Ksiega Przyslów 14:29
Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
32Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta.
8Lepsze jest dokończenie rzeczy, niżeli początek jej; lepszy jest człowiek cierpliwego ducha, niż ducha wyniosłego.
9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
27Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.
28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.
18Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
22Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
11Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.
20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
19A tak, bracia moi mili! niech będzie każdy człowiek prędki ku słuchaniu, ale nierychły ku mówieniu i nierychły ku gniewowi.
14Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
4Jeźliby duch panującego powstał przeciwko tobie, nie opuszczaj miejsca twego; albowiem pokora wstręt czyni grzechom wielkim.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
2Zaiste głupiego zabija gniew, a prostaka umarza zawiść.
12Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy.
2Zaiste duszy bez umiejętności nie dobrze, a kto jest prędkich nóg, potknie się.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
16Książę bezrozumny wielkim jest drapieżcą: ale kto nienawidzi łakomstwa, przedłuży dni swoje.
30Serce zdrowe jest żywotem ciała; ale zazdrość jest zgniłością w kościach.
3Ciężkić jest kamień, i piasek ważny; ale gniew głupiego cięższy, niż to oboje.
4Okrutnyć jest gniew, i nagła popędliwość; ale przed zazdrością któż się ostoi?
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
9Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
28W mnóstwie ludu jest zacność królewska; ale w trosze ludu zniszczenie hetmana.
13W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
13Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
5Myśli pracowitego pewne dostatki przynoszą; ale każdego skwapliwego przynoszą pewną nędzę.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
8Przestań gniewu, a zaniechaj popędliwości; nie zapalaj się gniewem, abyś miał źle czynić.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
25Wysokomyślny wszczyna zwadę; ale kto nadzieję ma w Panu, dostatek mieć będzie.