Ksiega Przyslów 22:11

Polska Biblia Gdanska

Kto miłuje czystość serca, a jest wdzięczność w wargach jego, temu król przyjacielem będzie.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 16:13 : 13 Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.
  • Mt 5:8 : 8 Błogosławieni czystego serca; albowiem oni Boga oglądają.
  • Ps 101:6 : 6 Oczy moje obrócone będą na prawdomównych w ziemi, aby siadali zemną; kto chodzi drogą uprzejmą, ten mi służyć będzie.
  • Prz 14:35 : 35 Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu hańbę czyni.
  • Lk 4:22 : 22 I wszyscy mu dawali świadectwo, i dziwowali się wdzięczności onych słów, które pochodziły z ust jego, i mówili: Izaż ten nie jest syn Józefowy?
  • Dn 2:46-49 : 46 Tedy król Nabuchodonozor padł na oblicze swoje, i ukłonił się Danijelowi, a rozkazał, aby mu ofiarę i kadzenia ofiarowali. 47 Tedy odpowiadając król Danijelowi rzekł: Zaprawdę Bóg wasz jest Bogiem bogów, a Panem królów, który odkrywa tajemnice, ponieważeś mógł objawić tę tajemnicę. 48 Zatem król zacnie wywyższył Danijela, i darów wielkich i wiele dał mu, i uczynił go panem nad wszystką krainą Babilońską, i książęciem nad przełożonymi i nad wszystkimi mędrcami Babilońskimi. 49 Ale Danijel prosił króla, aby przełożył nad sprawami krainy Babilońskiej Sadracha, Mesacha i Abednego; a Danijel bywał w bramie królewskiej.
  • Dn 3:30 : 30 Tedy król zacnie wywyższył Sadracha, Mesacha i Abednega w krainie Babilońskiej.
  • Dn 6:20-23 : 20 A gdy się przybliżył do dołu, zawołał na Danijela głosem żałośnym, a mówiąc król rzekł do Danijela: Danijelu, sługo Boga żywego! Bóg twój, któremu ty ustawicznie służysz, mógłże cię wybawić ode lwów? 21 Tedy Danijel do króla rzekł: Królu, żyj na wieki! 22 Bóg mój posłał Anioła swego, który zamknął paszczękę lwom, aby mi nie zaszkodziły, dlatego, że się przed nim znalazła niewinność we mnie; owszem, ani przed tobą, królu! nicem złego nie uczynił. 23 Tedy się król wielce ucieszył z tego, i rozkazał Danijela wyciągnąć z dołu; i wyciągniono Danijela z dołu, a żadnego obrażenia nie znaleziono na nim; bo wierzył w Boga swego.
  • Rdz 41:39-57 : 39 Zatem rzekł Farao do Józefa: Ponieważ ci oznajmił Bóg to wszystko, nie masz żadnego tak rozumnego i mądrego jako ty. 40 Ty będziesz nad domem moim, a według rozkazania ust twoich sprawować się będzie wszystek lud mój: tylko stolicą większy nad cię będę. 41 Nad to rzekł Farao do Józefa: Oto, postanowiłem cię nad wszystką ziemią Egipską. 42 Zdjął tedy Farao pierścień swój z ręki swej, i dał go na rękę Józefową; oblekł go też w szatę bisiorową, i włożył łańcuch złoty na szyję jego. 43 I kazał go wozić na wtórym wozie swoim, a wołano przed nim: Kłaniajcie się. I przełożył go nad wszystką ziemią Egipską. 44 Zatem rzekł Farao do Józefa: Jam jest Farao, a bez twego pozwolenia nie podniesie żaden ani ręki, ani nogi swej, we wszystkiej ziemi Egipskiej. 45 I nazwał Farao imię Józefowe, Safnat Paneach, a dał mu Asenatę, córkę Potyfara, przełożonego Ońskiego, za żonę. I wyjechał Józef na ziemię Egipską. 46 A było Józefowi trzydzieści lat, gdy stanął przed Faraonem, królem Egipskim; i wyszedłszy Józef od oblicza Faraonowego, objechał wszystkę ziemię Egipską. 47 Zrodziła tedy ziemia w onych siedmiu latach urodzajnych obficie. 