Ksiega Przyslów 20:4

Polska Biblia Gdanska

Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 19:15 : 15 Lenistwo przywodzi twardy sen, a dusza gnuśna będzie łaknęła.
  • Prz 19:24 : 24 Leniwy kryje rękę swą pod pachę, i do ust swych nie podnosi jej.
  • Prz 10:4 : 4 Do nędzy przywodzi ręka zdradliwa; ale ręka pracowita ubogaca.
  • Prz 13:4 : 4 Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się.
  • Prz 24:34 : 34 A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój jako mąż zbrojny.
  • Prz 26:13-16 : 13 Leniwy mówi: lew na drodze, lew na ulicach. 14 Jako się drzwi obracają na zawiasach swoich: tak leniwiec na łóżku swojem. 15 Leniwiec rękę kryje do zanadrzy swych, a ciężko mu jej podnosić do ust swoich. 16 Leniwiec zda się sobie być mędrszym, niżeli siedm odpowiadających z rozsądkiem.
  • Mt 25:3-9 : 3 One głupie wziąwszy lampy swoje, nie wzięły oleju z sobą. 4 Lecz mądre wzięły oleju w naczynia swoje z lampami swemi. 5 A gdy oblubieniec odwłaczał z przyjściem, zdrzemały się wszystkie i posnęły. 6 A o północy stał się krzyk: Oto oblubieniec idzie; wynijdźcie przeciwko niemu! 7 Tedy wstały one wszystkie panny i ochędożyły lampy swoje. 8 Ale głupie rzekły do mądrych: Dajcie nam z oleju waszego, boć lampy nasze gasną. 9 I odpowiedziały one mądre, mówiąc: Nie damy, by snać nam i wam nie dostało; idźcie raczej do sprzedawających, a kupcie sobie. 10 A gdy odeszły kupować, przyszedł oblubieniec; a te, które były gotowe, weszły z nim na wesele; i zamknione są drzwi.
  • Mt 25:24-28 : 24 A przystąpiwszy i ten, który był wziął jeden talent, rzekł: Panie! wiedziałem, że jesteś człowiek srogi, który żniesz, gdzieś nie rozsiewał, i zbierasz, gdzieś nie rozsypywał; 25 Bojąc się tedy, szedłem i skryłem talent twój w ziemię; oto masz, co twego jest. 26 A odpowiadając pan jego, rzekł mu: Sługo zły i gnuśny! wiedziałeś, iż żnę, gdziem nie rozsiewał, i zbieram, gdziem nie rozsypywał; 27 Przetożeś miał pieniądze moje dać tym, co pieniędzmi handlują, a ja przyszedłszy, wziąłbym był, co jest mojego, z lichwą. 28 Przetoż weźmijcie od niego ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów.
  • 2 P 1:5-9 : 5 Ku temu tedy samemu wszelkiej pilności przykładając, przydajcie do wiary waszej cnotę, a do cnoty umiejętność; 6 A do umiejętności powściągliwość, a do powściągliwości cierpliwość, a do cierpliwości pobożność; 7 A do pobożności braterską miłość, a do miłości braterskiej łaskę. 8 Albowiem gdy to będzie przy was, a obficie będzie, nie próżnymi, ani niepożytecznymi wystawi was w znajomości Pana naszego, Jezusa Chrystusa. 9 Bo przy kim tych rzeczy nie masz, ślepy jest; a tego, co jest daleko, nie widzi, zapomniawszy na oczyszczenie od dawnych grzechów swoich. 10 Przetoż, bracia! raczej się starajcie, abyście powołanie i wybranie wasze mocne czynili; albowiem to czyniąc, nigdy się nie potkniecie. 11 Tak bowiem hojnie wam dane będzie wejście do wiecznego królestwa Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.
  • Prz 6:10-11 : 10 Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał. 11 A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój, jako mąż zbrojny.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 4Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się.

  • Prz 21:25-26
    2 wersety
    77%

    25Leniwego żądość zabija; bo ręce jego robić nie chcą.

    26Każdego dnia pała pożądliwością; ale sprawiedliwy udziela, a nie szczędzi.

  • 15Lenistwo przywodzi twardy sen, a dusza gnuśna będzie łaknęła.

  • Prz 10:4-5
    2 wersety
    77%

    4Do nędzy przywodzi ręka zdradliwa; ale ręka pracowita ubogaca.

    5Kto zbiera w lecie, jest syn roztropny; kto dosypia we żniwa, jest syn pohańbienia.

