Ksiega Przyslów 19:4

Polska Biblia Gdanska

Bogactwa przyczyniają wiele przyjaciół; ale ubogi od przyjaciela swego odłączony bywa.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 14:20 : 20 Ubogi bywa i u przyjaciela swego w nienawiści; ale wiele jest tych, którzy bogatego miłują.
  • Prz 19:6-7 : 6 Wielu się ich uniża przed księciem, a każdy jest przyjacielem mężowi szczodremu. 7 Wszyscy bracia ubogiego nienawidzą go; daleko więcej inni przyjaciele jego oddalają się od niego; woła za nimi, a niemasz ich.
  • Lk 15:13-15 : 13 A po niewielu dniach, zebrawszy wszystko on młodszy syn, odjechał w daleką krainę, i rozproszył tam majętność swoję, żyjąc rozpustnie. 14 A gdy wszystko potracił, stał się głód wielki w onej krainie, a on począł niedostatek cierpieć. 15 A tak szedłszy, przystał do jednego mieszczanina onej krainy, który go posłał do folwarku swego, aby pasł świnie.
  • Hi 6:15-23 : 15 Bracia moi omylili mię jako potok; pominęli jako gwałtowne potoki, 16 Które bywają mętne od lodu, w których się śnieg ukrywa; 17 Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego. 18 Udawają się tam i sam z dróg swoich; rozciekają się po miejscach bezwodnych, i giną. 19 Podróżni ludzie z krainy Teman obaczyli je; a którzy szli do Seba, mieli w nich nadzieję. 20 Ale się zawstydzili, iż w nich ufali; a gdy tam przyszli, oszukali się. 21 Tak zaiste i wy, bywszy nie jesteście; widząc utrapienie moje, lękacie się. 22 Izalim mówił: Przynieście mi co, a z majętności waszej dajcie mi dary? 23 I wybawcie mię z rąk nieprzyjaciela, a z rąk okrutników odkupcie mię?
  • Hi 19:13-17 : 13 Braci moich odemnie oddalił, a znajomi moi stronią odemnie. 14 Opuścili mię bliscy moi, a znajomi moi zapomnieli mię. 15 Komornicy domu mego, i służebnice moje mają mię za obcego, cudzoziemcem stałem się w oczach ich. 16 Wołamli na sługę mego, nie ozywa mi się, chociaż go proszę ustami memi. 17 Tchem moim brzydzi się żona moja, choć proszę przez synów żywota mego.
  • Prz 10:15 : 15 Majętność bogatego jest miastem jego mocnem; ale nędza jest ubogich zniszczeniem.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 14:20-21
    2 wersety
    87%

    20Ubogi bywa i u przyjaciela swego w nienawiści; ale wiele jest tych, którzy bogatego miłują.

    21Bliźnim swym grzesznik pogardza; ale kto ma litość nad ubogimi, błogosławionym jest.

  • Prz 19:6-7
    2 wersety
    80%

    6Wielu się ich uniża przed księciem, a każdy jest przyjacielem mężowi szczodremu.

    7Wszyscy bracia ubogiego nienawidzą go; daleko więcej inni przyjaciele jego oddalają się od niego; woła za nimi, a niemasz ich.

  • 15Majętność bogatego jest miastem jego mocnem; ale nędza jest ubogich zniszczeniem.

  • Prz 18:23-24
    2 wersety
    77%

    23Ubogi pokornie mówi; ale bogaty odpowiada surowie.

    24Człowiek, który ma przyjaciół, ma się obchodzić po przyjacielsku, ponieważ przyjaciel bywa przychylniejszy nad brata.

  • Prz 13:7-8
    2 wersety
    75%

    7Znajduje się taki co się czyni bogatym, a nie ma nic; i taki, co się czyni ubogim, choć ma wiele bogactw.

    8Okup żywota człowieczego jest bogactwo jego; ale ubogi nie słucha łajania.

  • 16Kto ciemięży ubogiego, aby sobie przysporzył, także kto daje bogatemu: pewnie zubożeje.

  • 11Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go.

  • 6Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swojej, niżeli przewrotny na drogach swych, chociaż jest bogaty.

