Ksiega Przyslów 12:8
Z rozumu swego mąż chwalony bywa; ale kto jest przewrotnego serca, wzgardzony będzie.
Z rozumu swego mąż chwalony bywa; ale kto jest przewrotnego serca, wzgardzony będzie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Dobry odniesie łaskę od Pana; ale męża który złe myśli, Bóg potępi.
9Lepszy jest człowiek podły, który ma sługę, niżeli chlubny, któremu nie staje chleba.
2Kto chodzi w szczerości swojej, boi się Pana; ale przewrotny w drogach swoich gardzi nim.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
9Kto chodzi w szczerości, chodzi bezpiecznie; ale kto jest przewrotnym w drogach swoich, wyjawion będzie.
12Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy.
6Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swojej, niżeli przewrotny na drogach swych, chociaż jest bogaty.
12Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.
11Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go.
12Gdy się radują sprawiedliwi, wielka jest sława; ale gdy powstawają niepobożni, kryje się człowiek.
14Z owocu ust każdy będzie nasycony dobrem, a nagrodę spraw rąk jego Bóg mu odda.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
2Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość.
3Szczerość ludzi cnotliwych prowadzi ich; ale przewrotność przestępców potraci ich.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
12Bóg daje przestrogę sprawiedliwemu na domie niezbożnika, który podwraca niezbożnych dla złości ich.
1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
16Przetożem ja rzekł: Lepsza jest mądrość, niżeli moc, aczkolwiek mądrość onego ubogiego była wzgardzona, i słów jego nie słuchali.
23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
35Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu hańbę czyni.
20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.
8Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.
8Mężowie naśmiewcy zawodzą miasto; ale mądrzy odwracają gniew.
3Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.
5Ten, co jest upadku bliski, jest pochodnią wzgardzoną człowiekowi, według myśli pokoju zażywającemu.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
29Mąż niezbożny zatwardza twarz swoję; ale uprzejmy sam sprawuje drogę swoję.
15Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
35Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
8Ty, Panie! zachowaj ich; strzeż ich od rodzaju tego aż na wieki. Ze wszystkich stron niepobożni krążą, gdy wywyższeni bywają najpodlejsi między synami ludzkimi.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
20Obrzydliwością są Panu przewrotni sercem; ale mu się podobają, którzy żyją bez zmazy.
4Przed którego oczyma wzgardzony jest niezbożnik, ale tych, którzy się boją Pana, ma w uczciwości; który, choć przysięże z szkodą swoją, nie odmienia;
22Mądry ubiega miasto mocarzy, a burzy potęgę ufności ich.
8Nie strofuj naśmiewcy, aby cię nie miał w nienawiści; strofuj mądrego, a będzie cię miłował.
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
16Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.
26Kto ufa w sercu swem, głupi jest; ale kto sobie mądrze poczyna, ten ujdzie nieszczęścia .
2Wszelka droga człowieka prosta jest przed oczyma jego; ale Pan, jest który serca waży.
25Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je.
26Zacniejszy jest nad bliźniego swego sprawiedliwy; ale droga niezbożnych zawodzi ich.
5Kto strzeże przykazania, nie uzna nic złego; i czas i przyczyny zna serce mądrego.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
12Ostrożny, upatrując złe, ukrywa się; ale prostak wprost idąc, w szkodę popada.