Ksiega Przyslów 15:13
Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.
Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
22Serce wesołe oczerstwia jako lekarstwo; ale duch sfrasowany wysusza kości.
2Lepiej iść do domu żałoby, niż iść do domu biesiady, przeto, iż tam widzimy koniec każdego człowieka, a żyjący składa to do serca swego.
3Lepszy jest smutek, niżeli śmiech; bo przez smutek twarzy naprawia się serce.
4Serce mądrych w domu żałoby; ale serce głupich w domu wesela.
13Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.
14Drogami swemi nasyci się człowiek przewrotnego serca; ale się go chroni mąż dobry.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
15Wszystkie dni ubogiego są złe; ale kto jest wesołego serca, ma gody ustawiczne.
16Lepsza jest trocha w bojaźni Pańskiej , niżeli skarb wielki z kłopotem.
25Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je.
30Światłość oczów uwesela serce, a wieść dobra tuczy kości.
14Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?
30Serce zdrowe jest żywotem ciała; ale zazdrość jest zgniłością w kościach.
20Jako ten, który zewłoczy odzienie czasu zimy, albo leje ocet na saletrę, taki jest ten, który śpiewa pieśni sercu smutnemu.
15I wino, które uwesela serce człowiecze, od którego się lśni twarz jako od oleju; i chleb, który zatrzymuje żywot ludzki.
9Bądźcie utrapieni i żałujcie, i płaczcie; śmiech wasz niech się obróci w żałość, a radość w smutek.
15Ustało wesele serca naszego, pląsanie nasze w kwilenie się obróciło.
15Synu mój! będzieli mądre serce twoje, będzie się weseliło serce moje, serce moje we mnie;
10Serce każdego uznaje gorzkość duszy swojej, a do wesela jego nie przymięsza się obcy.
21Aż się napełnią śmiechem usta twe, a wargi twoje wykrzykaniem.
20Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
23Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre!
9Przetoż wesel się, młodzieńcze! w młodości twojej, a niech używa dobrej myśli serce twoje za dni młodości twojej, a chodź drogami serca twego, i według zdania oczu twoich; ale wiedz, że cię dla tego wszystkiego Bóg na sąd przywiedzie.
10A tak oddal gniew od serca twego, i odrzuć złość od ciała twego, gdyż dzieciństwo i młodość są marnością.
15A tak chwaliłem wesele, przeto, iż niemasz nic lepszego człowiekowi pod słońcem, jedno jeść, i pić, i weselić się, a iż mu jedno to zostaje z pracy jego po wszystkie dni żywota jego, które mu Bóg dał pod słońcem.
4Zdrowy język jest drzewo żywota; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru.
12Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
11Weselcie się w Panu, i radujcie się sprawiedliwi, a wykrzykajcie wszyscy, którzyście serca szczerego.
15Weselcie się z weselącymi, a płaczcie z płaczącymi.
7Smucić się będzie moszcz, uwiędnie winna macica, wzdychać będą wszyscy wesołego serca.
22Błogosławieństwo Pańskie ubogaca, a nie przynosi z sobą utrapienia.
8Oto się kochasz w prawdzie wewnętrznej, a skrytą mądrość objawiłeś mi.
7Wieleć ich mówią: Któż nam da oglądać dobra? Ale ty, Panie! podnieś nad nami światłość oblicza twego.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
3Który uzdrawia skruszonych na sercu, a zawiązuje boleści ich.
19Dla uweselenia gotują uczty, i wino rozwesela żywot; ale pieniądze do wszystkiego dopomagają.
20Zdrada jest w sercu tych, którzy złe myślą; ale którzy radzą do pokoju, mają wesele.
9Jako maść i kadzenie uwesela serce: tak słodkość przyjaciela uwesela więcej, niż własna rada.
11Światłości nasiano sprawiedliwemu, a radości tym, którzy są uprzejmego serca.
2Śmiechowi rzekłem: Szalejesz, a weselu: Cóż to czynisz?
15Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.
12Naśmiewca nie miłuje tego, który go karze, ani do mądrych przychodzi.
6Bo jaki jest trzask ciernia pod garncem, tak jest śmiech głupiego; i toć jest marność.