Ksiega Przyslów 15:18
Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
22Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
14Kto zaczyna zwadę, jest jako ten, co przekopuje wodę; przetoż niż się zwada rozsili, zaniechaj go.
32Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta.
28Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.
29Mąż okrutny przewabia bliźniego swego, i wprowadza go na drogę niedobrą.
17Lepszy jest pokarm z jarzyny, gdzie jest miłość, niżeli z karmnego wołu, gdzie jest nienawiść.
21Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady.
2Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko duszy swojej.
3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
11Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.
25Wysokomyślny wszczyna zwadę; ale kto nadzieję ma w Panu, dostatek mieć będzie.
14Dar potajemnie dany uśmierza zapalczywość, i upominek w zanadrza włożony gniew wielki uspokaja.
19A tak, bracia moi mili! niech będzie każdy człowiek prędki ku słuchaniu, ale nierychły ku mówieniu i nierychły ku gniewowi.
20Bo gniew męża nie sprawuje sprawiedliwości Bożej.
19Kto miłuje zwadę, miłuje grzech; a kto wynosi usta swe, szuka upadku.
14Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.
8Przestań gniewu, a zaniechaj popędliwości; nie zapalaj się gniewem, abyś miał źle czynić.
19Droga leniwego jest jako płot cierniowy, ale ścieszka szczerych jest równa.
24Nie bądź przyjacielem gniewliwemu, a z mężem popędliwym nie obcuj,
1Lepszy jest kęs suchego chleba a w pokoju, niżeli pełen dom nabitego bydła ze swarem.
33Kto tłucze śmietanę, wybija masło; a kto bardzo nos wyciera, wyciska krew; tak kto wzbudza gniew, wszczyna zwadę.
17Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.
18Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:
19Wielki gniew okazuj, kiedy odpuszczasz karanie, grożąc mu, ponieważ odpuszczasz, że potem srożej karać będziesz.
12Nienawiść wzbudza swary; ale miłość wszystkie przestępstwa pokrywa.
10Wyrzuć naśmiewcę, a ustanie zwada; owszem uspokoi się swar i pohańbienie.
8Mężowie naśmiewcy zawodzą miasto; ale mądrzy odwracają gniew.
9Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
26Gniewajcie się, a nie grzeszcie; słońce niech nie zachodzi na rozgniewanie wasze.
19Brat krzywdą urażony trudniejszy nad miasto niedobyte, a swary są jako zawory u pałacu.
10Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
4Okrutnyć jest gniew, i nagła popędliwość; ale przed zazdrością któż się ostoi?
2Zaiste głupiego zabija gniew, a prostaka umarza zawiść.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
13Syn głupi jest utrapieniem ojcu swemu, a żona swarliwa jest jako ustawiczne kapanie przez dach.
30Nie wadź się z człowiekiem bez przyczyny, jeźliżeć nic złego nie wyrządził.
27Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.
8Nie pokwapiaj się do swaru, byś snać na ostatek nie wiedział, co masz czynić, gdyby cię zawstydził bliźni twój.
34Bo zawisna miłość jest zapalczywością męża, a nie sfolguje w dzień pomsty.
15Książę cierpliwością bywa zmiękczony, a język łagodny kości łamie.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.