Ksiega Przyslów 27:4
Okrutnyć jest gniew, i nagła popędliwość; ale przed zazdrością któż się ostoi?
Okrutnyć jest gniew, i nagła popędliwość; ale przed zazdrością któż się ostoi?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Zaiste głupiego zabija gniew, a prostaka umarza zawiść.
34Bo zawisna miłość jest zapalczywością męża, a nie sfolguje w dzień pomsty.
3Ciężkić jest kamień, i piasek ważny; ale gniew głupiego cięższy, niż to oboje.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
30Serce zdrowe jest żywotem ciała; ale zazdrość jest zgniłością w kościach.
22Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
5Albo mniemacie, iż próżno Pismo mówi: Izali ku zazdrości pożąda duch, który w nas mieszka?
9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.
3Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście niepobożnych.
18Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
31Nie zajrzyj mężowi gwałt czyniącemu, a nie obieraj żadnej drogi jego.
14Ale jeźli macie gorzką zawiść i zajątrzenie w sercu waszem, nie chlubcież się, ani kłamcie przeciwko prawdzie.
11Ale któż zna srogość gniewu twego? albo kto bojąc się ciebie zna zapalczywość twoję?
14Dar potajemnie dany uśmierza zapalczywość, i upominek w zanadrza włożony gniew wielki uspokaja.
18Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.
19Nie gniewaj się dla złośników, ani się udawaj za niepobożnymi;
1Nie naśladuj ludzi złych, ani żądaj przebywać z nimi;
1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
8Przestań gniewu, a zaniechaj popędliwości; nie zapalaj się gniewem, abyś miał źle czynić.
16Bo gdzie jest zawiść i zajątrzenie, tam i rozterki, i wszelka zła sprawa.
18Zaisteć gniew Boży jest nad tobą; patrzże, aby cię nie poraził plagą wielką, tak, żeby cię nie wybawił żaden okup.
26Gniewajcie się, a nie grzeszcie; słońce niech nie zachodzi na rozgniewanie wasze.
5Lepsza jest przymówka jawna, niżeli miłość skryta.
7Od gromienia twego, o Boże Jakóbowy! twardo zasnęły i wozy i konie.
24Nie bądź przyjacielem gniewliwemu, a z mężem popędliwym nie obcuj,
14Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
2Pan jest Bóg zapalczywy i mściwy; mściwy jest Pan a gniewliwy; Pan, który się mści nad przeciwnikami swymi, i chowa gniew przeciwko nieprzyjaciołom swoim.
2Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko duszy swojej.
1Pieśń Dawidowa. Nie obruszaj się dla złośników, ani zajrzyj czyniącym nieprawość.
20Bo gniew męża nie sprawuje sprawiedliwości Bożej.
6Przed rozgniewaniem jego, któż się ostoi? a kto się stawi przeciwko popędliwości gniewu jego? Gniew jego się wylewa jako ogień, a skały się padają przed nim.
17Niech nie zajrzy serce twoje grzesznikom; ale raczej chodż w bojańni Pańskiej na każdy dzień;
26Nie bądźmy chciwi próżnej chwały, jedni drugich wyzywając, jedni drugim zajrząc.
7Zaiste ucisk przywodzi mądrego do szaleństwa, a dar zaślepia serce.
23Żądza sprawiedliwych jest zawżdy ku dobremu; ale oczekiwanie niepobożnych, popędliwość.
17Albowiem przyszedł dzień on wielki gniewu jego, i któż się ostać może?
11Oto teraz moc jego jest w biodrach jego, a siła jego w pępku brzucha jego.
5Dokądże, o Panie? azaż na wieki gniewać się będziesz? a jako ogień pałać będzie zapalczywość twoja?
4Bom widział, że wszelaka praca i każde dzieło dobre jest ku zazdrosci jednych drugim. I toć jest marność i utrapienie ducha.
35Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu hańbę czyni.
24Hardego i pysznego imię jest naśmiewca, który wszysko poniewoli i z pychą czyni.
19Kto miłuje zwadę, miłuje grzech; a kto wynosi usta swe, szuka upadku.
26Nienawiść zdradliwie bywa pokryta; ale odkryta bywa złość jej w zgromadzeniu.
32Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta.
16Książę bezrozumny wielkim jest drapieżcą: ale kto nienawidzi łakomstwa, przedłuży dni swoje.
7Albowiem od gniewu twego giniemy, a popędliwością twoją jesteśmy przestraszeni.
12Zapalczywość królewska jest jako ryk lwięcia; ale łaska jego jest jako rosa na trawie.
18Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:
32Wypatruje niepobożny sprawiedliwego, i szuka jakoby go zabił;