Ksiega Przyslów 5:2
Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
10Gdy wnijdzie mądrośu w serce twoje, a umiejętność duszy twojej wdzięczna będzie:
11Tedy cię ostrożność strzedz będzie, a opatrzność zachowa cię.
3Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:
17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
5Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.
21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;
24Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.
25Nie pożądaj piękności jej w sercu twojem, a niech cię nie łowi powiekami swemi.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
5Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.
6Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
24Oddal od siebie przewrotność ust, a złośliwe wargi oddal od siebie.
15Wargi umiejętne są jako złoto i obfitość pereł, i kosztowne klejnoty.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
20Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?
13Któż jest, co chce długo żyć, a miłuje dni, aby widział dobra?
3Panie! połóż straż ustom moim; strzeż drzwi warg moich.
5Tedy zrozumiesz bojaźń Pańską, a znajomość Bożą znajdziesz.
6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.
3Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.
4Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności, i opatrzności.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
16Wyrywając cię od niewiasty postronnej i obcej, która pochlebia łagodnemi słowy;
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
1Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.
27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
32Wargi sprawiedliwego znają, co się Bogu podoba; ale usta niepobożnych są przewrotne.
23Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
14Tak umiejętność mądrości duszy twojej, jeźliże ją znajdziesz; onać będzie nagrodą, a nadzieja twoja nie będzie wycięta.
19Słuchaj, synu mój! a bądź mądry, i nawiedź na drogę serce twoje.
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
10Słuchaj, synu mój! a przyjmij powieści moje, a rozmnożąć lata żywota.
20A przetoż będziesz chodził drogą dobrych, a ścieżek sprawiedliwych będziesz przestrzegał.
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
21Niech nie odchodzą od oczów twoich, zachowaj je w pośród serca twego.
5Albowiem pokazują nieprawość twą usta twoje, chociażeś sobie obrał język chytrych,
27Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.