Ksiega Przyslów 28:19

Polska Biblia Gdanska

Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, ubóstwem nasycony bywa.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 12:11 : 11 Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, głupi jest.
  • Prz 13:20 : 20 Kto chodzi z mądrymi, mądrym będzie; ale kto towarzyszy z głupimi, startym będzie.
  • Prz 23:20-21 : 20 Nie bywaj między pijanicami wina, ani między żarłokami mięsa; 21 Boć pijanica i żarłok zubożeje, a ospały w łatach chodzić będzie.
  • Prz 27:23-27 : 23 Doglądaj pilnie dobytku twego, a miej pieczę o trzodach twoich. 24 Boć nie na wieki trwa bogactwo, ani korona od narodu do narodu. 25 Gdy wzrasta trawa, a ukazują się zioła, tedy z gór siano zbierają. 26 Owce będą na szaty twoje, a nagrodą polną kozły. 27 Nadto dostatek mleka koziego na pokarm twój, na pokarm domu twego, i na pożywienie dziewek twoich.
  • Lk 15:12-17 : 12 I rzekł młodszy z nich ojcu: Ojcze! daj mi dział majętności na mię przypadający. I rozdzielił im majętność. 13 A po niewielu dniach, zebrawszy wszystko on młodszy syn, odjechał w daleką krainę, i rozproszył tam majętność swoję, żyjąc rozpustnie. 14 A gdy wszystko potracił, stał się głód wielki w onej krainie, a on począł niedostatek cierpieć. 15 A tak szedłszy, przystał do jednego mieszczanina onej krainy, który go posłał do folwarku swego, aby pasł świnie. 16 I żądał napełnić brzuch swój młótem, które jadały świnie; ale mu nikt nie dawał. 17 Potem przyszedłszy do siebie, rzekł: O jako wiele najemników ojca mego mają dosyć chleba, a ja od głodu ginę!
  • Sdz 9:4 : 4 I dali mu siedmdziesiąt srebrników z domu Baalberyt, i naprzyjmował za nie Abimelech ludzi lekkomyślnych, i tułaczów, którzy chodzili za nim.
  • Prz 14:4 : 4 Gdzie niemasz wołów, żłób jest próżny; ale siłą wołów mnoży się obfitość zboża.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 11Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, głupi jest.

  • Prz 28:20-22
    3 wersety
    82%

    20Mąż wierny przyczyni błogosławieństwa; ale kto się prędko chce zbogacić, nie bywa bez winy.

    21Mieć wzgląd na osobę, rzecz niedobra; bo nie jeden dla kęsa chleba staje się przewrotnym.

    22Prędko chce człowiek zazdrościwy zbogatnieć, a nie wie, iż nać niedostatek przyjdzie.

  • 23Obfita żywność na roli ubogich, a drugi ginie przez nieroztropność.

  • 11Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich.

  • 4Do nędzy przywodzi ręka zdradliwa; ale ręka pracowita ubogaca.

  • 16Kto ciemięży ubogiego, aby sobie przysporzył, także kto daje bogatemu: pewnie zubożeje.

  • Prz 11:26-29
    4 wersety
    75%

    26Kto zatrzymuje zboże, tego lud przeklina; ale błogosławieństwo nad głową tego, który je sprzedaje.

    27Kto pilnie szuka dobrego, nabywa przyjaźni; ale kto szuka złego, przyjdzie nań.

    28Kto ufa w bogactwach swych, ten upadnie; ale sprawiedliwi jako latorośl zielenieć się będą.

    29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.

  • 15Lenistwo przywodzi twardy sen, a dusza gnuśna będzie łaknęła.

  • 5Myśli pracowitego pewne dostatki przynoszą; ale każdego skwapliwego przynoszą pewną nędzę.

  • 27Kto daje ubogiemu, nie będzie miał niedostatku; ale kto od niego odwraca oczy swe, wielkie przeklęstwa nań przyjdą.

  • 8Kto rozmnaża majętność swoję z lichwy i z płatu, temu ją zbiera, który ubogiemu szczodrze będzie dawał.

  • 24Nie jeden udziela szczodrze, a wżdy mu przybywa; a drugi skąpi więcej niż trzeba, a wżdy ubożeje.

  • Prz 22:8-9
    2 wersety
    74%

    8Kto sieje nieprawość, żąć będzie utrapienie, a rózga gniewu jego ustanie.

    9Oko dobrotliwe, toć będzie ubłogosławione; bo udziela chleba swego ubogiemu.

  • 23W każdej pracy bywa pożytek; ale gołe słowo warg tylko do nędzy służy.

  • 7Znajduje się taki co się czyni bogatym, a nie ma nic; i taki, co się czyni ubogim, choć ma wiele bogactw.

  • 17Mąż, który dobrą myśl miłuje, staje się ubogim; a kto miłuje wino i olejki, nie zbogaci się.

  • 26Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego.

  • 6Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swojej, niżeli przewrotny na drogach swych, chociaż jest bogaty.

  • 4Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma.

  • Prz 28:10-11
    2 wersety
    72%

    10Kto zawodzi uprzejmych na drogę złą, w dół swój sam wpadnie; ale uprzejmi odziedziczą rzeczy dobre.

    11Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go.

  • 1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.

  • 11A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój, jako mąż zbrojny.

  • 25Wysokomyślny wszczyna zwadę; ale kto nadzieję ma w Panu, dostatek mieć będzie.

  • 10Gdzie wiele majętności, wiele bywa tych, co ją jedzą. Cóż tedy za pożytek Panu z tego? jedno że na nie patrzy oczyma swemi.

  • 4Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się.

  • 3Mąż ubogi, który uciska nędznych, podobny jest dżdżowi gwałtownemu, po którym chleba nie bywa.

  • 6Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.

  • 13Nie kochaj się w spaniu, byś snać nie zubożał, otwórz oczy swoje, a nasycisz się chlebem.

  • 21Takci jest, który sobie skarbi, a nie jest w Bogu bogaty.

  • 4Nie staraj się, abyś się zbogacił; owszem, zaniechaj opatrzności twojej.

  • 6Ale tak mówię: Kto skąpo sieje, skąpo też żąć będzie; a kto obficie sieje, obficie też żąć będzie.

  • Prz 10:15-16
    2 wersety
    71%

    15Majętność bogatego jest miastem jego mocnem; ale nędza jest ubogich zniszczeniem.

    16Praca sprawiedliwego jest ku żywotowi; ale dochód niepobożnych jest ku grzechowi.

  • 18Niezbożnik czyni dzieło omylne; ale kto sieje sprawiedliwość, ma zapłatę trwałą.

  • 37Którzy posiewają pole, a sadzą winnice, i zgromadzają sobie pożytek z urodzaju.

  • 2Bo prace rąk twoich pożywać będziesz; błogosławionym będziesz, i będzieć się dobrze działo.

  • 7Z której żeńca nie może garści swej napełnić; ani naręcza swego ten, który wiąże snopy.

  • 9Bo którzy chcą bogatymi być, wpadają w pokuszenie i w sidło, i w wiele głupich i szkodliwych pożądliwości, które pogrążają ludzi na zatracenie i zginienie.

  • 18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.

  • 27Nie upiecze chytry obłowu swojego; ale człowiek pilny majętności kosztownych nabędzie.

  • 34A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój jako mąż zbrojny.

  • 12Jest ciężka bieda, którąm widział pod słońcem; bogactwa zachowane na złe pana swego.

  • 4Bogactwa przyczyniają wiele przyjaciół; ale ubogi od przyjaciela swego odłączony bywa.