48 I zgromadził Józef wszystkę żywność onych siedmiu lat, która była w ziemi Egipskiej i składał żywność w mieściech; urodzaj polny każdego miasta, który był około niego, składał w niem. 49 Zaczem nagromadził Józef zboża, jako piasku morskiego bardzo wiele, aż go zaniechano liczyć; bo mu nie było liczby. 50 A Józefowi urodzili się dwaj synowie, pierwej niż przyszedł rok głodu, które mu urodziła Asenat, córka Potyfara, przełożonego Ońskiego. 51 Nazwał tedy Józef imię pierworodnego Manases, mówiąc: Że mi dał Bóg zapomnieć wszelkiej pracy mojej, i wszystkiego domu ojca mego. 52 A imię drugiego nazwał Efraim, mówiąc: Iż mię rozmnożył Bóg w ziemi utrapienia mego. 53 Tedy się skończyło siedem lat obfitości, która była w ziemi Egipskiej. 54 I poczęło siedem lat głodu następować, jako był przepowiedział Józef. I był głód po wszystkich krainach: ale we wszystkiej ziemi Egipskiej był chleb. 55 Jednak potem ściśniona była głodem wszystka ziemia Egipska, i wołał lud do Faraona, o chleb. I rzekł Farao wszystkim Egipczanom: Idźcie do Józefa, a co wam rzecze uczyńcie. 56 I był głód po wszystkiej ziemi. Tedy otworzył Józef wszystkie gumna, w których było zboże, i sprzedawał Egipczanom; bo się był głód zmocnił w ziemi Egipskiej. 57 I ze wszystkiej ziemi przyjeżdżano do Egiptu, kupować żywność od Józefa; bo się był zmocnił głód po wszystkiej ziemi.
  • Ezd 7:6-9 : 6 Ten Ezdrasz wyszedł z Babilonu, a był człowiekiem biegłym w zakonie Mojżeszowym, który był dał Pan, Bóg Izraelski; a pozwolił mu był król według ręki Pana Boga jego nad nim, na wszystkę prośbę jego. 7 (Wyszli też niektórzy z synów Izraelskich, i z kapłanów, i z Lewitów, i śpiewaków, i z odźwiernych, i z Netynejczyków, do Jeruzalemu roku siódmego Artakserksesa króla) 8 I przyszedł do Jeruzalemu miesiąca piątego; tenci był rok siódmy króla Daryjusza. 9 Albowiem w pierwszy dzień miesiąca pierwszego wyszedł z Babilonu, a dnia pierwszego miesiąca piątego przyszedł do Jeruzalemu według łaskawego wspomożenia Boga swego. 10 Bo Ezdrasz przygotował był serce swe, aby szukał zakonu Pańskiego, i aby czynił, i nauczał w Izraelu ustaw i sądów. 11 A tenci jest przepis listu, który dał król Artakserkses Ezdraszowi, kapłanowi nauczonemu w zakonie, i biegłemu w tych rzeczach, które przykazał Pan, i w ustawach jego w Izraelu.
  • Ne 2:4-6 : 4 Znowu rzekł do mnie król: Czegoż ty żądasz? A jam się modlił Bogu niebieskiemu. 5 I rzekłem do króla: Zdali się to za rzecz dobrą królowi, i jeżli ma łaskę sługa twój przed obliczem twojem, proszę, abyś mię posłał do ziemi Judzkiej, do miasta grobów ojców moich, abym je pobudował. 6 Nadto rzekł mi król (a królowa siedziała podle niego): Długoż będziesz na tej drodze, i kiedy się wrócisz? I podobało się to królowi, i posłał mię, gdym mu zamierzył pewny czas.
  • Est 10:3 : 3 Albowiem Mardocheusz Żyd był wtórym po królu Aswerusie, i wielkim u Żydów, i zacny u mnóstwa braci swych, starając się o dobro ludu swego, i sprawując pokój wszystkiemu narodowi swemu.
  • Ps 45:2 : 2 Wydało serce moje słowo dobre; rozprawiać będę pieśni moje, o królu! język mój będzie jako pióro prędkiego pisarza.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 16:12-15
    4 wersety
    78%

    12Obrzydliwością jest królom czynić niezbożność; bo sprawiedliwością stolica umocniona bywa.

