Ksiega Przyslów 16:15
W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.
W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
13Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.
14Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
12Zapalczywość królewska jest jako ryk lwięcia; ale łaska jego jest jako rosa na trawie.
35Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu hańbę czyni.
16Daleko lepiej jest nabyć mądrości, niżeli złota najczystszego; a nabyć roztropności lepiej, niż srebra.
28W mnóstwie ludu jest zacność królewska; ale w trosze ludu zniszczenie hetmana.
28Miłosierdzie i prawda króla strzegą, a stolica jego miłosierdziem wsparta bywa.
5Śpiewajcież Panu święci jego, a wysłuchajcie pamiątkę świętobliwości jego.
11Kto miłuje czystość serca, a jest wdzięczność w wargach jego, temu król przyjacielem będzie.
9Będą upojeni hojnością domu twego, a strumieniem rozkoszy twoich napoisz ich.
4Tedy znajdziesz łaskę i rozum dobry przed oczyma Bożemi i ludzkiemi.
15Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.
10Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego.
26Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego.
15Sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy twojej; miłosierdzie i prawda uprzedzają oblicze twoje.
13Jako zimno śnieżne czasu żniwa: tak poseł wierny tym, którzy go posyłają; bo dusze panów swych ochładza.
14Człowiek, który się chlubi darem zmyślonym, jest jako wiatr i obłoki bez deszczu.
15Książę cierpliwością bywa zmiękczony, a język łagodny kości łamie.
4Będzie jako bywa światłość poranna, gdy słońce rano bez obłoków wschodzi, a jako od jasności po deszczu wyrasta ziele z ziemi.
7Zaprawdę wdzięczna jest światłość, i miła rzecz oczom widzieć słońce.
30Światłość oczów uwesela serce, a wieść dobra tuczy kości.
1Serce królewskie jest w ręce Pańskiej jako potoki wód; kędy chce, nakłoni je.
1Oto król będzie królował w sprawiedliwości, a książęta w sądzie panować będą.
2Bo mąż on będzie jako zasłona od wiatru, i jako zakrycie przed powodzią; jako strumienie wód na miejscu suchem, jako cień skały wielkiej w ziemi upragnionej;
23Jako wiatr północny deszcz przynosi: tak przynosi twarz gniewliwą język uszczypliwy.
16Lepsza jest trocha w bojaźni Pańskiej , niżeli skarb wielki z kłopotem.
23Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre!
1Lepsze jest dobre imię, niż bogactwa wielkie; a przyjaźń lepsza, niż srebro i złoto.
13Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.
6Albowiemeś ty, Boże! wysłuchał żądości moje; tyś dał dziedzictwo tym, którzy się boją imienia twego.
28Który spuszczają obłoki, a spuszczają na wiele ludzi.
2Pierwej niż się zaćmi słońce, i światło, i miesiąc i gwiazdy, a nawrócą się obłoki po dżdżu.
7Gdy się podobają Panu drogi człowieka, i nieprzyjaciół jego do zgody z nim przywodzi.
8Lepsza jest trocha z sprawiedliwością, niż wiele dochodów niesprawiedliwych.
15I wino, które uwesela serce człowiecze, od którego się lśni twarz jako od oleju; i chleb, który zatrzymuje żywot ludzki.
22Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.
4Szczerym w ciemnościach światłość wschodzi; łaskawy, miłosierny, i sprawiedliwy jest Bóg.
31Koroną chwały jest sędziwość; znajduje się na drodze sprawiedliwości.
1Żądajcie od Pana dżdżu czasu potrzebnego, a Pan uczyni obłoki dżdżyste, a deszcz obfity da wam i każdemu trawę na polu.
6Ofiarujcież ofiary sprawiedliwości, a ufajcie w Panu.
4Bo gdzie słowo królewskie, tam i moc jego: a któż mu rzecze: Co czynisz?
16W rękach twoich są czasy moje; wyrwijże mię z ręki nieprzyjaciół moich, i od tych, którzy mię prześladują.
2Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko duszy swojej.
14Króla, który sądzi uciśnionych według prawdy, stolica jego na wieki utwierdzona będzie.
7Bo lepiej jest, iż ci rzeką: Postąp sam: a niżeliby cię zniżyć miano przed księciem; co widują oczy twoje.
24Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.
25Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je.
2Dobry odniesie łaskę od Pana; ale męża który złe myśli, Bóg potępi.
35Bo kto mię znajduje, znajduje żywot, a otrzymuje łaskę od Pana.
16Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.