Ksiega Przyslów 15:30
Światłość oczów uwesela serce, a wieść dobra tuczy kości.
Światłość oczów uwesela serce, a wieść dobra tuczy kości.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
22Serce wesołe oczerstwia jako lekarstwo; ale duch sfrasowany wysusza kości.
13Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.
25Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je.
30Serce zdrowe jest żywotem ciała; ale zazdrość jest zgniłością w kościach.
8To będzie zdrowiem żywotowi twemu, a odwilżeniem kościom twoim.
31Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
11Światłości nasiano sprawiedliwemu, a radości tym, którzy są uprzejmego serca.
15Synu mój! będzieli mądre serce twoje, będzie się weseliło serce moje, serce moje we mnie;
16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.
8Zakon Pański jest doskonały, nawracający duszę; świadectwo Pańskie wierne, dawające mądrość nieumiejętnemu.
15I wino, które uwesela serce człowiecze, od którego się lśni twarz jako od oleju; i chleb, który zatrzymuje żywot ludzki.
24Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.
7Zaprawdę wdzięczna jest światłość, i miła rzecz oczom widzieć słońce.
34Świecą ciała jest oko; jeźliby tedy oko twoje było szczere, i ciało twoje wszystko będzie jasne; a jeźliby złe było, i ciało twoje ciemne będzie.
9Światłość sprawiedliwych jasna: ale pochodnia bezbożnych zgaśnie.
15Wszystkie dni ubogiego są złe; ale kto jest wesołego serca, ma gody ustawiczne.
16Lepsza jest trocha w bojaźni Pańskiej , niżeli skarb wielki z kłopotem.
23Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre!
15Odwróć się od złego, a czyń dobrze; szukaj pokoju, a ścigaj go.
22Oko twoje jestci świecą ciała twego; jeźliby tedy oko twoje było szczere, wszystko ciało twoje jasne będzie;
8Oto się kochasz w prawdzie wewnętrznej, a skrytą mądrość objawiłeś mi.
3Lepszy jest smutek, niżeli śmiech; bo przez smutek twarzy naprawia się serce.
3I nie będą się błąkać oczy widzących, i uszy słuchających pilnie słuchać będą.
3Na każdem miejscu oczy Pańskie upatrują złe i dobre.
4Zdrowy język jest drzewo żywota; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru.
9Przetoż wesel się, młodzieńcze! w młodości twojej, a niech używa dobrej myśli serce twoje za dni młodości twojej, a chodź drogami serca twego, i według zdania oczu twoich; ale wiedz, że cię dla tego wszystkiego Bóg na sąd przywiedzie.
15W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.
22Albowiem żywotem są tym, którzy je znajdują, a wszystkiemu ciału ich lekarstwem.
13Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.
11Weselcie się w Panu, i radujcie się sprawiedliwi, a wykrzykajcie wszyscy, którzyście serca szczerego.
9Oko dobrotliwe, toć będzie ubłogosławione; bo udziela chleba swego ubogiemu.
11Bądź mądrym, synu mój! a uweselaj serce moje, abym miał co odpowiedzieć temu, któryby mi urągał.
15Sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy twojej; miłosierdzie i prawda uprzedzają oblicze twoje.
9Jako maść i kadzenie uwesela serce: tak słodkość przyjaciela uwesela więcej, niż własna rada.
20
7Wystąpiły od tłustości oczy ich, a więcej mają nad pomyślenie serca.
30Owoc sprawiedliwego jest drzewo żywota; a kto naucza ludzi, mądry jest.
24Bardzo się raduje ojciec sprawiedliwego, a kto spłodził mądrego, weseli się z niego.
16Ale oczy wasze błogosławione, że widzą, i uszy wasze, że słyszą;
29Dalekim jest Pan od niepobożnych; ale modlitwę sprawiedliwych wysłuchiwa.
42To widząc uprzejmi rozweselą się, a wszelka nieprawość zatka usta swe.
6Ofiarujcież ofiary sprawiedliwości, a ufajcie w Panu.
17Karz syna twego, a sprawić odpocznienie, i sposobi rozkosz duszy twojej.
18Gdy proroctwo ustaje, lud bywa rozproszony; ale kto strzeże zakonu, błogosławiony jest.
25Oczy twoje niechaj na dobre rzeczy patrzą, a powieki twoje niech drogę przed tobą prostują.
13Ubogi i zdzierca spotkali się; a wszakże obydwóch oczy Pan oświeca.
11Bo ucho słuchające błogosławiło mię, a oko widzące dawało o mnie świadectwo,
25Jako woda chłodna duszy pragnącej: tak wieść dobra z ziemi dalekiej.
12Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota.
21Aż się napełnią śmiechem usta twe, a wargi twoje wykrzykaniem.