Ksiega Przyslów 25:15

Polska Biblia Gdanska

Książę cierpliwością bywa zmiękczony, a język łagodny kości łamie.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 15:1 : 1 Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
  • Koh 10:4 : 4 Jeźliby duch panującego powstał przeciwko tobie, nie opuszczaj miejsca twego; albowiem pokora wstręt czyni grzechom wielkim.
  • Prz 16:14 : 14 Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
  • Rdz 32:4-9 : 4 I rozkazał im mówiąc: Tak rzeczecie do pana mego Ezawa: To mówi sługa twój Jakób: U Labana byłem gościem, i mieszkałem z nim aż do tego czasu. 5 A mam woły i osły, owce, i sługi, i służebnice, a posyłam odpowiedzieć panu memu, żebym znalazł łaskę w oczach twoich. 6 I wrócili się posłowie do Jakóba, mówiąc: Przyszliśmy do brata twego Ezawa, który też idzie przeciwko tobie, a cztery sta mężów z nim. 7 I zląkł się Jakób bardzo a strwożył się; i rozdzielił lud, który z nim był, i owce, i woły, i wielbłądy, na dwa hufce; 8 I rzekł: Jeźliby przyszedł Ezaw do jednego hufca, a poraziłby go, tedy hufiec, który pozostanie, będzie zachowany. 9 I rzekł Jakób: Boże ojca mego Abrahama, i Boże ojca mego Izaaka, Panie, któryś do mnie rzekł: Wróć się do ziemi twojej, i do rodziny twojej, a uczynięć dobrze. 10 Mniejszym jest niż wszystkie zmiłowania, i niż wszystka prawda, którąś uczynił z sługą swym. Albowiem tylko o lasce mojej przeszedłem ten Jordan, a teraz mam dwa hufce. 11 Wyrwij mię proszę z ręki brata mego, z ręki Ezawa; boć się go boję, by snać przyszedłszy nie zabił mię, i matki z synami. 12 Wszakeś rzekł: Dobrze czyniąc będęć dobrze czynił, a rozmnożę nasienie twoje jako piasek morski, który zliczon być nie może, dla mnóstwa. 13 I przenocował tam onej nocy, i wziął z tego, co miał przy ręku, upominek dla Ezawa, brata swego. 14 To jest kóz dwieście, i kozłów dwadzieścia, owiec dwieście, i baranów dwadzieścia. 15 Wielbłądzic odchowujących młode, ze źrebięty ich, trzydzieści, krów czterdzieści, i wołów dziesięć, dwadzieścia oślic, i dziesięć ośląt. 16 I oddał je w ręce sług swoich, każde stado z osobna, i rzekł do sług swoich: Idźcie przede mną, a plac uczyńcie między stadem a między stadem. 17 I rozkazał pierwszemu, mówiąc: Gdy się spotka z tobą Ezaw, brat mój, a spyta cię, mówiąc: Czyjeś ty? i dokąd idziesz? a czyje to stado przed tobą? 18 Tedy powiesz: Sługi twego Jakóba jest to upominek, posłany panu memu Ezawowi, a oto, i sam idzie za nami. 19 Także też rozkazał drugiemu, i trzeciemu, i wszystkim idącym za temi stady, mówiąc: Temiż słowy mówcie do Ezawa, gdy go potkacie. 20 Powiecie mu też: Oto, sługa twój Jakób idzie za nami, mówił bowiem: Ubłagam oblicze jego upominkiem, który idzie przede mną, a potem ujrzę oblicze jego; owa mię snać w łaskę przyjmie. 21 I poszedł w przód on upominek przed obliczem jego, a sam przenocował onej nocy z hufcem swoim.
  • 1 Sm 25:14 : 14 Ale Abigaili, żonie Nabalowej, oznajmił to jeden czeladnik z sług Nabalowych, mówiąc: Oto przysłał Dawid posły z puszczy, aby błogosławili Panu naszemu, lecz on je sfukał.