    13Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.

    14Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.

    15W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.

  • 16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.

  • 10Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego.

  • 12Oczy Pańskie strzegą umiejętności; ale przedsięwzięcia przewrotnego podwraca.

  • 21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.

  • 28Miłosierdzie i prawda króla strzegą, a stolica jego miłosierdziem wsparta bywa.

  • 9Jako maść i kadzenie uwesela serce: tak słodkość przyjaciela uwesela więcej, niż własna rada.

  • 18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;

  • 22Obrzydliwością są Panu wargi kłamliwe; ale czyniący prawdę podobają mu się.

  • 4Człowiek niewinnych rąk i czystego serca, który nie skłania ku marności duszy swej, a nie przysięga zdradliwie.

  • 2Wydało serce moje słowo dobre; rozprawiać będę pieśni moje, o królu! język mój będzie jako pióro prędkiego pisarza.

  • 35Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu hańbę czyni.

  • 6Wielu się ich uniża przed księciem, a każdy jest przyjacielem mężowi szczodremu.

  • 2Ten, który chodzi w niewinności, i czyni sprawiedliwość, a mówi prawdę w sercu swojem;

  • 4Tedy znajdziesz łaskę i rozum dobry przed oczyma Bożemi i ludzkiemi.

  • 10Albowiem kto chce żywot miłować i oglądać dni dobre, niech pohamuje języka swego od złego, a usta jego niech nie mówią zdrady;

  • 26Myśli złego są obrzydliwością Panu! ale powieści czystych są przyjemne.

  • 7Zaisteć prawdę mówią usta moje, a niezbożność obrzydliwością jest wargom moim.

  • 7Nie przystoi mowa poważna głupiemu, dopieroż księciu usta kłamliwe.

  • 23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.

  • 9Kto pokrywa przestępstwo, szuka łaski; ale kto wznawia rzeczy, rozłącza przyjaciół.

  • 3Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.

  • Prz 17:19-20
    2 wersety
    69%

    19Kto miłuje zwadę, miłuje grzech; a kto wynosi usta swe, szuka upadku.

    20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.

  • Prz 10:31-32
    2 wersety
    69%

    31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.

    32Wargi sprawiedliwego znają, co się Bogu podoba; ale usta niepobożnych są przewrotne.

  • 24Człowiek, który ma przyjaciół, ma się obchodzić po przyjacielsku, ponieważ przyjaciel bywa przychylniejszy nad brata.

  • 8Z rozumu swego mąż chwalony bywa; ale kto jest przewrotnego serca, wzgardzony będzie.

  • 8Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.

  • 27Z czystym czysty jesteś, a z przewrotnym surowie się obchodzisz.

  • 140Doskonale są doświadczone słowa twoje; dlatego się sługa twój w nich rozkochał.

  • 5Kto pochlebia przyjaciołom, oczy synów jego ustaną.

  • 2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.

  • 10Wyrzuć naśmiewcę, a ustanie zwada; owszem uspokoi się swar i pohańbienie.

  • 24Oddal od siebie przewrotność ust, a złośliwe wargi oddal od siebie.

  • 7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.

  • 20Obrzydliwością są Panu przewrotni sercem; ale mu się podobają, którzy żyją bez zmazy.

  • 12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.

  • 23Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.

  • 17Żelazo żelazem bywa naostrzone; tak mąż zaostrza oblicze przyjaciela swego.

  • 5Odejm niezbożnika od oblicza królewskiego, a umocni się w sprawiedliwości stolica jego.

  • 1Serce królewskie jest w ręce Pańskiej jako potoki wód; kędy chce, nakłoni je.

  • 26Pocałują wargi tego, co mówi słowa prawdziwe.

  • 1Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.

  • 14Króla, który sądzi uciśnionych według prawdy, stolica jego na wieki utwierdzona będzie.

  • 1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.

  • 15Wargi umiejętne są jako złoto i obfitość pereł, i kosztowne klejnoty.