Ksiega Przyslów 19:6

Polska Biblia Gdanska

Wielu się ich uniża przed księciem, a każdy jest przyjacielem mężowi szczodremu.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 17:8 : 8 Jako kamień drogi, tak bywa dar wdzięczny temu, który go bierze; do czegokolwiek zmierzy, zdarzy mu się.
  • Prz 18:16 : 16 Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.
  • Prz 29:26 : 26 Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego.
  • Prz 21:14 : 14 Dar potajemnie dany uśmierza zapalczywość, i upominek w zanadrza włożony gniew wielki uspokaja.
  • Mt 2:11 : 11 I wszedłszy w dom, znaleźli dzieciątko z Maryją, matką jego, a upadłszy, pokłonili mu się, i otworzywszy skarby swoje, ofiarowali mu dary: złoto i kadzidło i myrrę.
  • Rz 6:23 : 23 Albowiem zapłata za grzech jest śmierć; ale dar z łaski Bożej jest żywot wieczny, w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
  • Prz 19:12 : 12 Zapalczywość królewska jest jako ryk lwięcia; ale łaska jego jest jako rosa na trawie.
  • Rdz 32:20 : 20 Powiecie mu też: Oto, sługa twój Jakób idzie za nami, mówił bowiem: Ubłagam oblicze jego upominkiem, który idzie przede mną, a potem ujrzę oblicze jego; owa mię snać w łaskę przyjmie.
  • Rdz 42:6 : 6 A Józef był przedniejszym rządcą w onej ziemi; onże sprzedawał zboża wszystkiemu ludowi ziemi. A gdy przyszli bracia Józefowi, kłaniali mu się twarzą do ziemi.
  • Rdz 43:15 : 15 Tedy wziąwszy oni mężowie on podarek, i dwoje pieniądze wziąwszy w ręce swe, i Benjamina, wstali, i jechali do Egiptu, i stanęli przed Józefem.
  • 2 Sm 19:19-39 : 19 I rzekł do króla: Nie przyczytaj mi, panie mój, nieprawości, ani wspominaj, co lekkomyślnie uczynił sługa twój onegoż dnia, gdy wyszedł król, pan mój, z Jeruzalemu, aby to miał przypuszczać król do serca swego; 20 Albowiem zna sługa twój, żem zgrzeszył; a otom dziś przyszedł pierwej niż kto ze wszystkiego domu Józefowego, abym zajechał drogę królowi, panu memu. 21 Tedy odpowiedział Abisaj, syn Sarwii, i rzekł: Izaż dla tego nie ma być zabity Semej, że złorzeczył pomazańcowi Pańskiemu? 22 Ale mu rzekł Dawid: Cóż wam do tego, synowie Sarwii, żeście mi dziś przeciwnymi? Izali dziś ma być zabity kto w Izraelu? Bo azaż nie wiem, żem ja dziś został królem nad Izraelem? 23 I rzekł król do Semeja: Nie umrzesz; i przysiągł mu król. 24 Mefiboset także, wnuk Saula, wyjechał przeciw królowi; który ani obmył nóg swoich, ani czesał brody swojej, ani prał szat swoich, ode dnia, którego był wyszedł król aż do dnia, którego się wrócił w pokoju. 25 I stało się, gdy zabieżał w Jeruzalemie królowi, rzekł mu król: przeczżeś nie szedł ze mną, Mefibosecie? 26 A on mu odpowiedział: Królu, panie mój, zdradził mię sługa mój; bo rzekł był sługa twój, osiodłam sobie osła, żebym siadłszy nań, jechał z królem, gdyż jest chromy sługa twój. 27 I oskarżył sługę twego przed królem, panem moim; ale król, pan mój, jest jako Anioł Boży; przetoż czyń, co dobrego jest w oczach twoich. 28 Albowiem wszyscy z domu ojca mego byliśmy godni śmierci przed królem, panem moim, a przecięś ty posadził sługę twego między tymi, którzy jadają u stołu twego: I cóż jeszcze za sprawiedliwość moja, abym się miał więcej uskarżać na króla? 29 Rzekł mu tedy król: Cóż masz więcej mówić w sprawie twojej? Jużem rzekł, ty i Syba, podzielcie się majętnością. 30 A Mefiboset rzekł do króla: I wszystko niech weźmie, gdy się tylko wrócił król, pan mój, w pokoju do domu swego. 31 Barsylaj też Galaatczyk wyszedłszy z Rogielim, przeprawił się z królem przez Jordan, aby go prowadził za Jordan. 32 A Barsylaj był bardzo stary, mając osiemdziesiąt lat, który podejmował króla, póki mieszkał w Mahanaim; bo był człowiekiem bogatym bardzo. 33 I rzekł król do Barsylajego: Pójdź ze mną, a będę cię chował przy sobie w Jeruzalemie. 34 Ale Barsylaj odpowiedział królowi: Wieleż jest dni lat żywota mego, żebym miał iść z królem do Jeruzalemu? 35 Osiemdziesiąt lat mi dzisiaj; izali mogę rozeznać między dobrem a złem? izali poczuje smak sługa twój w tem, cobym jadł, albo cobym pił? izali słuchać mogę więcej głosu śpiewaków i śpiewaczek? a przeczżeby miał być sługa twój jeszcze ciężarem królowi, panu memu? 36 Jeszcze trochę pójdzie sługa twój za Jordan z królem: bo czemużby mi miał dawać król takową nagrodę? 37 Niech się wróci proszę sługa twój, abym umarł w mieście mojem, przy grobie ojca mego i matki mojej; ale oto sługa twój Chymham pójdzie z królem, panem moim: uczyńże mu, co dobrego jest w oczach twoich. 38 I rzekł król: Niechże ze mną idzie Chymham, a ja mu uczynię, co dobrego będzie w oczach twoich; nadto, cokolwiek żądać będziesz ode mnie, toć uczynię. 39 A gdy się przeprawił wszystek lud przez Jordan, król się też przeprawił. Tedy pocałował król Barsylajego, i błogosławił mu; który się wrócił do miejsca swego.
  • Hi 29:24-25 : 24 Jeźlim żartował z nimi, nie wierzyli, a powagi twarzy mojej nie odrzucali. 25 Jeźlim kiedy do nich przyszedł, siadałem na przedniejszem miejscu, i mieszkałem jako król w wojsku, a jako ten, który smutnych cieszy.
  • Ps 45:12 : 12 A zakocha się król w piękności twojej, albowiem on jest Panem twoim; przetoż kłaniaj się przed nim.
  • Prz 16:15 : 15 W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 19:7
    78%