  • 1 Sm 25:24-44 : 24 A upadłszy do nóg jego, mówiła: Niech będzie na mnie, panie mój, ta nieprawość, a niech mówi proszę służebnica twoja do uszu twoich, i posłuchaj słów służebnicy twojej. 25 Niech się proszę nie obraża pan mój na mężą tego bezbożnego Nabala, gdyż według imienia swego takim jest. Nabal jest imię jego, i głupstwo jest przy nim; alemci ja służebnica twoja nie widziała sług pana mego, któreś był posłał. 26 Przetoż teraz panie mój, jako żywy Pan, jako żywa i dusza twoja, że cię zawściągnął Pan, abyś nie szedł na rozlanie krwi, i żeby się nie mściła ręka twoja; a teraz niech będą jako Nabal nieprzyjaciele twoi, i którzy szukają złego panu memu. 27 Teraz tedy to błogosławieństwo, które przyniosła służebnica twoja panu swemu, niech będzie dane sługom, którzy chodzą za panem moim. 28 Przepuść proszę występek służebnicy twojej, gdyż zapewne uczyni Pan panu memu dom trwały, ponieważ walki Pańskie pan mój odprawuje, a złość nie jest znalezina w tobie aż dotąd. 29 A choćby powstał człowiek, coby cię prześladował, i szukał duszy twojej, tedy będzie dusza pana mego zachowana w wiązance żywiących u Pana, Boga twego; lecz duszę nieprzyjaciół twoich Bóg jako z procy wyrzuci. 30 A gdy uczyni Pan panu memu wszystko, co mówił dobrego o tobie, a zlecić, abyś był wodzem nad Izraelem: 31 Tedyć nie będzie to ku zachwianiu, ani ku urazie serca pana mego, jako gdyby rozlał krew niewinną, i gdyby się sam pomścił pan mój. Gdy tedy dobrze uczyni Pan panu memu, wspomnisz na służebnicę twoję. 32 I rzekł Dawid do Abigaili: Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, który cię dziś posłał przeciwko mnie. 33 Błogosławiona wymowa twoja, i błogosławionaś ty, któraś mię zawściągnęła dzisiaj, żem nie szedł na rozlanie krwi, a żem się sam nie mścił krzywdy swojej. 34 A zaprawdę, jako żywy Pan, Bóg Izraelski, który mię zawściągnął, abym ci nic złego nie uczynił: bo gdybyś się była nie pospieszyła, a nie zajechała mi drogi, nie zostałoby było Nabalowi aż do świtania, i najmniejszego szczenięcia. 35 A tak przyjął Dawid z ręki jej, co mu była przyniosła, i rzekł do niej: Idź w pokoju do domu twego: otom usłuchał głosu twego, i przyjąłem cię łaskawie. 36 Tedy się wróciła Abigail do Nabala; a on miał ucztę w domu swoim, jako ucztę królewską, a serce Nabalowe było wesołe w nim, a był pijany bardzo; i nie oznajmiła mu najmniejszej rzeczy aż do poranku. 37 Ale nazajutrz, gdy wytrzeźwiał Nabal z wina, oznajmiła mu żona jego te rzeczy: i zmartwiało w nim serce jego, i stał się jako kamień 38 A gdy wyszło jakoby dziesięć dni, uderzył Pan Nabala, i umarł. 39 A usłyszawszy Dawid, iż umarł Nabal, rzekł: Błogosławiony Pan, który się pomścił pohańbienia mego nad Nabalem, a sługę swego zatrzymał od złego, a złość Nabalowę obrócił Pan na głowę jego. Tedy posłał Dawid wskazując do Abigaili, że ją sobie chce wziąć za żonę. 40 I przyszli słudzy Dawidowi do Abigaili do Karmelu, i rzekli do niej, mówiąc: Dawid posłał nas do ciebie, aby cię sobie wziął za żonę. 41 Która wstawszy, pokłoniła się obliczem do ziemi, i rzekła: Oto, służebnica twoja niech będzie sługą, aby umywała nogi sług pana mego. 42 Przetoż pospieszywszy się wstała Abigail, i wsiadła na osła z pięcioma panienkami swemi, które z nią chodziły; i tak jechała za posłami Dawidowymi, a była mu za żonę. 43 Ale i Achinoamę wziął Dawid z Jezreel, i były mu te dwie za żony. 44 Albowiem Saul dał był Michol, córkę swoję, żonę Dawidowę, Faltemu, synowi Laisowemu, który był z Gallim.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 15:1-2
    2 wersety
    77%

    1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.

