Ksiega Przyslów 10:13
W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
10Więcej waży gromienie u roztropnego, niżeli sto plag u głupiego.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
3Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
15Głupstwo przywiązane jest do serca młodego; ale rózga karności oddali je od niego.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
15Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
25Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
24Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze.
15Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
13Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który dostanie roztropności.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
27Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.
21Wargi sprawiedliwego wiele ich żywią; ale głupi dla głupstwa umierają.
6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
6Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale umiejętność roztropnemu jest snadna.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
12Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
11Gdy karzą naśmiewcę, prostak mędrszym bywa; a gdy roztropnie postępują z mądrym, przyjmuje naukę.
10Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
13Nie odejmuj od młodego karności; bo jeźli go ubijesz rózgą, nie umrze.
29Sądy są na pośmiewców zgotowane, a guzy na grzbiet głupich.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
13Początek słów ust jego głupstwo, a koniec powieści jego wielkie błazeństwo.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
1Kto miłuje ćwiczenie, miłuje umiejętność; a kto ma w nienawiści karność, głupim jest.
8Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.
24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
10Jeźliże się stępi żelazo, a nie naostrzyłby ostrza jego, tedy mocy przyłożyć musi; ale to daleko lepiej mądrość sprawić może.
18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
17Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.
1Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.