    7Wszyscy bracia ubogiego nienawidzą go; daleko więcej inni przyjaciele jego oddalają się od niego; woła za nimi, a niemasz ich.

  • Prz 18:16
    77%

    16Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.

  • Prz 19:4-5
    2 wersety
    75%

    4Bogactwa przyczyniają wiele przyjaciół; ale ubogi od przyjaciela swego odłączony bywa.

    5Fałszywy świadek nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, nie ujdzie.

  • Prz 29:26
    74%

    26Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego.

  • Prz 17:8
    74%

    8Jako kamień drogi, tak bywa dar wdzięczny temu, który go bierze; do czegokolwiek zmierzy, zdarzy mu się.

  • Prz 18:23-24
    2 wersety
    74%

    23Ubogi pokornie mówi; ale bogaty odpowiada surowie.

    24Człowiek, który ma przyjaciół, ma się obchodzić po przyjacielsku, ponieważ przyjaciel bywa przychylniejszy nad brata.

  • Prz 14:20
    73%

    20Ubogi bywa i u przyjaciela swego w nienawiści; ale wiele jest tych, którzy bogatego miłują.

  • Prz 19:22
    72%

    22Pożądana rzecz człowiekowi dobroczynność jego, ale lepszy jest ubogi, niż mąż kłamliwy.

  • Ps 112:5
    71%

    5Dobry człowiek litościwym jest, i pożycza, a rzeczy swe miarkuje rozsądkiem.

  • Prz 29:4-5
    2 wersety
    71%

    4Król sądem ziemię utwierdza; ale mąż, który dary bierze, podwraca ją.

    5Człowiek, który pochlebia przyjacielowi swemu, rozciąga sieć przed nogami jego.

  • Prz 20:6
    71%

    6Większa część ludzi przechwala się uczynnością swoją; ale w samej rzeczy, któż takiego znajdzie?

  • Prz 12:2
    70%

    2Dobry odniesie łaskę od Pana; ale męża który złe myśli, Bóg potępi.

  • Prz 22:11
    70%

    11Kto miłuje czystość serca, a jest wdzięczność w wargach jego, temu król przyjacielem będzie.

  • Hi 34:19
    70%

    19Który nie ma względu na osoby książąt, i nie waży sobie więcej bogacza nad ubogiego; bo oni wszyscy są czynem rąk jego.

  • Prz 11:27
    69%

    27Kto pilnie szuka dobrego, nabywa przyjaźni; ale kto szuka złego, przyjdzie nań.

  • Prz 17:23
    69%

    23Niezbożny potajemnie dar bierze, aby podwrócił ścieszki sądu.

  • Ez 16:33
    69%

    33Wszystkim wszetecznicom dawają zapłatę; aleś ty dawała zapłatę swoję wszystkim zalotnikom twoim, i dawałaś im upominki, aby chodzili do ciebie zewsząd na wszeteczeństwa z tobą.