  • 8Kto rozmnaża majętność swoję z lichwy i z płatu, temu ją zbiera, który ubogiemu szczodrze będzie dawał.

  • Prz 22:1-2
    2 wersety
    72%

    1Lepsze jest dobre imię, niż bogactwa wielkie; a przyjaźń lepsza, niż srebro i złoto.

    2Bogaty i ubogi spotkali się z sobą; ale Pan jest obydwóch stworzycielem.

  • 22Prędko chce człowiek zazdrościwy zbogatnieć, a nie wie, iż nać niedostatek przyjdzie.

  • 11Majętność bogatego jest miastem jego mocnem, a jako mur wysoki w myśli jego.

  • 1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.

  • 9I jać wam powiadam: Czyńcie sobie przyjacioły z mammony niesprawiedliwości, aby gdy ustaniecie, przyjęli was do wiecznych przybytków.

  • 10Przyjaciela twego, i przyjaciela ojca twego nie opuszczaj, a do domu brata twego nie wchodź w dzień utrapienia twego; bo lepszy sąsiad bliski, niż brat daleki.

  • 27Kto daje ubogiemu, nie będzie miał niedostatku; ale kto od niego odwraca oczy swe, wielkie przeklęstwa nań przyjdą.

  • 4Do nędzy przywodzi ręka zdradliwa; ale ręka pracowita ubogaca.

  • Prz 28:19-20
    2 wersety
    70%

    19Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, ubóstwem nasycony bywa.

    20Mąż wierny przyczyni błogosławieństwa; ale kto się prędko chce zbogacić, nie bywa bez winy.

  • Prz 17:17-18
    2 wersety
    70%

    17Wszelkiego czasu miłuje przyjaciel, a w ucisku stawia się jako brat.

    18Człowiek głupi daje rękę, czyniąc rękojemstwo przed twarzą przyjaciela swego.

  • 6Przeczże się mam bać we złe dni, aby mię nieprawość tych, którzy mię depczą, miała ogarnąć?

  • 17Mąż, który dobrą myśl miłuje, staje się ubogim; a kto miłuje wino i olejki, nie zbogaci się.

  • 22Błogosławieństwo Pańskie ubogaca, a nie przynosi z sobą utrapienia.

  • 2Słuchajcie tego wszystkie narody; bierzcie to w uszy wszyscy mieszkający na okręgu ziemi!

  • 17Panu pożycza, kto ma litość nad ubogim, a on mu za dobrodziejstwo jego odda.

  • 24Nie jeden udziela szczodrze, a wżdy mu przybywa; a drugi skąpi więcej niż trzeba, a wżdy ubożeje.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.

  • 14Rzuć między nas los twój; mieszek jeden wszyscy mieć będziemy.

  • 23Obfita żywność na roli ubogich, a drugi ginie przez nieroztropność.

  • 16Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.

  • 28Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.

  • 22Pożądana rzecz człowiekowi dobroczynność jego, ale lepszy jest ubogi, niż mąż kłamliwy.

  • 9Oko dobrotliwe, toć będzie ubłogosławione; bo udziela chleba swego ubogiemu.

  • 7Bogaty nad ubogimi panuje; ale ten, co pożycza, sługą bywa tego, który mu pożycza.

  • 3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.

  • 11Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich.

  • 16Przetożem ja rzekł: Lepsza jest mądrość, niżeli moc, aczkolwiek mądrość onego ubogiego była wzgardzona, i słów jego nie słuchali.

  • 31Kto ciemięży ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; ale go czci, kto ma litość nad ubogim.

  • 11A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój, jako mąż zbrojny.

  • 13Bo takowe bogactwo złą sprawą giną, a syn, którego spłodzi, nie będzie miał nic w rękach swych.

  • 21Takci jest, który sobie skarbi, a nie jest w Bogu bogaty.

  • 16Lepsza jest trocha sprawiedliwego, niż wielkie bogactwa wielu niepobożnych;

  • 4Dla tego, żeby się nie stał między wami kto przez cię ubogim, ponieważ hojnie błogosławić tobie będzie Pan w ziemi, którą Pan, Bóg twój, dawa tobie w dziedzictwo, abyś ją posiadł.