    2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.

  • Prz 15:4
    74%

    4Zdrowy język jest drzewo żywota; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru.

  • Prz 16:13-15
    3 wersety
    72%

    13Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.

    14Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.

    15W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.

  • Prz 16:23-24
    2 wersety
    72%

    23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.

    24Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.

  • Prz 14:29-30
    2 wersety
    72%

    29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.

    30Serce zdrowe jest żywotem ciała; ale zazdrość jest zgniłością w kościach.

  • Koh 10:4
    71%

    4Jeźliby duch panującego powstał przeciwko tobie, nie opuszczaj miejsca twego; albowiem pokora wstręt czyni grzechom wielkim.

  • Prz 29:1
    71%

    1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.

  • Prz 25:16
    70%

    16Znajdzieszli miód, jedzże, ileć potrzeba, by snać objadłszy się go nie zwrócił.

  • Prz 15:18
    70%

    18Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.

  • Prz 16:32
    70%

    32Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta.

  • Prz 19:11-12
    2 wersety
    70%

    11Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.

    12Zapalczywość królewska jest jako ryk lwięcia; ale łaska jego jest jako rosa na trawie.

  • Prz 25:14
    70%

    14Człowiek, który się chlubi darem zmyślonym, jest jako wiatr i obłoki bez deszczu.

  • Ps 55:21
    70%

    21Wyciągnął ręce swoje na tych, którzy z nim mieli pokój, wzruszył przymierze swoje.

  • Prz 14:3
    69%

    3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.

  • Prz 25:23
    69%

    23Jako wiatr północny deszcz przynosi: tak przynosi twarz gniewliwą język uszczypliwy.

  • Prz 28:2
    69%

    2Dla przestępstwa ziemi wiele bywa książąt jej; ale dla człowieka roztropnego i umiejętnego trwałe bywa państwo.

  • Prz 17:27
    69%

    27Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.

  • Prz 21:23
    69%

    23Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.

  • Prz 28:23
    69%

    23Kto strofuje człowieka, większą potem łaskę znajduje, niż ten, co pochlebia językiem.

  • Prz 29:11
    69%

    11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.

  • Prz 29:20-22
    3 wersety
    69%

    20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.

    21Kto w rozkoszy chowa z dzieciństwa sługę swego, na ostatek będzie chciał być za syna.

    22Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.

  • Prz 21:14
    69%

    14Dar potajemnie dany uśmierza zapalczywość, i upominek w zanadrza włożony gniew wielki uspokaja.

  • Prz 10:19
    69%

    19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.

  • Prz 12:18
    68%

    18Znajdzie takowego, co mówi słowa jako miecz przerażające; ale język mądrych jest lekarstwem.

  • Prz 17:7
    68%

    7Nie przystoi mowa poważna głupiemu, dopieroż księciu usta kłamliwe.

  • Prz 25:11-12
    2 wersety
    68%

    11Jakie jest jabłko złote z wyrzezaniem srebrnem, takieć jest słowo do rzeczy powiedziane.

    12Ten, który mądrze napomina, jest u tego, co słucha, jako nausznica złota, i klejnot z szczerego złota.

  • Prz 28:16
    68%

    16Książę bezrozumny wielkim jest drapieżcą: ale kto nienawidzi łakomstwa, przedłuży dni swoje.

  • Hi 6:25
    68%

    25O jakoż są mocne słowa prawdziwe! Ale cóż sprawi obwinienie wasze?

  • Prz 10:13
    68%

    13W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.

  • Prz 10:31
    68%

    31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.

  • Prz 7:21
    68%

    21I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

  • Prz 13:2
    67%

    2Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.

  • Prz 16:21
    67%

    21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.

  • Prz 17:20
    67%

    20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.

  • Prz 15:23
    67%

    23Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre!

  • Prz 22:18
    67%

    18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;

  • Prz 12:25
    67%

    25Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je.

  • Prz 31:26
    67%

    26Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.

  • Prz 13:15
    67%

    15Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.

  • Prz 30:32
    67%

    32Jeźliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeźliś źle myślił, połóżże rękę na usta.