Ksiega Przyslów 14:10

Polska Biblia Gdanska

Serce każdego uznaje gorzkość duszy swojej, a do wesela jego nie przymięsza się obcy.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 1 Sm 1:10 : 10 A ona będąc w gorzkości serca, modliła się Panu, i wielce płakała.
  • Hi 10:1 : 1 Tęskni sobie dusza moja w żywocie moim; rozpuszczę przeciw sobie narzekanie moje, a będę mówił w gorzkości duszy mojej.
  • Prz 18:14 : 14 Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?
  • Mk 14:33-34 : 33 I wziąwszy z sobą Piotra, i Jakóba, i Jana, począł się lękać, i bardzo tęsknić; 34 I rzekł im: Bardzo jest smutna dusza moja aż do śmierci; zostańcie tu, a czujcie.
  • J 14:18 : 18 Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was.
  • Flp 4:7 : 7 A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, będzie strzegł serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie.
  • Ap 2:17 : 17 Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi zborom: Temu, co zwycięży, dam jeść z onej manny skrytej i dam mu kamyk biały, a na onym kamyku imię nowe napisane, którego nikt nie zna, tylko ten, który je przyjmuje.
  • Rdz 42:21 : 21 I mówili jeden do drugiego: Zaprawdęśmy zgrzeszyli przeciwko bratu naszemu; bo widząc utrapienie duszy jego, gdy się nam modlił, nie wysłuchaliśmy go; dla tegoż przyszedł na nas ten kłopot.
  • 1 P 1:8 : 8 Którego nie widziawszy, miłujecie, którego teraz nie widząc, wszakże weń wierząc, weselicie się radością niewymowną i chwalebną,
  • J 14:23 : 23 Odpowiedział Jezus, i rzekł mu: Jeźli mię kto miłuje, słowo moje zachowywać będzie; i Ojciec mój umiłuje go, i do niego przyjdziemy, a mieszkanie u niego uczynimy.
  • J 12:27 : 27 Terazci dusza moja zatrwożona jest; i cóż rzekę? Ojcze! zachowaj mię od tej godziny; alemci dlatego przyszedł na tę godzinę.
  • Ez 3:14 : 14 A duch podniósł mię i wziął mię. I odszedłem z gorzkością w rozgniewaniu ducha mego; ale ręka Pańska nademną mocna była.
  • Ps 25:14 : 14 Tajemnica Pańska objawiona jest tym, którzy się go boją, a przymierze swoje oznajmuje im.
  • Prz 15:13 : 13 Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.
  • 2 Krl 4:27 : 27 A ona rzekła: Zdrowi dobrze. A gdy przyszła do męża Bożego na górę, uchwyciła się nóg jego; i przystąpił Giezy, aby ją odepchnął. Ale mąż Boży rzekł: Zaniechaj jej, boć w gorzkości jest dusza jej, a Pan zataił przedemną i nie oznajmił mi.
  • Hi 6:2-4 : 2 O gdyby pilnie zważono narzekanie moje, a biedę moję pospołu na wagę włożono, 3 Tedyby była cięższą nad piasek morski; przetoż mi słów niestaje. 4 Albowiem strzały Wszechmocnego tkwią we mnie, których jad wysuszył ducha mego, a strachy Boże walczą przeciwko mnie.
  • Hi 7:11 : 11 Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.
  • Hi 9:18 : 18 Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 18:1-2
    2 wersety
    74%

    1Człowiek swej myśli, szuka tego, co mu się podoba, a w każdą rzecz wtrąca się.

    2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.

  • Prz 14:13-14
    2 wersety
    73%

    13Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.

    14Drogami swemi nasyci się człowiek przewrotnego serca; ale się go chroni mąż dobry.

  • Koh 7:3-4
    2 wersety
    72%

    3Lepszy jest smutek, niżeli śmiech; bo przez smutek twarzy naprawia się serce.

    4Serce mądrych w domu żałoby; ale serce głupich w domu wesela.

  • 33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.

  • Prz 15:13-14
    2 wersety
    72%

    13Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.

    14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem

  • Prz 14:8-9
    2 wersety
    71%

    8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.

    9Każdy głupi nakrywa grzech, a między uprzejmymi mieszka przyjaźń.

  • 3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.

  • 10Gdy wnijdzie mądrośu w serce twoje, a umiejętność duszy twojej wdzięczna będzie:

  • 7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.

  • 21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.

  • 22Boć wie serce twoje, żeś i ty częstokroć drugim złorzeczył.

  • Prz 24:17-18
    2 wersety
    69%

    17Gdy upadnie nieprzyjaciel twój, nie ciesz się; i gdy się potknie, niech się nie raduje serce twoje;

    18Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.

  • 23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.

  • 2Niechaj cię kto inny chwali, a nie usta twoje; obcy, a nie wargi twoje.

  • 10Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.

  • 10By się snać nie nasycili obcy siłą twoją, a prace twoje nie zostały w domu cudzym;

  • 19Którym samym dana była ziemia, a żaden obcy nie przeszedł przez nię.

  • Prz 10:22-23
    2 wersety
    69%

    22Błogosławieństwo Pańskie ubogaca, a nie przynosi z sobą utrapienia.

    23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.

  • 14Ale jeźli macie gorzką zawiść i zajątrzenie w sercu waszem, nie chlubcież się, ani kłamcie przeciwko prawdzie.

  • 10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.

  • 9Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?

  • 17Miej je sam dla siebie, a nie obcy z tobą.

  • 9Prowadź do końca sprawę swoję z przyjacielem twoim, a tajemnicy drugiego nie objawiaj;

  • 8Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.

  • 22Serce wesołe oczerstwia jako lekarstwo; ale duch sfrasowany wysusza kości.

  • 17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.

  • 22Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.

  • 17Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.

  • 6Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale umiejętność roztropnemu jest snadna.

  • 7Albowiem jako on ciebie waży w myśli swej, tak ty waż pokarm jego. Mówić: Jedz i pij, ale serce jego nie jest z tobą.

  • 15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.

  • 20

  • 13A chociażeś to skrył w sercu twojem, wiem jednak, że to jest z woli twojej.

  • 11Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go.

  • 25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.

  • 18Droga twoja i postępki twoje to uczyniły tobie; toć złość twoja przyniosła, że to jest gorzkie, a że przenika aż do serca twego.

  • 11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.

  • 9Kto chodzi w szczerości, chodzi bezpiecznie; ale kto jest przewrotnym w drogach swoich, wyjawion będzie.

  • 18Bo gdzie wiele mądrości, tam jest wiele gniewu; a kto przyczynia umiejętności, przyczynia boleści.

  • 4Serce przewrotne odstąpi odemnie, a o złe nie będę dbał.

  • 15Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.

  • 26Kto ufa w sercu swem, głupi jest; ale kto sobie mądrze poczyna, ten ujdzie nieszczęścia .

  • 9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.