Ksiega Przyslów 1:4
Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności, i opatrzności.
Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności, i opatrzności.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
6Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.
7Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.
2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;
3Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;
9Tedy wyrozumiesz sprawiedliwość, i sąd, i prawość, i wszelką ścieszkę dobrą.
10Gdy wnijdzie mądrośu w serce twoje, a umiejętność duszy twojej wdzięczna będzie:
11Tedy cię ostrożność strzedz będzie, a opatrzność zachowa cię.
5Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem.
18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
5Tedy zrozumiesz bojaźń Pańską, a znajomość Bożą znajdziesz.
6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.
21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
9Uczyń to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym.
10Początek mądrości jest bojaźń Pańska, a umiejętność świętych jest rozum.
9Wszystkie są prawe rozumnemu, a uprzejme tym, którzy znajdują umiejętność.
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
7I widziałem między prostakami, obaczyłem między synami młodzieńca głupiego,
4Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
16Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:
7Początkiem wszystkiego jest mądrość, nabywajże mądrości, a za wzystkę majętność twoję nabywaj roztropności.
15Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje.
4Zaiste przez umiejętność komory napełnione bywają wszelakiemi bogactwami kosztownemi i wdzięcznemi.
5Człowiek mądry mocny jest, a mąż umiejętny przydaje siły.
22Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?
1Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;
12Ja mądrość mieszkam z roztropnością,i umiejętność ostrożności wynajduję.
25Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.
13Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który dostanie roztropności.
32Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
130Początek słów twoich oświeca i daje rozum prostakom.
26Bo go uczy roztropności Bóg jego, i naucza go.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
11Gdy karzą naśmiewcę, prostak mędrszym bywa; a gdy roztropnie postępują z mądrym, przyjmuje naukę.
2Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.
12W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.
21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;
12Ostrożny, upatrując złe, ukrywa się; ale prostak wprost idąc, w szkodę popada.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
17A onym czterem młodzieńcom dał Bóg umiejętność i rozum we wszelakiem piśmie i mądrości; nadto Danijelowi dał wyrozumienie wszelakiego widzenia i snów.
3Ostrożny widząc złe ukrywa się; ale prostacy wprost idąc wpadają w szkodę.