  • Prz 22:16
    68%

    16Kto ciemięży ubogiego, aby sobie przysporzył, także kto daje bogatemu: pewnie zubożeje.

  • Prz 6:3
    68%

    3Przetoż uczyń tak, synu mój! a wyzwól się, gdyżeś wpadł w rękę przyjaciela twego; idźże, upokórz się, a nalegaj na przyjaciela twego.

  • Prz 28:23
    68%

    23Kto strofuje człowieka, większą potem łaskę znajduje, niż ten, co pochlebia językiem.

  • Prz 22:9
    68%

    9Oko dobrotliwe, toć będzie ubłogosławione; bo udziela chleba swego ubogiemu.

  • Prz 22:1
    68%

    1Lepsze jest dobre imię, niż bogactwa wielkie; a przyjaźń lepsza, niż srebro i złoto.

  • Prz 25:14
    68%

    14Człowiek, który się chlubi darem zmyślonym, jest jako wiatr i obłoki bez deszczu.

  • Lk 16:9
    68%

    9I jać wam powiadam: Czyńcie sobie przyjacioły z mammony niesprawiedliwości, aby gdy ustaniecie, przyjęli was do wiecznych przybytków.

  • Prz 28:20-21
    2 wersety
    68%

    20Mąż wierny przyczyni błogosławieństwa; ale kto się prędko chce zbogacić, nie bywa bez winy.

    21Mieć wzgląd na osobę, rzecz niedobra; bo nie jeden dla kęsa chleba staje się przewrotnym.

  • Prz 28:27
    67%

    27Kto daje ubogiemu, nie będzie miał niedostatku; ale kto od niego odwraca oczy swe, wielkie przeklęstwa nań przyjdą.

  • Prz 3:4
    67%

    4Tedy znajdziesz łaskę i rozum dobry przed oczyma Bożemi i ludzkiemi.

  • Iz 1:23
    67%

    23Książęta twoi są uporni, i towarzysze złodziei; każdy z nich miłuje dary, a jadą za nagrodą; sierocie nie czynią sprawiedliwości, a sprawa wdowy nie przychodzi przed nich.

  • Prz 19:17
    67%

    17Panu pożycza, kto ma litość nad ubogim, a on mu za dobrodziejstwo jego odda.

  • Lk 6:30
    67%

    30I każdemu, któryby cię prosił, daj, a temu, co twoje bierze, nie upominaj się.

  • Prz 6:35
    67%

    35Nie będzie miał względu na żaden okup, ani przyjmie, chociażby mu najwięcej darów dawano.

  • Hi 6:14
    67%

    14Przeciwko temu, którego litość słabieje ku bliźniemu swemu, i który bojaźń Wszechmogącego opuścił?

  • Prz 17:17-18
    2 wersety
    67%

    17Wszelkiego czasu miłuje przyjaciel, a w ucisku stawia się jako brat.

    18Człowiek głupi daje rękę, czyniąc rękojemstwo przed twarzą przyjaciela swego.

  • Hi 6:27
    67%

    27I na sierotę targacie się, i kopiecie doły pod przyjacielem swoim.

  • Prz 27:9
    67%

    9Jako maść i kadzenie uwesela serce: tak słodkość przyjaciela uwesela więcej, niż własna rada.

  • Mi 7:3
    67%

    3Co złego robią rękoma, chcą, aby to za dobre uszło; książę podatków żąda, a sędzia z datku sądzi, a kto możny jest, ten mówi przewrotność duszy swojej, i w gromadę ją plotą.

  • Lk 14:12
    66%

    12Mówił też i onemu, który go był wezwał: Gdy sprawujesz obiad albo wieczerzę, nie wzywajże przyjaciół twoich, ani braci twoich, ani krewnych twoich, ani sąsiadów bogatych, żeby cię snać i oni zasię nie wezwali, a stałaby ci się nagroda.

  • Lk 19:26
    66%

    26Zaprawdę powiadam wam, iż wszelkiemu, który ma, będzie dane, a od tego, który nie ma, i to, co ma, będzie od niego odjęte.

  • Prz 28:16
    66%

    16Książę bezrozumny wielkim jest drapieżcą: ale kto nienawidzi łakomstwa, przedłuży dni swoje.

  • Prz 16:15
    66%

    15W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.

  • Prz 16:28
    66%

    28Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.

  • Prz 28:6
    66%

    6Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swojej, niżeli przewrotny na drogach swych, chociaż jest bogaty.

  • Prz 27:6
    66%

    6Lepsze są rany od przyjaciela, niż łagodne całowanie człowieka nienawidzącego.

  • Prz 15:27
    66%

    27Kto chciwie naśladuje łakomstwa, zamięszanie czyni w domu swoim; ale kto ma w nienawiści dary, będzie żył.