  • 24Leniwy kryje rękę swą pod pachę, i do ust swych nie podnosi jej.

  • Prz 6:6-11
    6 wersety
    76%

    6Idź do mrówki, leniwcze! obacz drogi jej, a nabądź mądrości;

    7Która, choć nie ma wodza, ani przełożonego, ani pana,

    8Przecież w lecie gotuje pokarm swój, a zgromadza w żniwa żywność swoję.

    9Leniwcze! dokądże leżeć będziesz? kiedyż wstaniesz ze snu swego?

    10Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał.

    11A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój, jako mąż zbrojny.

  • 30Szedłem przez pole męża leniwego a przez winnicę człowieka głupiego;

  • Prz 26:13-16
    4 wersety
    74%

    13Leniwy mówi: lew na drodze, lew na ulicach.

    14Jako się drzwi obracają na zawiasach swoich: tak leniwiec na łóżku swojem.

    15Leniwiec rękę kryje do zanadrzy swych, a ciężko mu jej podnosić do ust swoich.

    16Leniwiec zda się sobie być mędrszym, niżeli siedm odpowiadających z rozsądkiem.

  • 19Droga leniwego jest jako płot cierniowy, ale ścieszka szczerych jest równa.

  • 27Nie upiecze chytry obłowu swojego; ale człowiek pilny majętności kosztownych nabędzie.

  • 4Kto upatruje wiatr, nigdy nie będzie siał; a kto się przypatruje obłokom, nie będzie żął.

  • 19Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, ubóstwem nasycony bywa.

  • 9Kto niedbały w sprawach swoich, bratem jest utratnika.

  • 24Ręka pracowitych będzie panowała; ale zdradliwa będzie dań dawała.

  • 3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.

  • 18Dla lenistwa się dach pochyla, a dla osłabiałych rąk przecieka dom.

  • 5Myśli pracowitego pewne dostatki przynoszą; ale każdego skwapliwego przynoszą pewną nędzę.

  • 13Leniwiec mówi: Lew na dworzu, w pośród ulicy bym był zabity.

  • 11Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, głupi jest.

  • 7Z której żeńca nie może garści swej napełnić; ani naręcza swego ten, który wiąże snopy.

  • Prz 24:33-34
    2 wersety
    70%

    33Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał;

    34A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój jako mąż zbrojny.

  • 1Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.

  • 23Obfita żywność na roli ubogich, a drugi ginie przez nieroztropność.

  • 24Izali każdego dnia oracz orze, aby siał? przegania brozdy, a włóczy rolę swoję?

  • 4Dla ziemi upragnionej, przeto, że deszczu nie będzie na ziemi, i oracze wstydząc się nakryją głowy swoje.

  • 26Jako ocet zębom, i jako dym oczom, tak jest leniwy tym, którzy go posyłają.

  • 6Na polu ubogiego pożynają zboże, a niepobożni z winnic zbierają.

  • 13Nie kochaj się w spaniu, byś snać nie zubożał, otwórz oczy swoje, a nasycisz się chlebem.

  • 20A jeźlibyście rzekli: Cóż będziemy jeść roku siódmego, jeźli nie będziem siać ani zbierać urodzajów naszych?

  • 26Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego.

  • 26A odpowiadając pan jego, rzekł mu: Sługo zły i gnuśny! wiedziałeś, iż żnę, gdziem nie rozsiewał, i zbieram, gdziem nie rozsypywał;

  • 8Kto sieje nieprawość, żąć będzie utrapienie, a rózga gniewu jego ustanie.

  • 5Rada w sercu męża jest jako woda głęboka: jednak mąż rozumny naczerpnie jej.

  • 6Oracz, który pracuje, ma najprzód pożytki odbierać.

  • 10Albowiem gdyśmy byli u was, tośmy wam rozkazali, że jeźli kto nie chce robić, niechajże też nie je.

  • 21Boć pijanica i żarłok zubożeje, a ospały w łatach chodzić będzie.

  • 15Tegoż dnia dasz mu zapłatę jego przed zajściem słońca, albowiem ubogi jest, a z tego żywi duszę swoję; żeby nie wołał przeciwko tobie do Pana, a zostałby na tobie grzech.

  • 20Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.

  • 6Poranu siej nasienie twoje, a w wieczór nie dawaj odpoczynku ręce twojej, gdyż ty nie wiesz, co jest lepszego, toli, czy owo, czyli też oboje jednako dobre.