Ksiega Przyslów 17:22

Polska Biblia Gdanska

Serce wesołe oczerstwia jako lekarstwo; ale duch sfrasowany wysusza kości.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 15:13 : 13 Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.
  • Prz 12:25 : 25 Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je.
  • Prz 18:14 : 14 Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?
  • 2 Kor 7:10 : 10 Albowiem smutek, który jest według Boga, pokutę sprawuje ku zbawieniu, której nikt nie żałuje; ale smutek według świata sprawuje śmierć.
  • Koh 9:7-9 : 7 Idźże tedy, jedz z radością chleb twój, a pij z dobrą myślą wino twoje; albowiem już wdzięczne są Bogu sprawy twoje. 8 Na każdy czas niech będą szaty twoje białe, a olejku na głowie twojej niech się nie przebiera. 9 Zażywaj żywota z żoną, którąś umiłował, po wszystkie dni żywota marności twojej, któreć dał Bóg pod słońcem po wszystkie dni marności twojej; boć ten jest dział twój w żywocie twoim i w pracy twojej, którą podejmujesz pod słońcem.
  • Rz 5:2-5 : 2 Przez któregośmy też przystęp otrzymali wiarą ku łasce, w której stoimy i chlubimy się nadzieją chwały Bożej. 3 A nie tylko to, ale się też chlubimy z ucisków, wiedząc, iż ucisk cierpliwość sprawuje, 4 A cierpliwość doświadczenie, a doświadczenie nadzieję, 5 A nadzieja nie pohańbia, przeto iż miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który nam jest dany.
  • Ps 102:3-5 : 3 Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj. 4 Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są. 5 Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.
  • Ps 22:15 : 15 Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.
  • 2 Kor 2:7 : 7 Tak iż przeciwnym obyczajem, inaczej byście mu odpuścić mieli i onego pocieszyć, by snać zbytni smutek takiego nie pożarł.
  • Ps 32:3-4 : 3 Gdym milczał, schnęły kości moje w narzekaniu mojem na każdy dzień. 4 Ponieważ we dnie i w nocy ociężała nademną ręka twoja, obróciła się wilgotność moja w suszę letnią. Sela.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 15:13-16
    4 wersety
    89%

    13Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.

    14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem

    15Wszystkie dni ubogiego są złe; ale kto jest wesołego serca, ma gody ustawiczne.

    16Lepsza jest trocha w bojaźni Pańskiej , niżeli skarb wielki z kłopotem.

  • 25Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je.

  • 30Światłość oczów uwesela serce, a wieść dobra tuczy kości.

  • Koh 7:2-4
    3 wersety
    77%

    2Lepiej iść do domu żałoby, niż iść do domu biesiady, przeto, iż tam widzimy koniec każdego człowieka, a żyjący składa to do serca swego.

    3Lepszy jest smutek, niżeli śmiech; bo przez smutek twarzy naprawia się serce.

    4Serce mądrych w domu żałoby; ale serce głupich w domu wesela.

  • Prz 14:13-14
    2 wersety
    77%

    13Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.

    14Drogami swemi nasyci się człowiek przewrotnego serca; ale się go chroni mąż dobry.

  • 30Serce zdrowe jest żywotem ciała; ale zazdrość jest zgniłością w kościach.

  • 14Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?

  • 8To będzie zdrowiem żywotowi twemu, a odwilżeniem kościom twoim.

  • 8Oto się kochasz w prawdzie wewnętrznej, a skrytą mądrość objawiłeś mi.

  • 24Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.

  • Prz 17:20-21
    2 wersety
    72%

    20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.

    21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.

  • 20Jako ten, który zewłoczy odzienie czasu zimy, albo leje ocet na saletrę, taki jest ten, który śpiewa pieśni sercu smutnemu.

  • 15I wino, które uwesela serce człowiecze, od którego się lśni twarz jako od oleju; i chleb, który zatrzymuje żywot ludzki.

  • 21Aż się napełnią śmiechem usta twe, a wargi twoje wykrzykaniem.

  • Koh 2:1-2
    2 wersety
    70%

    1Rzekłem ja do serca mego: Nuże teraz doświadczę cię w weselu, używajże dobrych rzeczy; ale i toć marność.

    2Śmiechowi rzekłem: Szalejesz, a weselu: Cóż to czynisz?

  • 15A tak chwaliłem wesele, przeto, iż niemasz nic lepszego człowiekowi pod słońcem, jedno jeść, i pić, i weselić się, a iż mu jedno to zostaje z pracy jego po wszystkie dni żywota jego, które mu Bóg dał pod słońcem.

  • 23Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre!

  • 3Który uzdrawia skruszonych na sercu, a zawiązuje boleści ich.

  • 4Zdrowy język jest drzewo żywota; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru.

  • 19Dla uweselenia gotują uczty, i wino rozwesela żywot; ale pieniądze do wszystkiego dopomagają.

  • 10A tak oddal gniew od serca twego, i odrzuć złość od ciała twego, gdyż dzieciństwo i młodość są marnością.

  • 21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.

  • 22Albowiem żywotem są tym, którzy je znajdują, a wszystkiemu ciału ich lekarstwem.

  • 6Bo jaki jest trzask ciernia pod garncem, tak jest śmiech głupiego; i toć jest marność.

  • 23Niezbożny potajemnie dar bierze, aby podwrócił ścieszki sądu.

  • 12Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota.

  • Prz 10:22-23
    2 wersety
    68%

    22Błogosławieństwo Pańskie ubogaca, a nie przynosi z sobą utrapienia.

    23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.

  • 3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.

  • 6Dajcie napój mocny ginącemu, a wino tym, którzy są ducha sfrasowanego.

  • 17Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; przetoż karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj,

  • 17Człowiek uczynny dobrze czyni duszy swej; ale okrutnik trapi ciało swoje.

  • 15Synu mój! będzieli mądre serce twoje, będzie się weseliło serce moje, serce moje we mnie;

  • 9Jako maść i kadzenie uwesela serce: tak słodkość przyjaciela uwesela więcej, niż własna rada.

  • 7Idźże tedy, jedz z radością chleb twój, a pij z dobrą myślą wino twoje; albowiem już wdzięczne są Bogu sprawy twoje.

  • 10Serce każdego uznaje gorzkość duszy swojej, a do wesela jego nie przymięsza się obcy.

  • 20

  • 12Stąd wiem, że nic lepszego nie mają, jedno aby się weselili, a czynili dobrze za żywota swego.