Ksiega Izajasza 28:26
Bo go uczy roztropności Bóg jego, i naucza go.
Bo go uczy roztropności Bóg jego, i naucza go.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Jestże człowiek, co się boi Pana? Nauczy go drogi, którąby miał obrać.
8Dobry i prawy jest Pan; przetoż drogi naucza grzeszników.
9Poprowadzi cichych w sądzie, a nauczy pokornych drogi swojej.
22Oto Bóg jest najwyższy w mocy swojej, któż tak nauczyć może jako on?
13Któż doścignął ducha Pańskiego, a kto radcą jego był, żeby mu oznajmił?
14Z kim wszedł w radę, żeby mu rozumu przydał, a nauczył go ścieżek sądu? Kto go nauczył umiejętności, a drogę wszelakiej roztropności ukazał mu?
25Izali zrównawszy wierzch jej, nie rozsiewa wyki, i nie roztrząsa kminu, i nie sieje pszenicy wybornej, i jęczmienia przedniego, i orkiszu na miejscu sposobnem?
22Izali Boga kto nauczy umiejętności, gdyż on wysokich sądzi?
9Uczyń to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym.
3Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;
4Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności, i opatrzności.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
27Wyki nie młócą okowanem naczyniem, ani taczają koła wozowego po kminie; ale kijem wybijają wykę, a kmin laską.
28Pszenica młócona bywa; wszakże i tej nie zawżdy młócić będzie, ani jej potrze kołem woza swego, ani jej zębami jego pokruszy.
29I toć od Pana zastępów wyszło, który jest dziwny w radzie, a wielmożny w rzeczy samej.
9Kogożby uczyć miał umiejętności? a komu da zrozumieć co słyszał? Izali odstawionym od mleka, a odsadzonym od piersi?
10Ponieważ podawał im przykazanie za przykazaniem, przykazanie za przykazaniem, przepis za przepisem, przepis za przepisem, trochę tu, trochę owdzie:
8Dam ci rozum, i nauczę cię drogi, po której masz chodzić; dam ci radę, obróciwszy na cię oko moje.
6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.
10I otwiera im ucho, aby przyjęli karanie, a mówi, aby się nawrócili od nieprawości.
10Izali ten, który ćwiczy narody, nie będzie karał? który uczy człowieka umiejętności.
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
6Ćwicz młodego według potrzeby drogi jego; bo gdy się zstarzeje, nie odstąpi od niej.
11Drogi mądrości nauczam cię; po ścieszkach prostych wiodę cię;
12Błogosławiony jest mąż, którego ty ćwiczysz, Panie! a zakonu twego uczysz go.
11Uczę was, będąc w ręce Bożej, a jako idę z Wszechmocnym, nie taję.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
11Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.
12Bo kogo Pan miłuje, tego karze, a to jako ojciec, który się w synu kocha.
3Jakążeś dał radę temu, co nie ma mądrości? Azaś go samej rzeczy gruntownie nie wyuczył?
11Tedy cię ostrożność strzedz będzie, a opatrzność zachowa cię.
24Nauczcież mię , a ja umilknę; a w czemem zbłądził pokażcie mi.
28Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.
12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.
13Słuchajże tego pilnie, Ijobie! zastanów się, a uważaj dziwne sprawy Boże.
9Wszystkie są prawe rozumnemu, a uprzejme tym, którzy znajdują umiejętność.
22Aby władał i książętami jego według zdania duszy swojej, i starców jego mądrości nauczał.
17Tak mówi Pan, odkupiciel twój, Święty Izraelski: Jam Pan, Bóg twój, który cię uczę, abyś postępował; a prowadzę cię drogą, po której chodzić masz.
11Choć nas wyucza nad bydlęta ziemskie, a nad ptastwo niebieskie czyni nas mędrszymi.
17Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; przetoż karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj,
6Tedyćby objawił tajemnice mądrości, żeś dwa kroć większe karanie nadto zasłużył; przetoż uznaj, że cię Bóg przebaczył dla nieprawości twojej.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
24I staną się rozumnymi błądzący duchem, a szemracze nauczą się umiejętności.
16Tedy otwiera ucho ludzkie, a to, czem ich ćwiczy, pieczętuje,
23Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej.
10Oni cię nauczą i powiedząć, i z serca swego wypuszczą słowa.
17Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.
4On mię uczył, powiadając mi: Niech się chwyci powieści moich serce twoje, strzeż przytkazań moich, a będziesz żył.