Ksiega Przyslów 20:17

Polska Biblia Gdanska

Smaczny jest drugiemu chleb kłamstwa; ale potem piaskiem napełnione będą usta jego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 9:17-18 : 17 Wody kradzione słodsze są, a chleb pokątny smaczniejszy. 18 Ale prostak nie wie, że tam są umarli, a ci, których wezwała, są w głębokościach grobu.
  • Koh 11:9 : 9 Przetoż wesel się, młodzieńcze! w młodości twojej, a niech używa dobrej myśli serce twoje za dni młodości twojej, a chodź drogami serca twego, i według zdania oczu twoich; ale wiedz, że cię dla tego wszystkiego Bóg na sąd przywiedzie.
  • Lm 3:15-16 : 15 Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem. 16 Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.
  • Hbr 11:25 : 25 Raczej sobie obrawszy złe rzeczy cierpieć z ludem Bożym, niżeli doczesną mieć z grzechu rozkosz,
  • Rdz 3:6-7 : 6 Widząc tedy niewiasta, iż dobre było drzewo ku jedzeniu; a iż było wdzięczne na wejrzeniu, a pożądliwe drzewo dla nabycia umiejętności, wzięła z owocu jego, i jadła; dała też i mężowi swemu, który z nią był; i on też jadł. 7 Zatem otworzyły się oczy obojga, i poznali, że byli nagimi; i spletli liście figowe, a poczynili sobie zasłony.
  • Hi 20:12-20 : 12 A choć złość słodnieje w ustach jego, i tai ją pod językiem swoim; 13 Kocha się w niej, a nie opuszcza jej, zatrzymywając ją w pośrodku podniebienia swego: 14 Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego. 15 Bogactwa, które pożarł, zwróci, a z brzucha jego wyżenie je Bóg. 16 Głowę padalcową ssać będzie; zabije go język jaszczurczy. 17 Nie ogląda źródeł rzek, strumieni mówię miodu i masła. 18 Wróci pracę cudzą, a nie zażyje jej; i choć znowu nabędzie wielkich majętności, nie ucieszy się niemi. 19 Bo ubogich dręczył i opuszczał, złupił dom, którego nie budował; przetoż nic spokojnego nie poczuje w żywocie swoim, 20 Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.
  • Prz 4:17 : 17 Albowiem jedzą chleb niezbożności, a wino drapiestwa piją,

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 17Wody kradzione słodsze są, a chleb pokątny smaczniejszy.

  • 3Nie pragnij łakoci jego ; bo są pokarmem obłudnym.

  • Hi 20:12-14
    3 wersety
    75%

    12A choć złość słodnieje w ustach jego, i tai ją pod językiem swoim;

    13Kocha się w niej, a nie opuszcza jej, zatrzymywając ją w pośrodku podniebienia swego:

    14Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.

  • Prz 27:6-7
    2 wersety
    74%

    6Lepsze są rany od przyjaciela, niż łagodne całowanie człowieka nienawidzącego.

    7Dusza nasycona i plastr miodu podepcze; ale głodnej duszy i gorzkość wszelaka słodka.

  • Prz 23:6-8
    3 wersety
    74%

    6Nie jedz chleba człowieka zazdrosnego, a nie żądaj łakoci jego.

    7Albowiem jako on ciebie waży w myśli swej, tak ty waż pokarm jego. Mówić: Jedz i pij, ale serce jego nie jest z tobą.

    8Sztuczkę twoję, którąś zjadł, zwrócisz, a utracisz wdzięczne słowa twoje.

  • Prz 20:14-16
    3 wersety
    72%

    14Złe to, złe to, mówi ten, co kupuje, a odszedłszy, ali się chlubi.

    15Wargi umiejętne są jako złoto i obfitość pereł, i kosztowne klejnoty.

    16Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego.

  • 20Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.

  • 2Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.

  • 14Z owocu ust każdy będzie nasycony dobrem, a nagrodę spraw rąk jego Bóg mu odda.

