Ksiega Przyslów 16:7
Gdy się podobają Panu drogi człowieka, i nieprzyjaciół jego do zgody z nim przywodzi.
Gdy się podobają Panu drogi człowieka, i nieprzyjaciół jego do zgody z nim przywodzi.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6Miłosierdziem i prawdą oczyszczona bywa nieprawość, a w bojaźni Pańskiej odstępujemy od złego.
21Przyuczaj się, proszę, z nim przestawać, a uczyń sobie z nim pokój: boć się tak będzie szczęściło.
23Od Pana bywają sprawowane drogi człowieka dobrego, a droga jego, podoba mu się.
17Gdy upadnie nieprzyjaciel twój, nie ciesz się; i gdy się potknie, niech się nie raduje serce twoje;
18Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.
2Dobry odniesie łaskę od Pana; ale męża który złe myśli, Bóg potępi.
4Tedy znajdziesz łaskę i rozum dobry przed oczyma Bożemi i ludzkiemi.
8Lepsza jest trocha z sprawiedliwością, niż wiele dochodów niesprawiedliwych.
9Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.
7Sprawi Pan, że nieprzyjaciele twoi, którzy powstawają przeciwko tobie, będą porażeni przed obliczem twojem; drogą jedną wyciągną przeciwko tobie, a siedmią dróg uciekać będą przed obliczem twojem.
11I rzekł Pan: Izali tobie, który pozostaniesz, nie będzie dobrze? Izali się nie zastawię o cię nieprzyjacielowi czasu utrapienia i czasu ucisku?
4Panie, Boże mój! jeźlim to uczynił, a jeźli jest nieprawość w rękach moich;
8Umocnione serce jego nie boi się, aż ogląda pomstę nad nieprzyjaciołmi swymi.
14Z owocu ust każdy będzie nasycony dobrem, a nagrodę spraw rąk jego Bóg mu odda.
37Spojrzyj na niewinnego, a przypatrz się szczeremu, że ostatnie rzeczy takiego człowieka są spokojne.
7Jeźli tak rzecze: Dobrze, pokój będzie słudze twemu; ale jeźli się rozgniewa, wiedz, iż się dopełniła złość jego.
17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.
7Poddaj się Panu, a oczekuj go; nie obruszaj się na tego, któremu się szczęści w sprawach jego, na człowieka, który dokazuje, cokolwiek zamyśli.
4Kochaj się w Panu, a dać prośby serca twego,
8Ale ja w obfitości miłosierdzia twego wnijdę do domu twego, a pokłonię się w kościele twoim świętym, w bojaźni twojej.
18Jeźli można, ile z was jest, ze wszystkimi ludźmi pokój miejcie.
4Dobrze czyń, Panie! dobrym, i tym, którzy są uprzejmego serca.
26Będzie się modlił Bogu, i przyjmie go łaskawie, i ogląda z weselem oblicze jego, i przywróci człowiekowi sprawiedliwość jego;
3Włóż na Pana sprawy twe, a będą utwierdzone zamysły twoje.
16Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.
5Dobry człowiek litościwym jest, i pożycza, a rzeczy swe miarkuje rozsądkiem.
13Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.
14Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
15W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.
20Kto ma wzgląd na słowa, znajduje dobre; a kto ufa w Panu, błogosławiony jest.
3Rozweselę się, i rozraduję się w tobie; będę śpiewał imieniowi twemu, o Najwyższy!
11Lecz pokorni odziedziczą ziemię, i rozkochają się w wielkości pokoju.
2Błogosławiony, który ma baczenie na potrzebnego; w dzień zły wybawi go Pan.
16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.
6We wszystkich drogach twoich znaj go, a on prostować będzie ścieszki twoje.
30Nie wadź się z człowiekiem bez przyczyny, jeźliżeć nic złego nie wyrządził.
14Strzeż języka twego od złego, a warg twoich, aby nie mówiły zdrady.
11Ale ty, Panie! zmiłuj się nademną, a podnieś mię, i oddam im.
11Niech się odwróci od złego, a czyni dobre; niech szuka pokoju i ściga go.
18Ale owoc sprawiedliwości w pokoju bywa siany tym, którzy pokój czynią.
29Jeźliżem się weselił z upadku nienawidzącego mię, a jeźlim się cieszył, gdy mu się źle powodziło.
3Nie skwapiaj się odejść od oblicza jego, ani trwaj w uporze; albowiem cobykolwiek chciał, uczyniłciby.
11Naucz mię, Panie! drogi twojej, a prowadź mnie ścieżką dla tych, którzy mię podstrzegają.
27Ale ci, którzy się kochają w sprawiedliwości mojej, niech śpiewają i radują się, a niech mówią ustawicznie: Niech będzie uwielbiony Pan, który życzy pokoju słudze swemu.
12Jestże człowiek, co się boi Pana? Nauczy go drogi, którąby miał obrać.
5Albowiem obcy powstali przeciwko mnie, a okrutnicy szukają duszy mojej, nie stawiając sobie Boga przed oczyma swemi. Sela.
26Z miłosiernym miłosiernie postępujesz, z mężem doskonałym doskonałym jesteś.
1Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.
11Jeźli będą posłuszni, a będą mu służyć, dokończą dni swoich w dobrem, a lat swych w rozkoszach.
10Z szczęścia sprawiedliwych miasto się weseli; a gdy giną niezbożni, bywa radość.