Ksiega Przyslów 11:2
Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość.
Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
18Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.
19Lepiej jest być uniżonego ducha z pokornymi, niżeli dzielić korzyści z pysznymi.
12Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.
13Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.
3Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.
34Ponieważ on szydzi z pośmiewców, ale pokornym łaskę daje.
35Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.
10Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
33Bojaźń Pańska jest ćwiczenie się w mądrości, a sławę uprzedza poniżenie.
15A tak będzie nachylony człowiek, a zacny mąż poniżony będzie, i oczy wyniosłych zniżone będą.
4Pokory i bojaźni Pańskiej nagrodą jest bogactwo, i sława i żywot.
11Oczy wyniosłe człowiecze zniżone będą, a wysokość ludzka nachylona będzie; ale sam Pan wywyższony będzie dnia onego.
12Albowiem dzień Pana zastępów przyjdzie na wszelkiego pysznego i wyniosłego, i na każdego wywyższonego, że będzie poniżony;
2Kto chodzi w szczerości swojej, boi się Pana; ale przewrotny w drogach swoich gardzi nim.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
11Bo wszelki, kto się wywyższa, poniżony będzie, a kto się poniża, wywyższony będzie.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
12A kto by się wywyższał, będzie poniżony; a kto by się poniżał, będzie wywyższony.
6Że głupi wywyższani bywają w godności wielkiej, a bogaci w mądrość nisko siadają;
10Uniżajcie się przed obliczem Pańskiem, a wywyższy was.
3Szczerość ludzi cnotliwych prowadzi ich; ale przewrotność przestępców potraci ich.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
34Sprawiedliwość wywyższa naród; ale grzech jest ku pohańbieniu narodów.
35Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu hańbę czyni.
1Waga fałszywa obrzydliwością jest Panu; ale gwichty sprawiedliwe podobają mu się.
3Niemówcież napotem słów pysznych, a niech nie wychodzą słowa harde z ust waszych; albowiem Bóg jest umiejętności Panem, a nadawają się sprawy jego.
8Z rozumu swego mąż chwalony bywa; ale kto jest przewrotnego serca, wzgardzony będzie.
11Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go.
12Gdy się radują sprawiedliwi, wielka jest sława; ale gdy powstawają niepobożni, kryje się człowiek.
22Mądry ubiega miasto mocarzy, a burzy potęgę ufności ich.
11Oto teraz moc jego jest w biodrach jego, a siła jego w pępku brzucha jego.
12Rusza ogonem swoim, jako chce, choć jest jako drzewo cedrowe; żyły łona jego są powikłane jako latorośli.
6Owszem, hojniejszą daje łaskę; bo mówi: Bóg się pysznym sprzeciwia, ale pokornym łaskę daje.
17I będzie nachylona wyniosłość człowiecza, a wywyższenie ludzkie zniżone będzie; ale sam Pan wywyższony będzie dnia onego.
18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
7Bo lepiej jest, iż ci rzeką: Postąp sam: a niżeliby cię zniżyć miano przed księciem; co widują oczy twoje.
8Nie pokwapiaj się do swaru, byś snać na ostatek nie wiedział, co masz czynić, gdyby cię zawstydził bliźni twój.
13Bojaźń Pańska jest, mieć w nienawiści złe. Ja nienawidzę pychy, wysokomyślności, i drogi złej, i ust przewrotnych.
9A niech się chlubi brat niskiego stanu w wywyższeniu swojem,
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
11Gdy karzą naśmiewcę, prostak mędrszym bywa; a gdy roztropnie postępują z mądrym, przyjmuje naukę.
6A choć wywyższony jest Pan, wszakże na uniżonego patrzy, a wysokomyślnego z daleka poznaje.
12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.
23Tak mówi Pan: Niech się nie chlubi mądry z mądrości swojej, i niech się nie chlubi mocarz z mocy swojej, i niech się nie chlubi bogaty z bogactw swoich;
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
3Pycha serca twego zdradziła cię, o ty! który mieszkasz w rozpadlinach skalnych, w wysokiem mieszkaniu twojem, który mówisz w sercu swojem: Któż mię na ziemię ściągnie?