  • 17Albowiem jedzą chleb niezbożności, a wino drapiestwa piją,

  • 18Myśli radami utwierdzaj, a wojnę prowadź opatrznie.

  • 16Znajdzieszli miód, jedzże, ileć potrzeba, by snać objadłszy się go nie zwrócił.

  • 25Pożreć rzecz poświęconą, jest człowiekowi sidłem; a poślubiwszy co, tego zaś szukać, jakoby tego ujść.

  • 26Albowiem dla niewiasty wszetecznej zubożeje człowiek aż do kęsa chleba; owszem żona cudzołożna drogą duszę łowi.

  • 13Jedz miód, synu mój! bo dobry, i plastr słodki podniebieniu twemu;

  • 5Człowiek, który pochlebia przyjacielowi swemu, rozciąga sieć przed nogami jego.

  • 23Niezbożny potajemnie dar bierze, aby podwrócił ścieszki sądu.

  • 69%

    7Aż do granicy wypchną cię wszyscy, z którymi masz przymierze; zdradzą cię, moc wezmą nad tobą ci, z którymi masz pokój; którzy chleb twój jedzą, ranęć zdradliwie zadadzą, tak, iż się nie obaczysz.

  • 19Usta twoje rozpuszczasz na złe, a język twój składa zdrady.

  • 6Zebrane skarby językiem kłamliwym są marnością pomijającą tych, którzy szukają śmierci.

  • 20Takać jest droga niewiasty cudzołożącej: je, a uciera usta swoje, i mówi: Nie popełniłam złego uczynku.

  • Prz 26:27-28
    2 wersety
    69%

    27Kto drugiemu dół kopie, wpada weń; a kto kamień toczy, na niego się obraca.

    28Człowiek języka kłamliwego ma utrapienie w nienawiści, a usta łagodne przywodzą do upadku.

  • 21Mieć wzgląd na osobę, rzecz niedobra; bo nie jeden dla kęsa chleba staje się przewrotnym.

  • 7Usta jego pełne są złorzeczeństwa, i chytrości, i zdrady; pod językiem jego uprzykrzenie i nieprawość.

  • 20Zdrada jest w sercu tych, którzy złe myślą; ale którzy radzą do pokoju, mają wesele.

  • 3Bo sobie pobłaża w oczach swoich, aby wykonał nieprawość swoję aż do obmierzenia.

  • 19Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, ubóstwem nasycony bywa.

  • 20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.

  • 20Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny.

  • 30Nie kładą hańby na złodzieja, jeżliż co ukradnie, chcąc nasycić duszę swoję, będąc głodnym;

  • 26Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego.

  • 19Tak jest każdy, który podchodzi przyjaciela swego, a mówi: Azam ja nie żartował?

  • 11Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, głupi jest.

  • 21Wyciągnął ręce swoje na tych, którzy z nim mieli pokój, wzruszył przymierze swoje.

  • 17Aby niedostatek mając chleba i wody, zdumiewał się każdy z nich, i uwiądł w nieprawościach swoich.

  • 4Ale ostatnie rzeczy jej gorzkie jak piołun, a ostre jako miecz na obie strony ostry.

  • 12Bogacze jego pełni są zdzierstwa, a obywatele jego mówią kłamstwa, i język ich kłamliwy jest w ustach ich;

  • 19Ufność w człowieku przewrotnym jest w dzień ucisku jako ząb wyłamany i noga wywiniona.

  • 18Wróci pracę cudzą, a nie zażyje jej; i choć znowu nabędzie wielkich majętności, nie ucieszy się niemi.

  • 7Wszystka praca człowiecza jest dla gęby jego, a wszakże dusza jego nie może się nasycić.

  • 20Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.

  • 20Taki się karmi popiołem, serce jego zwiedzione unosi go, aby nie mógł wybawić duszy swojej, ani rzec: Izali to nie jest oszukanie, co jest w prawicy mojej?