Ksiega Przyslów 18:9
Kto niedbały w sprawach swoich, bratem jest utratnika.
Kto niedbały w sprawach swoich, bratem jest utratnika.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
15Lenistwo przywodzi twardy sen, a dusza gnuśna będzie łaknęła.
18Dla lenistwa się dach pochyla, a dla osłabiałych rąk przecieka dom.
18Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
19Droga leniwego jest jako płot cierniowy, ale ścieszka szczerych jest równa.
4Do nędzy przywodzi ręka zdradliwa; ale ręka pracowita ubogaca.
5Kto zbiera w lecie, jest syn roztropny; kto dosypia we żniwa, jest syn pohańbienia.
25Leniwego żądość zabija; bo ręce jego robić nie chcą.
26Każdego dnia pała pożądliwością; ale sprawiedliwy udziela, a nie szczędzi.
13Leniwy mówi: lew na drodze, lew na ulicach.
14Jako się drzwi obracają na zawiasach swoich: tak leniwiec na łóżku swojem.
15Leniwiec rękę kryje do zanadrzy swych, a ciężko mu jej podnosić do ust swoich.
16Leniwiec zda się sobie być mędrszym, niżeli siedm odpowiadających z rozsądkiem.
24Leniwy kryje rękę swą pod pachę, i do ust swych nie podnosi jej.
26Jako ocet zębom, i jako dym oczom, tak jest leniwy tym, którzy go posyłają.
27Nie upiecze chytry obłowu swojego; ale człowiek pilny majętności kosztownych nabędzie.
4Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się.
24Ręka pracowitych będzie panowała; ale zdradliwa będzie dań dawała.
30Szedłem przez pole męża leniwego a przez winnicę człowieka głupiego;
9Leniwcze! dokądże leżeć będziesz? kiedyż wstaniesz ze snu swego?
10Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał.
4Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma.
18Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
13Leniwiec mówi: Lew na dworzu, w pośród ulicy bym był zabity.
29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
8Słowa obmówcy są jako słowa zranionych, a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.
19Świadka fałszywego, który mówi kłamstwo, i tego, który sieje rosterki między braćmi.
10Albowiem gdyśmy byli u was, tośmy wam rozkazali, że jeźli kto nie chce robić, niechajże też nie je.
11Bo słyszymy, iż niektórzy między wami nieporządnie chodzą, nic nie robiąc, ale się niepotrzebnemi rzeczami bawiąc.
24Kto łupi ojca swego, albo matkę swoją, a mówi, iż to nie grzech: towarzyszem jest mężobójcy.
9Kto przenosi kamienie, urazi się niemi; a kto łupie drwa, niebezpieczen jest od nich.
21Boć pijanica i żarłok zubożeje, a ospały w łatach chodzić będzie.
24Kto spółkuje ze złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję; także też kto przeklęstwa słyszy, a nie objawia go.
6Idź do mrówki, leniwcze! obacz drogi jej, a nabądź mądrości;
19Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, ubóstwem nasycony bywa.
33Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał;
5Myśli pracowitego pewne dostatki przynoszą; ale każdego skwapliwego przynoszą pewną nędzę.
11Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich.
16Praca sprawiedliwego jest ku żywotowi; ale dochód niepobożnych jest ku grzechowi.
18Niezbożnik czyni dzieło omylne; ale kto sieje sprawiedliwość, ma zapłatę trwałą.
10Imię Pańskie jest mocną wieżą; sprawiedliwy się do niej uciecze, a wywyższony będzie.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
18Człowiek głupi daje rękę, czyniąc rękojemstwo przed twarzą przyjaciela swego.
2Zaiste duszy bez umiejętności nie dobrze, a kto jest prędkich nóg, potknie się.
5Ten, co jest upadku bliski, jest pochodnią wzgardzoną człowiekowi, według myśli pokoju zażywającemu.
28Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.
26Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego.
13Biada temu, kto buduje dom swój z niesprawiedliwością, a pałace swoje z krzywdą, który bliźniego swego darmo zniewala, a zapłaty mu jego nie daje!
9Cóż tedy ma ten, co pracuje, z tego, około czego pracuje?
23W każdej pracy bywa pożytek; ale gołe słowo warg tylko do nędzy służy.