Ksiega Przyslów 12:24
Ręka pracowitych będzie panowała; ale zdradliwa będzie dań dawała.
Ręka pracowitych będzie panowała; ale zdradliwa będzie dań dawała.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
4Do nędzy przywodzi ręka zdradliwa; ale ręka pracowita ubogaca.
27Nie upiecze chytry obłowu swojego; ale człowiek pilny majętności kosztownych nabędzie.
4Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się.
24Leniwy kryje rękę swą pod pachę, i do ust swych nie podnosi jej.
15Lenistwo przywodzi twardy sen, a dusza gnuśna będzie łaknęła.
25Leniwego żądość zabija; bo ręce jego robić nie chcą.
26Każdego dnia pała pożądliwością; ale sprawiedliwy udziela, a nie szczędzi.
13Leniwy mówi: lew na drodze, lew na ulicach.
14Jako się drzwi obracają na zawiasach swoich: tak leniwiec na łóżku swojem.
15Leniwiec rękę kryje do zanadrzy swych, a ciężko mu jej podnosić do ust swoich.
18Dla lenistwa się dach pochyla, a dla osłabiałych rąk przecieka dom.
25Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je.
19Droga leniwego jest jako płot cierniowy, ale ścieszka szczerych jest równa.
9Kto niedbały w sprawach swoich, bratem jest utratnika.
33Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał;
34A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój jako mąż zbrojny.
30Szedłem przez pole męża leniwego a przez winnicę człowieka głupiego;
44Zaprawdę wam powiadam, że go nad wszystkiemi dobrami swojemi postanowi.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
5Myśli pracowitego pewne dostatki przynoszą; ale każdego skwapliwego przynoszą pewną nędzę.
47Zaprawdę powiadam wam, że go nad wszystkiemi dobrami swemi postanowi.
4Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma.
29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
29Widziałżeś męża rątszego w sprawach swoich? Takowyć przed królami staje, a nie staje przed podłymi.
7Bogaty nad ubogimi panuje; ale ten, co pożycza, sługą bywa tego, który mu pożycza.
9Leniwcze! dokądże leżeć będziesz? kiedyż wstaniesz ze snu swego?
10Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał.
11Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich.
23W każdej pracy bywa pożytek; ale gołe słowo warg tylko do nędzy służy.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
2Sługa roztropny będzie panował nad synem, który jest ku hańbie; a między braćmi będzie dzielił dziedzictwo.
11W pracy nie leniwi, duchem pałający, Panu służący;
6Idź do mrówki, leniwcze! obacz drogi jej, a nabądź mądrości;
7Która, choć nie ma wodza, ani przełożonego, ani pana,
6Lepsza jest pełna garść z pokojem, niżeli obie garści pełne z pracą i z udręczeniem ducha.
19Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, ubóstwem nasycony bywa.
20Mąż wierny przyczyni błogosławieństwa; ale kto się prędko chce zbogacić, nie bywa bez winy.
11Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, głupi jest.
14Z owocu ust każdy będzie nasycony dobrem, a nagrodę spraw rąk jego Bóg mu odda.
21Kto w rozkoszy chowa z dzieciństwa sługę swego, na ostatek będzie chciał być za syna.
13Leniwiec mówi: Lew na dworzu, w pośród ulicy bym był zabity.
16Kto ciemięży ubogiego, aby sobie przysporzył, także kto daje bogatemu: pewnie zubożeje.
21Boć pijanica i żarłok zubożeje, a ospały w łatach chodzić będzie.
26Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego.
26Jako ocet zębom, i jako dym oczom, tak jest leniwy tym, którzy go posyłają.
16Praca sprawiedliwego jest ku żywotowi; ale dochód niepobożnych jest ku grzechowi.
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
23Obfita żywność na roli ubogich, a drugi ginie przez nieroztropność.
7Z której żeńca nie może garści swej napełnić; ani naręcza swego ten, który wiąże snopy.
47Ten zasię sługa, który by znał wolę pana swego, a nie był gotowym, ani czynił według woli jego, wielce będzie karany;