Ksiega Przyslów 14:10
Serce każdego uznaje gorzkość duszy swojej, a do wesela jego nie przymięsza się obcy.
Serce każdego uznaje gorzkość duszy swojej, a do wesela jego nie przymięsza się obcy.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Człowiek swej myśli, szuka tego, co mu się podoba, a w każdą rzecz wtrąca się.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
13Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.
14Drogami swemi nasyci się człowiek przewrotnego serca; ale się go chroni mąż dobry.
3Lepszy jest smutek, niżeli śmiech; bo przez smutek twarzy naprawia się serce.
4Serce mądrych w domu żałoby; ale serce głupich w domu wesela.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
13Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
9Każdy głupi nakrywa grzech, a między uprzejmymi mieszka przyjaźń.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
10Gdy wnijdzie mądrośu w serce twoje, a umiejętność duszy twojej wdzięczna będzie:
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
22Boć wie serce twoje, żeś i ty częstokroć drugim złorzeczył.
17Gdy upadnie nieprzyjaciel twój, nie ciesz się; i gdy się potknie, niech się nie raduje serce twoje;
18Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
2Niechaj cię kto inny chwali, a nie usta twoje; obcy, a nie wargi twoje.
10Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
10By się snać nie nasycili obcy siłą twoją, a prace twoje nie zostały w domu cudzym;
19Którym samym dana była ziemia, a żaden obcy nie przeszedł przez nię.
22Błogosławieństwo Pańskie ubogaca, a nie przynosi z sobą utrapienia.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
14Ale jeźli macie gorzką zawiść i zajątrzenie w sercu waszem, nie chlubcież się, ani kłamcie przeciwko prawdzie.
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
9Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?
17Miej je sam dla siebie, a nie obcy z tobą.
9Prowadź do końca sprawę swoję z przyjacielem twoim, a tajemnicy drugiego nie objawiaj;
8Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.
22Serce wesołe oczerstwia jako lekarstwo; ale duch sfrasowany wysusza kości.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
22Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.
17Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.
6Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale umiejętność roztropnemu jest snadna.
7Albowiem jako on ciebie waży w myśli swej, tak ty waż pokarm jego. Mówić: Jedz i pij, ale serce jego nie jest z tobą.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
20
13A chociażeś to skrył w sercu twojem, wiem jednak, że to jest z woli twojej.
11Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go.
25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.
18Droga twoja i postępki twoje to uczyniły tobie; toć złość twoja przyniosła, że to jest gorzkie, a że przenika aż do serca twego.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
9Kto chodzi w szczerości, chodzi bezpiecznie; ale kto jest przewrotnym w drogach swoich, wyjawion będzie.
18Bo gdzie wiele mądrości, tam jest wiele gniewu; a kto przyczynia umiejętności, przyczynia boleści.
4Serce przewrotne odstąpi odemnie, a o złe nie będę dbał.
15Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.
26Kto ufa w sercu swem, głupi jest; ale kto sobie mądrze poczyna, ten ujdzie nieszczęścia .
9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.