady.
17Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.
1Słuchajcie niebiosa, a mówić będę; niech słucha i ziemia wymowy ust moich.
6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.
8Otwórz usta swe za niemym w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.
9Otwórz usta swe, sądź sprawiedliwie, a podejmij się sprawy ubogiego i nędznego.
10Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego.
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
30A iż nie masz w języku mym nieprawości: i nie mamże znać utrapienia mego?
172Opowiadać będzie język mój wyroki twoje; bo wszystkie przykazania twoje są sprawiedliwość.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
3Panie! połóż straż ustom moim; strzeż drzwi warg moich.
28Serce sprawiedliwego przemyśliwa, co ma mówić; ale usta niepobożnych wywierają złe rzeczy.
25O jakoż są mocne słowa prawdziwe! Ale cóż sprawi obwinienie wasze?
3Bo ucho słów doświadcza, jako podniebienie smakuje pokarmu.
9Tedy wyrozumiesz sprawiedliwość, i sąd, i prawość, i wszelką ścieszkę dobrą.
5Ale gdyby Bóg chciał mówić, i otworzyć usta swoje przeciwko tobie:
20Srebro wyborne jest język sprawiedliwego; ale serce niezbożnych za nic nie stoi.
15Tedy będę nauczał przestępców dróg twoich, aby się grzesznicy do ciebie nawrócili.
10Oni cię nauczą i powiedząć, i z serca swego wypuszczą słowa.
20Prowadzę ścieszką sprawiedliwości, pośrodkiem ścieżek sądu,
32Słuchajcież mię tedy teraz, synowie! albowiem błogosławieni, którzy strzegą dróg moich.
24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.
18Bogactwo i sława przy mnie jest; majętność trwała i sprawiedliwość.
1Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.
1Modlitwa Dawidowa. Wysłuchaj, Panie! sprawiedliwość moję; miej wzgląd na wołanie moje; przyjmij w uszy modlitwę moję, którą czynię usty nieobłudnemi.
2Od obliczności twojej sąd mój niech wynijdzie; oczy twoje niech patrzą na uprzejmość.
21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
1Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego na Sosannim psalm nauczający, a pieśń weselna.