Ksiega Przyslów 1:14

Polska Biblia Gdanska

Rzuć między nas los twój; mieszek jeden wszyscy mieć będziemy.

Dodatkowe zasoby

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 1:10-13
    4 wersety
    81%

    10Synu mój! jeżliby cię namawiali grzesznicy, nie przyzwalaj.

    11Jeźlićby rzekli: Pójdź z nami, czyhajmy na krew, zasadźmy się na niewinnego bez przyczyny;

    12Pożremyż ich żywo, jako grób, a całkiem, jako zstępujących w dół;

    13Wszelkiej majętności kosztownej nabędziemy, napełnimy domy nasze korzyścią;

  • 15Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.

  • 7Tedy rzekł jeden do drugiego: Chodźcie, rzućmy losy, abyśmy się dowiedzieli, dla kogo to złe na nas przyszło; rzucili tedy losy, i padł los na Jonasza.

  • 1Puszczaj chleb twój po wodzie; bo po wielu dniach znajdziesz go.

  • 14Ale ty, człowiecze mnie równy, wodzu mój, i znajomy mój.

  • 33Los na łono rzucają; ale od Pana jest wszystko rozrządzenie jego.

  • 70%

    5Dlatego nie będziesz miał, ktoby rzucił sznurem na los w zgromadzeniu Pańskiem.

  • 2Słuchajcie tego wszystkie narody; bierzcie to w uszy wszyscy mieszkający na okręgu ziemi!

  • 18Los uśmierza zwady, i między możnymi rozsądek czyni.

  • 9Ale teraz to uczynimy miastu Gabaa, rzuciwszy los przeciwko niemu;

  • 4Bogactwa przyczyniają wiele przyjaciół; ale ubogi od przyjaciela swego odłączony bywa.

  • 27I na sierotę targacie się, i kopiecie doły pod przyjacielem swoim.

  • 24I któż was w tem usłucha? Bo jaki dział tego, który wyszedł na wojnę, taki dział i tego, który został przy tłomokach; równo się podzielą.

  • 27A Lewity, który mieszka w bramach twoich, nie opuścisz go, ponieważ nie ma działu, ani dziedzictwa z tobą.

  • 4Obierzmy sobie sąd, a rozeznajmy między sobą, co jest dobrego.

  • 44A wszyscy, którzy uwierzyli byli pospołu, i wszystkie rzeczy mieli spólne.

  • 24Kto spółkuje ze złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję; także też kto przeklęstwa słyszy, a nie objawia go.

  • 13Nie będziesz miał w worku twoim różnych gwichtów, większego i mniejszego.

  • 11Stałeś dnia onego naprzeciwko, dnia onego, gdy cudzy imali wojsko jego, i gdy cudzoziemcy wchodzili w bramy jego, a o Jeruzalem los miotali, tyś też był jako jeden z nich.

  • 10By się snać nie nasycili obcy siłą twoją, a prace twoje nie zostały w domu cudzym;

  • 13Nuż teraz wy, co mówicie: Dziś albo jutro pójdziemy do tego miasta i zamieszkamy tam przez jeden rok, a będziemy kupczyć i zysk sobie przywiedziemy;

  • 16Albowiem wszystko bogactwo, które odjął Bóg ojcu naszemu, nasze jest, i synów naszych; przetoż teraz wszystko uczyń, coć Bóg rozkazał.

  • Lk 12:33-34
    2 wersety
    68%

    33Sprzedawajcie majętności wasze, a dawajcie jałmużnę; gotujcie sobie mieszki, które nie wiotszeją, skarb, którego nie ubywa w niebiesiech, gdzie złodziej przystępu nie ma, ani mól psuje.

    34Bo gdzie jest skarb wasz, tam będzie i serce wasze.

  • 17Tedy nasprawiać ich on, ale sprawiedliwy oblekać je będzie, a srebro ono niewinny dzielić będzie.

  • 24Nikt niechaj nie szuka tego, co jest jego, ale każdy, co jest bliźniego.

  • 19Takieć są ścieszki każdego czyhającego na zysk, który duszę pana swego odbiera.

  • 32A onego mnóstwa wierzących było serce jedno i dusza jedna, a żaden z majętności swoich nie zwał nic swojem własnem, ale mieli wszystkie rzeczy spólne.

  • 18Zliczyłbym wszystkie kości moje; lecz oni na mię patrząc, przypatrują mi się.

  • 3Staw mi, proszę, rękojmię za się. Któż jest ten? Niech mi na to da rękę.

  • 11A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój, jako mąż zbrojny.

  • 25Tedy to spieniężysz, a mając zawiązane pieniądze w rękach twoich, pójdziesz na miejsce, które sobie obierze Pan, Bóg twój.

  • 7Gdyby był u ciebie ubogi ktokolwiek z braci twojej w któremkolwiek mieście twojem, w ziemi twojej, którą Pan, Bóg twój, dawa tobie, nie zatwardzaj serca swego, ani zawieraj ręki twej przed bratem twoim ubogim;

  • 21Przyuczaj się, proszę, z nim przestawać, a uczyń sobie z nim pokój: boć się tak będzie szczęściło.

  • 18Człowiek głupi daje rękę, czyniąc rękojemstwo przed twarzą przyjaciela swego.

  • 15Albo z książętami, którzy mieli złoto, a napełniali domy swe srebrem,

  • 24Tedy nakładziesz po ziemi wybornego złota; a złota z Ofir, jako kamienia z potoku.

  • 17Bo im on los rzucił, a ręka jego onę im sznurem rozmierzyła; aż na wieki dziedzicznie ją posiądą, od narodu do narodu mieszkać w niej będą.

  • 9Bo którzy chcą bogatymi być, wpadają w pokuszenie i w sidło, i w wiele głupich i szkodliwych pożądliwości, które pogrążają ludzi na zatracenie i zginienie.

  • 1Synu mój! jeźlibyś ręczył za przyjaciela twego, a dałbyś obcemu rękę twoję:

  • 9Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?

  • 8Rzekł tedy Abram do Lota: Niech proszę nie będzie swaru między mną i między tobą, także między pasterzami moimi i między pasterzami twoimi, ponieważeśmy bracia.

  • 32A jeźliż pójdziesz z nami, i spotka nas to dobre, którem nam Pan uczyni dobrze, i my dobrze uczynimy tobie.

  • 1Lepsze jest dobre imię, niż bogactwa wielkie; a przyjaźń lepsza, niż srebro i złoto.

  • 9Lepiej jest we dwóch być, niż jednemu; mają zaiste dobry pożytek z pracy swojej.

  • 15Bardzo sobie szkodzi, kto za obcego ręczy; ale kto się chroni rękojemstwa, bezpieczen jest.

  • 11Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich.