Ksiega Przyslów 3:35
Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.
Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
34Sprawiedliwość wywyższa naród; ale grzech jest ku pohańbieniu narodów.
35Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu hańbę czyni.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
34Ponieważ on szydzi z pośmiewców, ale pokornym łaskę daje.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
9Każdy głupi nakrywa grzech, a między uprzejmymi mieszka przyjaźń.
2Sługa roztropny będzie panował nad synem, który jest ku hańbie; a między braćmi będzie dzielił dziedzictwo.
29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
20Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
33Bojaźń Pańska jest ćwiczenie się w mądrości, a sławę uprzedza poniżenie.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
1Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
6Korona starców są synowie synów ich, a ozdoba synów są ojcowie ich.
6Że głupi wywyższani bywają w godności wielkiej, a bogaci w mądrość nisko siadają;
32Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich.
23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
3Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.
18Niechajże nikt samego siebie nie zwodzi; jeźli się kto sobie zda być mądrym między wami na tym świecie, niech się stanie głupim, aby się stał mądrym.
19Albowiem mądrość tego świata głupstwem jest u Boga; bo napisano: Który chwyta mądrych w chytrości ich;
9Kogoż zawstydzili ci mędrcy? Którzyż są przestraszeni i pojmani? Oto słowo Pańskie odrzucają; cóż to tedy za mądrość ich?
15Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.
20Kto chodzi z mądrymi, mądrym będzie; ale kto towarzyszy z głupimi, startym będzie.
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
13Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.
8Z rozumu swego mąż chwalony bywa; ale kto jest przewrotnego serca, wzgardzony będzie.
24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
4Pokory i bojaźni Pańskiej nagrodą jest bogactwo, i sława i żywot.
7Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.
10Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
5Lepiej jest słuchać gromienia mądrego, niżeli słuchać pieśni głupich.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
10Wielki Pan stworzył wszystko, a daje zapłatę głupiemu, daje także zapłatę przestępcom.
7Kto strzeże zakonu, jest synem roztropnym; ale kto karmi obżercę, czyni zelżywość ojcu swemu.
12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.